Οσο δελεαστικα και να ειναι τα κινηματογραφικα πλατο και οσο και να χαζευουμε τις ζωες των αλλων, το σεξ εντ δε σιτι στην Αθηνα εχει αλλες παραμετρους. Δεν μπορουμε να αγορασουμε τα Μανολο μας, ο Κιστιαν μας σνομπαρει (αληθεια σε οσο window shopping εχω κανει δεν τον εχω πετυχει πουθενα), ο Τζιμι μονο μεσα απο καλογυαλισμενες βιτρινες... Και οσο και αν τα ποθουμε, ουσιασικα εμεις οι αθηναιες , εχουμε και αλλα στο κεφαλι μας. Και ευτυχως που τα εχουμε.
Ακομα προσπαθουμε να δουμε τι παει λαθος με εμας και δεν ριχνουμε τα φτιαξιματα μονο στους αλλους.
Ακομα δακρυζουμε με τα μπισκοτα λασπης στην Αϊτη (τι κι αν τα ξεχναμε μετα anyway).
Ακομα εχουμε τσαμπουκα και δενπεριμενουμε να μας ξελασπωσει καποιος αντρας. Ξελασπωνουμε μονες μας. Με μοιραια αποτελεσματα καποιες φορες, αλλα τι να κανουμε αυτο ειναιτο τιμημα του νεα-γυναικα-μονη-βγαινει.
Εχουμε γκεϊ φιλους αλλα δεν τους περιφερουμε σαν ατραξιον.
Ακομα αναρωτιομαστε για το αν θα πρεπει να ειμαστε εδω και οχι καπου αλλου. Ναι ναι οι πιο πολλες μας εχουμε τρελλες τασεις φυγης.
Ακομα και αν εχουμε 3 κολλητες φιλες, γνωριζουμε κι αλλο κοσμο (ασχετα οτι δεν τον κραταμε ποτε κοντα μας)
Δεν ονειρευομαστε απλα να παμε στο Παρισι. Οι πιο πολλες εχουν ηδη παει και μαλιστα οχι με τον αλλον μισο, αλλα με φιλες και φιλους.
Δεν κατακαιγομαστε να κανουμε παιδια.
Πολλες μας πλεον μενουμε μονες και προσπαθουμε με νυχια και με δοντια να τα βγαλουμε περα.
Εχει τυχει να διωξουμε καποιον απο το σπιτι μετα απο μια τρελλη βραδια αι να του ζητησουμε να βγαλει και τα σκουπιδια.
Δεν αγαπαμε την πολη μας αλλα την ανεχομαστε και μας ανεχεται...
Μπορουμε να παρταρουμε κατευθειαν μετα τη δουλεια. Και με ισια παπουτσια.
Δεν ειμαστε μοντελακια αλλα η καθεμια εχει τη χαρη της.
Δεν μπορουμε να βρεθουμε για πρωινο αλλα μα φορα την εβδομαδα θα βρεθουμε για να πιουμε.
Καπνιζουμε και το κοβουμε και παιρνουμε και κιλα αμα λαχει (τιμημα και αυτο!)
Μαγειρευουμε και μαλιστα πολυ καλα! Δεν εχουμε την κουζινα μονο για μοστρα.
Η τιβι ειναι τιβι και οι σειρες ειναι σειρες. Και ωραιοποιουν και παραμυθιαζουν. Ποσο μς επηρρεαζουν ομως?
Χαζευοντας χτες τη σειρα, σκεφτομουν τα παραπανω. Και σκεφτομουν ποσο θα επιανε αν καθομουν να γραψω ενα σεναριο για τις γυναικες στην Αθηνα και για τις κανονικες ζωες τους.
Αθηναιες βουρ στο ψητο!!!!!!!! Ειμαστε καλυτερες γιατι ειμαστε αληθινες!
Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2009
Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2009
Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009
In The City ( Thnx George K. you inspired me)
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Μοιαζει με πειραμα αλλα δεν ειναι. Ειναι απλα ενα "πρεπει".
Ζωη σε 55 τετραγωνικα, με 2 γατες να τσακωνονται. Νομιζω πως ερχομαι προσωπο με προσωπο με το μελλον μου και αυτο δεν μου αρεσει καθολου. Θα το αλλαξω.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Μια ταινια που τη γυριζω μερα με τη μερα και ωρα με την ωρα. Μετα απο 10 σχεδον ημερες οσο και να προσπαθησεις να αλλαξεις τη ροη, ειναι αδυνατον.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Ειμαι χαρουμενη που δεν ειναι λιγοτερα. Τοτε θα ηταν πραγματικα ασφυκτικα.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Δεν σε βλεπει κανενας, δεν βλεπεις πολλους, επικοινωνεις ψηφιακα, σαν να βλεπεις το μελλον.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Σκεφτομαι πολυ. Δεν βγαζω και πολυ ακρη γιατι δεν εχω αμεσο αντιλογο. Αν αρχισω και ακουω φωνες στο κεφαλι μου, θα εχουμε προβλημα.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα.Τις πρωτες μερες αντιδρας, γινεσαι επιθετικος, θελεις να βγεις εξω το νοιωθεις σαν αναγκη στα επιπεδα εθισμου. Μετα ξεχνιεσαι και υφαινεις μικροκοσμο.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Αγαπας πιο πολυ τους φιλους σου. Νιωθεις απεραντη ευγνωμοσυνη για τα θεμελια που εχετε βαλει. Νιωθεις πως ο κοσμος δεν σε ξεχναει.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Αν βγεις εξω, εστω και για τσιγαρα, νιωθεις περιεργα. Σαν να κινεισαι σε αμμο. Εισαι σε ολα 2 σεκανς πισω.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Δεν κοιμασαι καλα. Πεταγεσαι το βραδυ και αναρωτιεσαι πως και ποτε θα τελειωσει αυτο.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Γελας πολυ δεν μπορεις να κανεις τιποτα αλλο. Το χιουμορ σου γινεται καυστικο και καμια φορα ακουγεσαι μιζερος ενω δεν εισαι.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα με μπαλκονι. Βγαινεις εξω οταν δεν εχει ηλιο και κοιτας τον οριζοντα.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Γινεσαι δημιουργικος. Ξεκινας παλι να γραφεις. Σου ερχονται ιδεες για φωτογραφιες. Κοιταζεις παλια πραγματα και τα φτιαχνεις σε καινουργια. Αναρωτιεσαι τι θα γινει οταν τελειωσουν και αυτα.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Αφηνεσαι. Ξεμαλλιασμενη και απεριποιητη. Δεν υπαρχει λογος.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Οικιοθελης εγκεισμος λογω κρισης. Με ολιγη τεμπελια μεσα. Να ειμαστε και ειλικρινεις.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Θελω να τελειωσει αλλα μεχρι να τελειωσει θα πεισμωσω ακομα πιο πολυ.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. "Δεν εχω κανει κανενα φονο κ.Δικαστα μου. Αλλα ομολογω πως θα ηθελα να καν πολλους."
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Αν ζω αυτο που μας προοριζουν να ζησουμε σε μερικα χρονια, ειναι ασχημο.
All the above is almost fictional. Circumstances are almost fictional . But someday could be real.
M.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα, με 2 γατες να τσακωνονται. Νομιζω πως ερχομαι προσωπο με προσωπο με το μελλον μου και αυτο δεν μου αρεσει καθολου. Θα το αλλαξω.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Μια ταινια που τη γυριζω μερα με τη μερα και ωρα με την ωρα. Μετα απο 10 σχεδον ημερες οσο και να προσπαθησεις να αλλαξεις τη ροη, ειναι αδυνατον.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Ειμαι χαρουμενη που δεν ειναι λιγοτερα. Τοτε θα ηταν πραγματικα ασφυκτικα.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Δεν σε βλεπει κανενας, δεν βλεπεις πολλους, επικοινωνεις ψηφιακα, σαν να βλεπεις το μελλον.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Σκεφτομαι πολυ. Δεν βγαζω και πολυ ακρη γιατι δεν εχω αμεσο αντιλογο. Αν αρχισω και ακουω φωνες στο κεφαλι μου, θα εχουμε προβλημα.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα.Τις πρωτες μερες αντιδρας, γινεσαι επιθετικος, θελεις να βγεις εξω το νοιωθεις σαν αναγκη στα επιπεδα εθισμου. Μετα ξεχνιεσαι και υφαινεις μικροκοσμο.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Αγαπας πιο πολυ τους φιλους σου. Νιωθεις απεραντη ευγνωμοσυνη για τα θεμελια που εχετε βαλει. Νιωθεις πως ο κοσμος δεν σε ξεχναει.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Αν βγεις εξω, εστω και για τσιγαρα, νιωθεις περιεργα. Σαν να κινεισαι σε αμμο. Εισαι σε ολα 2 σεκανς πισω.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Δεν κοιμασαι καλα. Πεταγεσαι το βραδυ και αναρωτιεσαι πως και ποτε θα τελειωσει αυτο.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Γελας πολυ δεν μπορεις να κανεις τιποτα αλλο. Το χιουμορ σου γινεται καυστικο και καμια φορα ακουγεσαι μιζερος ενω δεν εισαι.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα με μπαλκονι. Βγαινεις εξω οταν δεν εχει ηλιο και κοιτας τον οριζοντα.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Γινεσαι δημιουργικος. Ξεκινας παλι να γραφεις. Σου ερχονται ιδεες για φωτογραφιες. Κοιταζεις παλια πραγματα και τα φτιαχνεις σε καινουργια. Αναρωτιεσαι τι θα γινει οταν τελειωσουν και αυτα.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Αφηνεσαι. Ξεμαλλιασμενη και απεριποιητη. Δεν υπαρχει λογος.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Οικιοθελης εγκεισμος λογω κρισης. Με ολιγη τεμπελια μεσα. Να ειμαστε και ειλικρινεις.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Θελω να τελειωσει αλλα μεχρι να τελειωσει θα πεισμωσω ακομα πιο πολυ.
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. "Δεν εχω κανει κανενα φονο κ.Δικαστα μου. Αλλα ομολογω πως θα ηθελα να καν πολλους."
Ζωη σε 55 τετραγωνικα. Αν ζω αυτο που μας προοριζουν να ζησουμε σε μερικα χρονια, ειναι ασχημο.
All the above is almost fictional. Circumstances are almost fictional . But someday could be real.
M.
Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2009
Work In The City Part II
Θα ηθελα να μαμακα μου να με ειχε κανει λιγακι πιο ψηλη. Και θα ηθελα εγω να το ειχα χειριστει καλυτερα μεσα στα χρονια και να ειχα το μυαλο μου μονο στην εμφανιση μου. Ετσι θα μπορουσα να ειχα εκμεταλλευτει καταστασεις και ανθρωπους. Επισης θα ηθελα να ημουν 10 χρονια νεοτερη με τα μυαλα που κουβαλαω τωρα. Θα, θα, θα... Ετσι ισως να μπορουσα να υποσχομουν σε αυτο τον καημενο εαυτουλη μου-ειρωνικα το λεω-, πως τα πραγματα θα παν καλυτερα. Ή απλα καλα.
Εδω και 6 μερες κανω τον Αναν σε ενα ζευγαρι που εχει ζησει 2,5 χρονια μαζι και ηταν πολυ ευτυχισμενο. Μεχρι που το θηλυκο αγριεψε. Και κοντεψε να βγαλει τα ματια του αρσενικου. Στο ενδιαμεσο εγω, με την εφημερισα ανα χειρας, να προσπαθω να φερω την ειρηνη και παραλληλα να βρω δουλεια. Το ενα ματι στις αγγελιες και το αλλο στα γατια. "Ζητειται 1 κυρια με οχημα για να μεταφερει 1 κυρια εντος λεκανοπεδιου Αττικης." Δεν θα ειχα καννα προβλημα αρκει να ειχα το οχημα. Τα ματια μου εχουν δει διαφορα αυτες τις μερες. Το στομα μου εχει ανοιξει σε ανθρωπους που ουτε καν με ξερουν-για να ζητησω δουλεια, οχι γι τιποτα αλλο!!! Το κακο ειναι οτι ξερω που ειμαι καλη, αλλα αυτο δυστυχως δεν μπορω να το προσφερω. Ειπαμε κατι ποντους χαμηλοτερη, κατι κιλα βαρυτερη και κατι χρονια παραπανω. Αν αυτη τη στιγμη ημουν αυτα που δεν ειμαι μαλλον θα το εριχνα στην εκμεταλλευση γηραιων. Και με ελαφρα την καρδία.
Κριση. Που να το ηξερε ο λαϊκος βαρδος 3 χρονια πριν που το τραγουδαγε, ποσοι θα το τραγουδαγαν μαζι του 3 χρονια μετα... Κριση. Και οχι μονο οικονομικη, αλλα και προσωπκη και σχεσεων και και και και...
Κριση γενικη, λοιπον.
Κριση στις σχεσεις: χωρις λεφτα δεν εχει εξω...
Κριση στο σεξ: ποσο πια να κανεις? (εδω ταιριαζει η ατακα απο το ανεκδοτο "θα φαμε την αγαπη μας"), ασε που με τετοια ψυχολογια σεξ καλο δεν παιζει! Μην σε κακοχαρακτηρισουν κιολας, ειπαμε ξερεις που εισαι καλη και διαφυλαξε το!
Κριση οικογενειακη: το παιδι δεν εχει δουλεια. Μαυρες πλερεζες στην οικογενεια...
Κριση στις γνωριμιες: "και... τι δουλεια κανεις?" " με χτυπησε κι εμενα η κριση" (ωραιοποιημενη εκφραση για το ανεργη/ος).Λουης ο ανθρωπος
Κριση στη διατροφη: το ρυζι πχ.spar κανει 0.89, ενω το agrino 2.13...
Κριση στις φιλικες σχεσεις ( και η αλλη κριση μαζι): ας μην εκανες αυτα που εκανες και ας σκεφτοσουν πιο πρακτικα. (Υγ. εσυ δεν πρεπει να σχολιασεις απλα να σκυψεις το κεφαλι και να πεις "εχεις δικιο")
Κριση στις φιλικες σχεσεις Νο2: "ποτε θα σε δουμε?" "δεν ειμαι στις καλες μου αυτο τον καιρο" (δεν εχω λεφτα και αν βγουμε εκει θα παει το θεμα, οποτε αστο καλυτερα, μενω σπιτι)
Κριση καργα προσωπικη: ειμαι αχρηστη/ος, τοσα χρονια δεν εχω κανει τιποτα, ειμαι ενα τιποτα.
Η "κριση καργα προσωπικη" μπορει να συνδεεται και με το βουρ απο τον τεταρτο. Αλλα στον δευτερο θα το εχεις μετανιωσει και ασε που μαλλον εισαι τοσι γκαντεμης/ο που δε θα φυγεις με τη μια για τα θυμαρακια αλλα μαλλον θα μεινεις σακατης.
Κριση ενεργειακη: Καλυτερα να κανω μπανιο με κρυο νερο, ακομα ζεστη εχει.
Κριση προσωπκης καθαριοτητας: θα κανω μπανιο οταν εχω interview (σε βλεπω με μαλλι λιγδα μεχρι το Δεκεμβρη)
Κριση ασθματος: Δεν ειχες αλλα μην αγχωνεσαι θα εχεις συντομα. Βλεπεις ολα αυτα ειναι ψυχοσωματικα.
Κριση κοινωνικο περιβαλλοντος: "Τι κανεις ρε παιδια ο ταδε?" "Ασε τον χτυπησε η κριση και δεν ειναι καθολου καλα!" (κοινως "με τις επιλογες που εκανε ας προσεχε- ο καημενος/η)
Συμπαντικη Κριση: Ειπαμε το συμπαν δεν εχει συνελθει ακομα και κανει περικοπες.
Κριση Περιβαντολογικη (αυτη δεν ειναι κακη!): Ανακυκλωνεις τα παντα μιας και εχει απειρο χρονο να τα ξεδιαλεξεις πλεον!
Κριση Δημιουργικη: ... Υπαρχει τετοιο πραγμα?
Κριση Συνειδησης: Σου βγαινει μια κακια για ολους αυτους που μπορει να σε βλεπουν σαν "καημενο/η" ή γι΄αυτους που εχουν ηδη δουλεια και γκρινιαζουν.
Κριση Πραγματικοτητας: "Ολα θα πανε καλα!!!!!" Ναι, αμε , πως...!
Κριση Τραπεζικη: Η κυρια *** εφυγε μονιμα στην Αργεντινη, που να σας τα λεω πολυ ομορφη ιστορια αλλα δεν νομιζω να γυρισει ποτε!!! (Ατακα Dimi)
Κριση Οικονομικη: 2 υρω
Μεγαλο πραγμα η κριση. Σε κανει να αναθεωρεις, να ξεκαθαριζεις και να πεισμωνεις. Και απο την αλλη να στεναχωριεσαι, να τα βλεπεις ολα μαυρα και να περνανε διαφορα απο το μυαλο σου. Αν εκανα αυτη τη στιγμη ενα -ακομη- tattoo αυτο που θα εγραφα θα ηταν "Crisis Inside. Enter At Your Own Risk"
M.
Εδω και 6 μερες κανω τον Αναν σε ενα ζευγαρι που εχει ζησει 2,5 χρονια μαζι και ηταν πολυ ευτυχισμενο. Μεχρι που το θηλυκο αγριεψε. Και κοντεψε να βγαλει τα ματια του αρσενικου. Στο ενδιαμεσο εγω, με την εφημερισα ανα χειρας, να προσπαθω να φερω την ειρηνη και παραλληλα να βρω δουλεια. Το ενα ματι στις αγγελιες και το αλλο στα γατια. "Ζητειται 1 κυρια με οχημα για να μεταφερει 1 κυρια εντος λεκανοπεδιου Αττικης." Δεν θα ειχα καννα προβλημα αρκει να ειχα το οχημα. Τα ματια μου εχουν δει διαφορα αυτες τις μερες. Το στομα μου εχει ανοιξει σε ανθρωπους που ουτε καν με ξερουν-για να ζητησω δουλεια, οχι γι τιποτα αλλο!!! Το κακο ειναι οτι ξερω που ειμαι καλη, αλλα αυτο δυστυχως δεν μπορω να το προσφερω. Ειπαμε κατι ποντους χαμηλοτερη, κατι κιλα βαρυτερη και κατι χρονια παραπανω. Αν αυτη τη στιγμη ημουν αυτα που δεν ειμαι μαλλον θα το εριχνα στην εκμεταλλευση γηραιων. Και με ελαφρα την καρδία.
Κριση. Που να το ηξερε ο λαϊκος βαρδος 3 χρονια πριν που το τραγουδαγε, ποσοι θα το τραγουδαγαν μαζι του 3 χρονια μετα... Κριση. Και οχι μονο οικονομικη, αλλα και προσωπκη και σχεσεων και και και και...
Κριση γενικη, λοιπον.
Κριση στις σχεσεις: χωρις λεφτα δεν εχει εξω...
Κριση στο σεξ: ποσο πια να κανεις? (εδω ταιριαζει η ατακα απο το ανεκδοτο "θα φαμε την αγαπη μας"), ασε που με τετοια ψυχολογια σεξ καλο δεν παιζει! Μην σε κακοχαρακτηρισουν κιολας, ειπαμε ξερεις που εισαι καλη και διαφυλαξε το!
Κριση οικογενειακη: το παιδι δεν εχει δουλεια. Μαυρες πλερεζες στην οικογενεια...
Κριση στις γνωριμιες: "και... τι δουλεια κανεις?" " με χτυπησε κι εμενα η κριση" (ωραιοποιημενη εκφραση για το ανεργη/ος).Λουης ο ανθρωπος
Κριση στη διατροφη: το ρυζι πχ.spar κανει 0.89, ενω το agrino 2.13...
Κριση στις φιλικες σχεσεις ( και η αλλη κριση μαζι): ας μην εκανες αυτα που εκανες και ας σκεφτοσουν πιο πρακτικα. (Υγ. εσυ δεν πρεπει να σχολιασεις απλα να σκυψεις το κεφαλι και να πεις "εχεις δικιο")
Κριση στις φιλικες σχεσεις Νο2: "ποτε θα σε δουμε?" "δεν ειμαι στις καλες μου αυτο τον καιρο" (δεν εχω λεφτα και αν βγουμε εκει θα παει το θεμα, οποτε αστο καλυτερα, μενω σπιτι)
Κριση καργα προσωπικη: ειμαι αχρηστη/ος, τοσα χρονια δεν εχω κανει τιποτα, ειμαι ενα τιποτα.
Η "κριση καργα προσωπικη" μπορει να συνδεεται και με το βουρ απο τον τεταρτο. Αλλα στον δευτερο θα το εχεις μετανιωσει και ασε που μαλλον εισαι τοσι γκαντεμης/ο που δε θα φυγεις με τη μια για τα θυμαρακια αλλα μαλλον θα μεινεις σακατης.
Κριση ενεργειακη: Καλυτερα να κανω μπανιο με κρυο νερο, ακομα ζεστη εχει.
Κριση προσωπκης καθαριοτητας: θα κανω μπανιο οταν εχω interview (σε βλεπω με μαλλι λιγδα μεχρι το Δεκεμβρη)
Κριση ασθματος: Δεν ειχες αλλα μην αγχωνεσαι θα εχεις συντομα. Βλεπεις ολα αυτα ειναι ψυχοσωματικα.
Κριση κοινωνικο περιβαλλοντος: "Τι κανεις ρε παιδια ο ταδε?" "Ασε τον χτυπησε η κριση και δεν ειναι καθολου καλα!" (κοινως "με τις επιλογες που εκανε ας προσεχε- ο καημενος/η)
Συμπαντικη Κριση: Ειπαμε το συμπαν δεν εχει συνελθει ακομα και κανει περικοπες.
Κριση Περιβαντολογικη (αυτη δεν ειναι κακη!): Ανακυκλωνεις τα παντα μιας και εχει απειρο χρονο να τα ξεδιαλεξεις πλεον!
Κριση Δημιουργικη: ... Υπαρχει τετοιο πραγμα?
Κριση Συνειδησης: Σου βγαινει μια κακια για ολους αυτους που μπορει να σε βλεπουν σαν "καημενο/η" ή γι΄αυτους που εχουν ηδη δουλεια και γκρινιαζουν.
Κριση Πραγματικοτητας: "Ολα θα πανε καλα!!!!!" Ναι, αμε , πως...!
Κριση Τραπεζικη: Η κυρια *** εφυγε μονιμα στην Αργεντινη, που να σας τα λεω πολυ ομορφη ιστορια αλλα δεν νομιζω να γυρισει ποτε!!! (Ατακα Dimi)
Κριση Οικονομικη: 2 υρω
Μεγαλο πραγμα η κριση. Σε κανει να αναθεωρεις, να ξεκαθαριζεις και να πεισμωνεις. Και απο την αλλη να στεναχωριεσαι, να τα βλεπεις ολα μαυρα και να περνανε διαφορα απο το μυαλο σου. Αν εκανα αυτη τη στιγμη ενα -ακομη- tattoo αυτο που θα εγραφα θα ηταν "Crisis Inside. Enter At Your Own Risk"
M.
Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2009
Just In The City....
Καμια φορα φτανεις στο αμην. Και οσο και να μην το θελεις, γινεσαι απομακρος, ανησυχος, επιθετικος. Ξερεις τα λαθη σου και περιμενεις να κανεις αλλα τοσα για να μηδενιστουν τα προηγουμενα. Γι' αυτο μενει μακρια. Ξερεις, δεν χρειαζεσαι καποιον αλλον να στα λεει. Μεγαλωσες στο κατω κατω.
Λαθη κανουμε ολοι. Αλλοι πιο βλαβερα για τους ιδιους, αλλοι πιο βλαβερα για τους αλλους.
Καμια φορα φτανει ο κομπος στο χτενι. Και ολα αυτα που κυλανε στο κεφαλι σου απο μερα σε μερα, μαζευονται, γινονται ενας πανεμορφος μεν καταστροφικος δε, πολιορκητικος κριος και σου γυρναει το ματι αναποδα. Κι εκεινη τη στιγμη αποφασιζεις. Ή βγαινεις εξω και τους παιρνει ολους η μπαλλα ή μενεις μονος και το κουμανταρεις? Εγω προσωπικα μενω και το κουμανταρω.
Μ.
Λαθη κανουμε ολοι. Αλλοι πιο βλαβερα για τους ιδιους, αλλοι πιο βλαβερα για τους αλλους.
Καμια φορα φτανει ο κομπος στο χτενι. Και ολα αυτα που κυλανε στο κεφαλι σου απο μερα σε μερα, μαζευονται, γινονται ενας πανεμορφος μεν καταστροφικος δε, πολιορκητικος κριος και σου γυρναει το ματι αναποδα. Κι εκεινη τη στιγμη αποφασιζεις. Ή βγαινεις εξω και τους παιρνει ολους η μπαλλα ή μενεις μονος και το κουμανταρεις? Εγω προσωπικα μενω και το κουμανταρω.
Μ.
Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2009
Work In The City...
Ακομα δεν ειμαι ακιβως σε απογνωση αλλα με βλεπω να ειμαι πολυ συντομα...
Αν καποιος ακουσει για καμια δουλεια ας με ενημερωσει.....
Το mail μου ειναι m.p.makri@gmail.com
....
M.
Αν καποιος ακουσει για καμια δουλεια ας με ενημερωσει.....
Το mail μου ειναι m.p.makri@gmail.com
....
M.
Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2009
Sex All Around Te City Part Old Friends
Και με το "old" δεν εννοω απλα παλιοι αλλα και αγαπημενοι. Ανθρωποι που τους χανεις μεσα στα χρονια αλλα δεν παυεις ποτε να τους μελετας με αγαπη. Ακομα και αν μεταξυ σας υπηρξαν ιστοριες και ανοιχτοι λογαριασμοι. Το να θυμασαι καποιον και να χαμογελας, καμια φορα ειναι πολυ πιο σημαντικο απο το να του μιλας καθε μερα. Ή εστω συχνα. Και η μεγαλυτερη ικανοποιηση και το πιο λαμπερο χαμογελο ειναι οταν τους ξαναβρισκεις και ανακαλυπτεις οτι κι εκεινοι σε ειχαν στο μυαλο τους. Με τον ενα ή "αλλο" τροπο. Ξαφνικα νιωθεις σημαντικος και οχι αορατος.
Με του παλιους φιλους μπορεις να ανακαλεσεις ομορφες αναμνησεις και αστειες στιγμες. Στιγμες εντασης και παθους. Που ισως να εχει σβησει , αλλα το συναισθημα εχει γινει πιο μεστο με αποτελεσμα να μην ειναι μονο αυθορμητο και βιαιο αλλα σχεδον τρυφερο. Ανακαλυπτοντας τις αλλαγες στη ζωη ο ενας του αλλου, μπορεις να χαρεις ειλικρινα και οχι επειδη πρεπει. Και να αναπολησεις στιγμες "ακαταλληλες δια ανηλικους", συνετα. Και σιγουρα οχι αδιαφορα!
Μιλωντας σημερα με δυο παλιους φιλους, εστω και online ενιωσα δυνατη, ξεχωριστη και ευτυχισμενη... Και δεν εχω λογια να τους ευχαριστησω...
Τι και αν αυτο το γραφω με υποκρουση Johnny Cash-Hurt? Το γραφω με χαμογελο και deep tan...!
ΥΓ. Το ψωμι δεν το εκαψα :)
Με του παλιους φιλους μπορεις να ανακαλεσεις ομορφες αναμνησεις και αστειες στιγμες. Στιγμες εντασης και παθους. Που ισως να εχει σβησει , αλλα το συναισθημα εχει γινει πιο μεστο με αποτελεσμα να μην ειναι μονο αυθορμητο και βιαιο αλλα σχεδον τρυφερο. Ανακαλυπτοντας τις αλλαγες στη ζωη ο ενας του αλλου, μπορεις να χαρεις ειλικρινα και οχι επειδη πρεπει. Και να αναπολησεις στιγμες "ακαταλληλες δια ανηλικους", συνετα. Και σιγουρα οχι αδιαφορα!
Μιλωντας σημερα με δυο παλιους φιλους, εστω και online ενιωσα δυνατη, ξεχωριστη και ευτυχισμενη... Και δεν εχω λογια να τους ευχαριστησω...
Τι και αν αυτο το γραφω με υποκρουση Johnny Cash-Hurt? Το γραφω με χαμογελο και deep tan...!
ΥΓ. Το ψωμι δεν το εκαψα :)
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2009
Ζε Ριτερν (Με γαλλικη Προφορα Παρακαλω)
"Εκλεισα τα ματια μου
εκλεισα και ΄τ'αυτια μου
σενιαρισα τα ποδια μου
και ειπα αντε γεια..."
Αυτο το στιχακι μου ηρθε προχωροντας απο την Χαλκοκονδυλη προς την Βοδα. Δεν ξερω πως θα συνεχισει, αν θα συνεχισει. Η επιστροφη στην Αθηνα ηταν πιο περιεργη απο αλλες χρονιες, μιας και οι αποφασεις που παρθηκα εν μεσω διακοπων - που δεν ηταν ακριβως διακοπες αλλα ενα συνεχες ξεκαθαρισμα, ενα τελος εποχης- βαραινουν ευχαριστα την πλατη μου. Χαζευοντας εναν αλλο τροπο ζωης, πιο ηρεμο, πιο ποιοτικο ισως και συναναστρεφομενη με κοσμο ηρεμο, ειπα πως πλεον αυτη η πολη δεν μου κανει. Πλεον τρωει απο τις σαρκες της, σκοτωνει τα παιδια της και ειναι απολυτα αυτκαταστροφικη. Σαν ανοργαμικη, ξινη γκομενα πο την παρατησε ο καλος της για καποια νεοτερη. Οσο και να στολιστει με καινουργια μουσεια και πεζοδρομους, το μουνι της βρωμαει απο χιλιομετρα. Και οι ανθρωποι που ζουν μεσα σε αυτη να πνιγονται.
Χτες μια περασια απο το νεο μουσειο. Ηρεμο, ομορφο, χαλαρο, καθαρο, περιποιημενο. Σαν πολυτελης ταφος. Με ομορφη θεα. Και μετα απο εκει στην Αποστολου Παυλου. Απο μακρια ακουσα μια φωνη να κραυγαζει - οσο μπορουσε- "εμεις,εμεις,εμεις". Ειδα ανθρωπους με σημαιες... Σαν να εχω παει 25 χρονια πισω. Και οσο μικρη και αν ημουν τοτε ακομα θυμαμαι τον κοσμο που ειχε μαζευτει στην Αθηνα στην ομιλια του Αντρεα. Χτες κρατουσαν σημαιες αλλα οι πιο πολλοι περιφερειακα επιναν καφε αδιαφοροι. Με επιασε η καρδια μου και ηθελα τοσο μα τοσο να φωναξω σε αυτους μετις σημαιες "οχι αλλο πια, ελεος". Δεν το εκανα και απεφυγα το χαος περπατωντας πλαι στις γραμμες, οδευωντας προς το "στεκι του Ηλια" για μια μεριδα παϊδακια. Μετα βολτα για να επιστρεψω σπιτι απο το Γκαζι. Πολυ φασαρια, σαν να ειμαι παλι στην Κρητη στο Κουμ Καπι. Εκει τουλαχιστον ακουγες γελια. Στο Γκαζι απλα ακουγες μουσικη και εβλεπες παγωμενα προσωπα. Ομορφοφτιαγμενα, παγωμενα, ξινα, σνομπ χωρις λογο, προσωπα. Μετα Κεραμεικος. Κοσμος πιο cool μεν το ιδιο σαλταρισμενος δε. Σαν κατι να πλαναται στον αερα που λεει "δεν παει αλλο, αλλα δεν μπορω να κανω τιποτα". Κατα τις 12 στην "Αυλη του Πετρου", τραγουδια. Και στα καπακια αστυνομια για διαταραξη κοινης ησυχιας. Ποτε αραγε θα μπορεσουμε να βγουμε στα μπαλκονια μας και να τραγουδησουμε ολοι μαζι, χωρις να σκεφτουμε οτι αυριο δουλευουμε?
Ζε ριτερν του Αθενς. Δεν μου ελειψε το σπιτι μου. Δεν μου ελειψε η πολη. Δεν μου ελειψαν παρα μονο λιγοι καλοι φιλοι. Σχεδον πνιγηκα με την επιστροφη. Αλλα φταιω κι εγω. Ποιος μου ειπε να φυγω αλλα να μην κανω διακοπες? Εγω θελω να κανω μονιμες πλεον εκτος.
Ο στοχος μπηκε. Περιμενω και απαντηση για δουλεα. Στελνω βιογραφικα. Πινω τον ελληνικο μου και σκεφτομαι το φιλαρακι που ειναι ακομα Κρητη.... Μια γουλια ακομα και εφυγα. Απο τον υπολογιστη για τωρα και ελππιζω καποια στιγμη να γραψω "μια γουλια ακομα και ΦΕΥΓΩ"!
ΥΓ. Η φωτογραφια πανω ειναι απο το μερος των Χανιων που ονειρευομαι να μεινω. Ταμπακαρια...
Μ.
