Ποια κριση; Ολοι βρισκονται σ' ενα μεγαλο κρεβατι ετοιμοι ν' ανοιξουν, οχι την καρδια τους για να μιλησουν, αλλα τα γεννητικα τους οργανα. Elelitsa skise me, Anna xekoliara, Babis terastios... Και φωτογραφιες, πολλες φωτογραφιες, μηνυματα, χυδαιες προσεγγισεις, λες και το πιο σημαντικο πραγμα στον κοσμο ειναι ειτε ενα παλαμαρι, ειτε μια τρυπα. Οκ οχι μία, δύο. Και το peeping να κραταει τα σκηπτρα του βασιλια. Γιατι μας αρεσει να κοιταμε; Τι μας λειπει; Ποιος ο λόγος να εκτεθεις έτσι στα ματια χιλιάδων; Για ποια επιβεβαιωση μιλαμε;
Το "θελω να σε πηδηξω", εγινε like, το "παρε μου μια πίπα" poke και οι ωρες ατελειωτες, ο κοσμος ειναι μεγαλος. Ποτε δεν ημουν συντηρητικη. Παντα ειχα ανοιχτο μυαλο. Αλλα αυτο, πλεον, μου φανταζει τοσο οχι χυδαιο απλα, αλλα βρωμικο. Το σεξ ειναι βρωμικο, ετσι λεγανε παλια, για να δημιουργησουν ενοχες. Οχι το σεξ δεν ειναι βρωμικο, εμεις ειμαστε ζωα. Οχι ζωα, αυτα δεν φταινε σε τιποτα. Εμεις ειμαστε γλιτσεροι. Λες κι εχουμε βγει απο βαλτο. Και οταν η αυτοεκτιμηση μας ειναι στο ναδιρ, αντι να το βαλουμε κατω και να δουμε τι παει στραβα, εκτειθεμμεθα. Ποτε ο εγκεφαλος μας μετακομισε, στο κατω μερος του σωματος μας; Και γιατι ειναι τοσοι πολλοι και τοσες πολλες που ψαχνουν την επιβεβαιωση μεσω του εκχυδαϊσμου; Τι σπρωχνει μια ωριμη γυναικα να ανοιξει τα "σωψυχα" της; Μία μικρη κοπελα να ποζαρει σαν Λολιτα στο δωατιο της; Μπορεις ακομα να δεις τις κουκλες της.
Πως μπορεις να πεις σε αυτα τα κοριτσια, οτι με αυτες τις κινησεις το μονο που καταφερνουν ειναι να εξιταρουν και οχι να προκαλουν θαυμασμο; Και στα νεαρα αγορια οτι αυτο που βλεπουν πρεπει να το σεβαστουν; Πώς μπορεις να τα κανεις να εκτιμησουν το αλλο φυλλο και να σεβαστουν τις επιθυμιες του; Και μετα λες. φταιει ο βιαστης. Πώς μπορεις να εκπαιδευσεις μια ολοκληρη γενια να ανοιγοκλεισειτα ματια της και οχι νατα εχει συνεχεια ανοιχτα, κολλημενη σε μια οθονη που δεν κρυβει τιποτα;
Δεν ειμαι συντηρητικη. Ρομαντικη ειμαι. Και αναρωτιεμαι. Ποσο κραταει ενας οργασμος;
