Bitch Stories

Την Κυριακη εκανα την πρωτη μου βουτια. Δεν υπηρχε τπτ καλυτερο απο το ν' ανοιξω τα ματια μου και να δω το ατελειωτο μπλε του βυθου. Τιποτα πιο ηρεμο απο το φλατσα φλουτσα των κυμματων. Και τιποτα πιο εκνευριστικο απο φωνακλαδικα παιδακια που θελουν να κανουν βημα στο κενο και φοβουνται.
Οι παραλιες ειναι ενα μερος που ο καθενας παει για διαφορετικους λογους.
Μερικοι διαλεγουν οργανωμενες πλαζ για να επιδειξουν το νεο τους μαγιο/tattoo/fake μαυρισμα.
Αλλοι για να καμακωσουν και να καμακωθουν.
Οικογενειες για να ξεφυγουν απο τη ζεστη και τη μιζερια του σπιτιου (χειροτερα ειναι εκει γιατι αντε να κυνηγας τον Γιαννακη να μην πηγαινει στα βαθια).
Και πολλοι απλα για να χαλαρωσουν κοιταζοντας το μπλε και ανασσαινοντας λιγο αλμυρα (ετσι ετσι με την αλμυρα)
Το Σαββατο ως απερισκεπτη βγηκα. Και γυρισα σπιτι μου στις 5 το πρωι. Ηταν ομως τετοια η πρεμουρα μου να παω για μπανιο που χωρις ξυπνητηρι τα ματια μου πεταχτηκαν ακριβως στις 11. Μπραβο μου, σκεφτηκα!
Επρεπε να παω Ηρακλειο για να συναντησω την αγαπημενη φιλη που θα πηγαιναμε μαζι. Τσουκου τσουκου πηρα το λεωφορειακι για ν ανεβω Ομονοια και μετα να παρω το τραινο (ειχε εργα μεχρι την Ομονοια βλεπετε). Σαφως ζαλισμενη απο τα τζιν τονικ της προηγουμενησ νυχτας, μπαινω. Μια κυρια με ρωταει για την τσαντα μου. Θεα, απιστευτη,ε υγενεστατη. Το πρωτο χαμογελο της ημερας :). Κατεβαινει αφου πρωτα μου ευχεται να ειμαι παντα καλα... Λιγο μετα με φωναζει ο οδηγος. Παραξενευομαι...
-Ελα, ελα να δεις.
-... -πλησιαζω-
-Κοιτα τι ομορφα που ειναι τα δεντρα! Εχεις δει πιο ομορφο μωβ? Και ετσι οπως πεφτει ο ηλιος ειναι μαγεια!
Σηκωνω τα ματια μου και οντως το βλεπω. Ολη η Αθηνας μωβ. Τα δεντρα πριν πρασινισουν γεμιζουν μωβ λουλουδια!
-Κοιτα τι ομορφα που ειναι! Και ολοι κοιτανε κατω και δεν τα βλεπουν! Κοιτα, κοιτα τι ομορφα που ειναι!
Ειχα μαγευτει απο τη μια απο το ομορφο μωβ και την αλλη πλευρα της Αθηνας που ποτε δεν ειχα προσεξει και απο την αλλη απο τον οδηγο! Ειναι απο εκεινες τις στιγμες που νιωθεις πως δεν εισαι τοσο μονοσ σε αυτη την ασχημη πολη!
Οταν κατεβηκα τον ευχαριστησα μεσα απο τηνκαρδια μου και ευχηθηκα να εχει μια υπεροχη μερα και παντα να βλεπει τετοιες ομορφιες για να τις δειχνει και σ'εμας τα Hobbit. Ανεβηκα στην Ομονοια αναλαφρη αλλα ευτυχως προσεκτικη γιατι πισω μου μαλλον καποιος ορεγονταν την τσαντα μου... Και αντε να του πω πως μεσα ειχε μονο... 1.35 ευρω.
.................................................................................................................................................................
Βρηκα τη φιλη μου, ξεκινησαμε. Και ενω ειχα ανεβει βορεια... Ο δρομος μας εβγαλε νοτια, σε μια παραλια που επισκεπτομαι κοντα 13 χρονια. Πριν την παραλια ομως επρεπε να παρουμε κανα νερο, κανα χυμο, καμια εφημεριδα(σιγα μην την ανοιξαμε βεβαια!). Σταματησαμε στο περιπτερο που ξερουμε πως εχει μπουκαλια με παγο. Γιατι τοσες ωρες δεν μας επαιρνε για απλο κρυο νερακι! Με το που παω προς τα πισω ακουω μια φωνη.
-Βρεεεε καλως την! Αντε καλο μας καλοκαιρι!
Ο περιπτερας με θυμοταν. Ηταν ακρως συγκινητικο θα ελεγα! Πιασαμε το μπλα μπλα "τι κανεις, πως εισαι, πως ηταν ο χειμωνας σου, κτλ κτλ." Απολυτα γλυκο!
Η παραλια μας ηταν οπως επρεπε. Ουτε πολυς κοσμος ουτε καθολου και βασικα οικογενειες που ξεραμε πως καμια ωρα μετα θα την εκαναν για μασα. Και βεβαια πεσαμε μεσα. Και εκει που εχουμε μεινει σχεδον μονες... Τσουπ βλεπουμε να κατεβαινουν 2 γκομενακια. Συρμα! Μετα εβαλα τα γελια... Εμ δεν ηταν 2 γκομενακια οποια κι οποια. Ηταν οι αλλοι μονιμοι κατοικοι αυτης της παραλιας που βρισκομαστε καθε καλοκαιρι εκει... !
Η μερα ηταν υπεροχη! Η καλυτερη παρεα, με δροσερη θαλασσα, θανατηφορο ηλιο, μπλε μπλε μπλε και ευχαριστες εκπληξεις. Αναρωτιομουν πολυ απλα γιατι επρεπε να γυρισουμε. Και γιατι βασανιζομαστε ολη την εβδομαδα για να εχουμε μια μερα ηρεμιας. Γιατι δεν κοιταμες ψηλα και γιατι δεν χαμογελαμε συχνα.
Εμαθα οτι υπαρχει πλανο για την Αθηνα. Απο 4 εκατομμυρια να την φτασουν 8. Και οταν το κανουν αυτο, ετοιμαστειτε να βγαινουμε απο το σπιτι μας με μπαζουκας. Anyway...

YΓ.Οποιος Γιωργος με πηρε την Κυριακη το βραδυ, λεγοντας οτι βρηκε το τηλεφωνο μου απο το μπλογκ, θα επρεπε να δει οτι η ηλικια μου ειναι πολυ παραπανω απο 15. Και επισης οτι τις δυσκολες στιγμες τις περναμε μονοι μας και οχι ενοχλωντας ανθρωπους που δεν μας εχουν φταιξει σε τιποτα. Α και αν η δυσκολη στιγμη ηταν απλα καβλες... Τραβα μια μαλακια βρε ανθρωπε!

ΥΓ2. Οι καβλες γραφονται με "β" ή με "υ" ?

Sexed & Confused Part II The Day After

Μερικοι ξεπερνανε τα προβληματα τους, κοιταζοντας το ταβανι. Αλλοι το ριχνουν εξω και μετα το ριχνουν μεσα. Πολλοι παθαινουν καταθλιψη. Αλλοι κλαυσιγελουν(υπαρχει τετοια λεξη, δεν ξερω) μεχρι τελικης πτωσης. Χτες,λοιπον, εγω μετα το κειμενακι εκανα κατι που ειχα να το κανω χρονια πολλα. Οχι γιατι δεν ηθελα αλλα γιατι it takes two to play pool. Ω ναι 2,5 ωρες μπιλλιαρδου με καθαρη γεωμετρια και μονο στο κεφαλι μου και μια ανασσα μετα.
Ειμαι ανθρωπος που λειτουργει με το συναισθημα και με το ενστικτο. Σπανια με τη λογικη και δη σε θεματα που αφορουν σημαντικες αποφασεις του μελλοντος. Του δικου μου, του πλανητη κτλ κτλ. Αυτο ομως δεν μπορει να λειτουργησει πανω στο πρασινο τραπεζι. Εκει θελει μετρημα, ακριβεια και φαντασια. Ως αναποδος ανθρωπος που ειμαι ομως δεν θα μπορουσα να μην χωσω κι εκει τα δικα μου χαρακτηριστικα.
Και παρατηρησα τα εξης πραγματακια:
1) Θελοντας α στησω την επομενη μπαλια μου και να φερω το παιχνιδι εκει που θελω εγω, χανω την πρωτη και βασικοτερη.
2)Η πρωτη ματια ειναι αυτη που μετραει. Οταν αρχιζω και κουνιεμαι περα δωθε ενω ειμαι σε θεση να χτυπησω, βαραω κανονικα στο γαμο του Καραγκιοζη...
3)Οι κινησεις μου ειναι απαλες εκει που δεν πρεπει,κανονικες στα δυνατα και δυνατες στα κοντινα ( οχι στη μεση στη μεση παντα παιζουμε απαλα, ειναι γαμημενες οι μεσαιες τρυπες).
4)Δεν θελω να κερδισω τον αντιπαλο. Θελω να εκπληξω εμενα.
5)Πριν παιξω μου αρεσει να φαντασιωνομαι την κινηση.
6)Οταν με παρακολουθουν τριτοι κομπλαρω.
Βαση ολων αυτων, καταλαβα οτι καπως ετσι λειτουργω και στη ζωη μου. Το σετ μαλλον το κερδισα -μετα τη μιση ωρα σταματησαμε να μετραμε ποιος κερδιζει- αλλα βγηκα απο το μαγαζι χαρουμενη,ανανεωμενη και με ηρεμη σκεψη.
Στο μπιλλιαρδο δεν σε παιρνει να φωσκολιαζεις. Δεν ειναι δυνατον. Στο μπιλλιαρδο ολα ειναι στα δικα σου χερια και δεν φταει κανενας αλλος που εβαλες τα εντελως λαθος φαλτσα.
Τι γινεται ομως με τη ζωη που οχι απλα οι παιχτες ειναι πολλοι αλλα ειναι και αρκετα χειροτεροι ή καλυτεροι απο εσενα? Και πως μπορεις να παιξεις το παιχνιδι σου οταν σε κοιταει ολος ο κοσμος ετοιμος να σε κρινει? Και τι γινεται με αυτους που περνανε απο πισω σου και σε σκουντανε τη στιγμη που σημαδευεις την 8?
ΥΓ. Ποτε δεν θυμαμαι με ποσα "λ" γραφετε το μπιλ(λ)ιαρδο
ΥΓ2.Αν και αυτο ειναι το confused το sexed που ειναι?
Μ.

Sexed & Confused

Νομιζω δεν θα μπορουσα να βρω καλουτερο τιτλο απο αυτον που ξεφυγε απλα σε χρονο dt. Sexed and terribly confused. Στο Καρδαπουσταν -που λεει και ενας καλο φιλος- υπαρχει ελλειψη στυλ. Και το στυλ δεν το κανουν τα ρουχα αλλα η συμπεριφορα. How stylish can a person be οταν η κυκλοθυμια του κοβει βολτες και προσγειωνεται στα κεφαλια αλλων. Και αλλων που δεν φταινε αμμεσα. Και ποσο stylish ειναι ενα ατομο οταν το μονο που κανει ειναι να πηγαινοερχεται, μιλωντας στο κινητο και κλεινοντας υποτιθεμενες συμφωνιες.
Το εργασιακο περιβαλλον στο Καρδαπουσταν -τα πνευματικα δικαιωματα στον Κωστα παρακαλω για το νεο ονομα του Τζατζικισταν (ακα Ελλαδας)- ειναι πιο μολυσμενο και απο την ατμοσφαιρα του Mumbai (ακα Βομβαη) . Και το κακο ειναι πως το εισπνεουμε σχεδον ολοι. Με αποτελεσμα ολοι να ασθενουμε και ολοι να ειμαστε ετοιμοι να τρεξουμε απο ψυχολογο σε ψυχιατρο επειδη το αφεντικο δεν γαμιεται. Ή δεν γαμαει. Ή οταν καπου εκει στα 45 καταλαβαινει πως "φιλε παει δεν πιανεις μια" "δεν προκειται ποτε να φτιαξεις την υπεργαματη πολυεθνικη" .
Υπαρχουν ανθρωποι που θα επρεπε να υποχρεωνονται να κανουν οικογενεια για να μην εχουν αλλες βλεψεις. Για να βασανιζουν μονο ενα συζυγο και ενα με δυο παιδια. Αντε και την πεθερα τους.
Και εδω μπαινει η εξης ερωτηση: ποσο εξαρτημενη ειναι αυτη η εργασια ετσι ωστε να πρεπει οι εργαζομενοι και κατ΄ επεκταση τα δουλακια, να ανεχονται ολου του ειδους τις συμπεριφορες. Σε ποιο κατωτατο σημειο εχουμε φτασει ετσι ωτσε να νιωθουμε πως "χωρις αυτους δεν υπαρχει παραδεισος" .
Και αν αυτο ηταν το confussed τοτε που ειναι το sexed?

B.DAY

33...

Καλέ πότε πέρασαν?

Μήπως ν'αρχίσω να ανησυχώ?

:D

M.