Μικροκοσμος vs εξω κοσμου .

Καθισμενη στη δουλεια μου αναρωτιεμαι τι να γινεται στον εξω κοσμο . Πορειες , καμερες , φοιτητες , αστυνομοκρατουμενο κρατος - το οποιο εγω πλεον δεν καταλαβαινω γιατι ειπαμε 12 ωρες στο μικροκοσμο σου που να δεις φως .

Πλεον εχω αρχισει να πιστευω πως οι μονοι ανθρωποι που βλεπουν πραγματα ειναι η πανω των 60 ή κατω των 22 ... Το ενδιαμεσο παλευει να τα βγαλει περα σε δουλειες που μαλλον δεν τους αρεσουν . Και ετσι καταληγει απλα να βλεπει τα πραγματα αποστασιοποιημενα μεσα απο το γυαλι του κουτιου που σε χαζευει . Και οταν τα βλεπεις ετσι δεν μπορεις ουτε να τα καταλαβεις , ουτε να εξοργιστεις , ουτε να παλεψεις . Γιατι δεν τα ζεις . Και καποια μερα , ενα ομορφο πρωινο ή μια εναστρη νυχτα , σαν αυτες που χαζευουμε στις διακοπες μας , απλα πεθαινεις .

Βλεπεις μερικους ανθρωπους να ζουνε τηνκαθε στιγμη και ζηλευεις .

Εγω τους ζηλευω .... Πολυ ...

Μ.

Μια εικονα χιλιες λεξεις , ενα τηλεφωνο ποσα χαμογελα ;

Ειναι καποιες φορες που το ακουσμα μιας φωνης μπορει να σε κατεβασει στα Ταταρτα ( κυριε Πετροχείλο μου ) και ειναι και αλλες που σε ανεβαζει κατι ποιο πανω απο τα συννεφα . Και ας μην εχει να κανει με καλα νεα , προταση για δουλεια, παλιο φιλο . Ειναι απλα μια φωνη απο την αλλη μερια που σου λεει σε σκεφτομαι . Και μου εχεις λειψει . Οταν δεν παιζει ερωτας αλλα αγαπη ειναι κλησεις που σε κανουν να νιωθεις ανθρωπος . Και σε μια κοινωνια που ολοι ζητανε κατι απο σενα κι εσυ περιμενεις ανταλλαγματα για καθε σου σκεψη , μια τετοια κατασταση σου υπενθυμιζει πως τελικα το λαμβανεις εκ του μη εχοντος και του μη αναμενωμενου ειναι μεσα στη σφαιρα του αποβλεπτου της καθημερινοτητας μας.Γιατι , τι κι αν ολα εχουν εκσυχρονιστει και μπορουμε να προβλεψουμε ακομα και τον καιρο (ενιοτε Μiss EMY ) , τι κι αν μπορουμε να παμε διαδικτυακα μεχρι την αλλη μερια του κοσμου , ποτε μα ποτε δεν θα μπορεσουμε να μπουμε στο μυαλο του αλλου ... Ακομα ....