#12 ( η συνεχεια )

" Αυτο με την προσγειωση ποτε δεν το καταφερα σωστα οσο practice και να κανω " μονολογησε το σκατο στραβοχυμενο και κακως προσγειωμενο πανω στο κεφαλι μου . "Ενα κακο πραγμα ρε παιδι μου ανεπειδεκτος μαθησεως " ξαναμονολογησε . Αναρωτομουν αν επρεπε να παρω μερος σε αυτο το μονολογο του σκατοπαραφρονα . Αποφασισα να μην μιλησω . Για εκεινη τη στιγμη . Οχι τιποτα αλλο αλλα μια χαρα καπελακι μου ειχε κατσει , σαν μπερες με γαλλικο στυλακι . "Τοσα και τοσα χρονια κανω ο,τι μου λεει . Παω σε οποιον με στελνει και ενα σεμιναριο ενα ιδιαιτερο βρε παιδι μου στην προσγειωση δεν εχει αξιωθει να μου προσφερει . Αχαριστοι αυτοι οι εργοδοτες , εντελως αχαριστοι ! " . Οκ εχω ενα στραβοχυμενο σκατο πανω στο κεφαλι μου , με κριση προσωπικοτητας , τι αλλο θα μπορουσα να ζητησω ???
Ξαφνικα θυμηθηκα ! Τι ειχα ζητησει απο το σκηνοθετη ! Κατι απροσμενο και μοναδικο που θα με εκανε να φυγω απο την κατασταση καταθλιψης που ημουν εκεινο τον καιρο . Τι και αν τα κειμενα μου ειχαν δημοσιευτει και ολα τα φωτα της δημοσιοτητας ηταν πανω μου , ενιωθα ενα τεραστιο κενο . Σαν αυτο που εχεις οταν θελεις τοσο πολυ ενα σουβλακι αλλα τη βολευεις με μπροκολο . Σαν τα κυριακατικα πρωινα που ξυπνας και εχεις εναν αγνωστο κα κοιμαται στο μαξιλαρι σου . Ασχημο , αβολο κενο . Ειχα ζητησει κατι απροσμενο και μοναδικο ... Και αυτος μου εστειλε ενα ιπταμενο σκατο με αποψη και τουπε , μοναδικη εμφανιση που ουτε ο Μπαρτον δεν θα μπορουσε να εχει φανταστει και - αν εχεις το σκηνοθετη σου !!!! - μουσικη υποκρουση Βαγγελη Παπαθανασιου ! Ξεφυσηξα και δαγκωσα το χειλη μου με απογνωση . Ξαναξεφυσηξα και αποφασισα να του μιλησω . Αν μπορουσα βεβαια να το διακοψω .
"Κ.Σκατο να σας διακοψω λιγακι ? Για να βαλουμε σε μια σειρα τα πραγματα ."
"Ουχχχχχχχχχχχχχ εισαι και ενοχλητικη και αγενεστατη ! Και ποταπη και αδιαφορη ! Αναρωτιεμαι γιατι τοσος ντορος για σενα ! Ακομα και αυτα που γραφεις ειναι πιο εμετικα απο τουρτα μπακαλιαρο σκορδαλια ! Παλι σε σκατο δουλεια με εστειλαν το κερατο μου ! Δεν μπορουσα αυτη τη φορα να ιπταμαι παλι πανω απο τον Κοελλο ? Τουλαχιστον αυτος οταν του πεφτω στο κεφαλι λεει και ενα ευχαριστω ! "
Γουρλωσα τα ματια μου και με σιγανη φωνη ρωτησα :
"Πεφτετε και απανω στον Κοελλιο ? "
" Ε μα τι νομισες γλυκια μου πως ειμαι κανενα τυχαιο σκατο ? Πως νομιζεις ξεκινησε να γραφει τον " Αλχημιστη " . "
Ξαφνικα ενιωσα υπερηφανη που το σκατο μου δεν ηταν οποιο κι οποιο ! Κορδωθηκα !
Αλλα επρεπε να το ρωτησω κατι ακομα ...
"Οκ τωρα καταλαβα γιατι σε εστειλε ... Γιατι ομως με υποκρουση Βαγγελη Παπαθανασιου ? "
" Γιατι εχουμε χασει το cd της Μπριτνεϋ ..." , ειπε και βολευτικε ακομα πιο γαλλικα πανω στη μαυρη καουκα μου ....

Συνεχιζετε ...