Το σημειωμα σημερα εγραφε:
Αντιμποχικο
Οδοντοπαστα
Τροφη ξηρα
Χωμα
Και απο κατω:
"Αν το συμπαν ξεπληρωνει, ποσα χαμαλικια πρεπει να κανουμε για να μας ξοφλησει το λογαριασμο?"
Λατρευω τα μικρα posted που μπορουν να χωρεσουν τοσα σε τοσο λιγο χωρο. Χωρις περιττες φανφαρες. Μικρα σημειωματα που κρατουν το τι σκεφτεσαι. Και τα βρισκεις χωμενα σε κωλοτσεπες, πεταμενα σε τσαντες ή κολλημενα πανω σον καπνο.
Οντως αν το συμπαν καποια στιγμη ξεπληρωνει εμενα γιατι μου φαινεται οτι χρωσταω ακομα απο την προηγουμενη ζωη?
Στην προηγουμενη παραιτηση-απολυση μου ενιωθα υπερδυνατη, ετοιμη να αδραξω πετρα και να την κανω σκονη. Ποση κουραση και απογοητευση μπορει να χωρεσουν 2 χρονια για να νιωθω εντελως ξεκρεμαστη? Για την ακριβεια οχι ξεκρεμαστη αλλα σαν αναποδογυρισμενη χελωνα που δεν μπορει με την καμια να ερθει στα ισα της. Ξαφνικα δεν υπαρχει τιποτα και το μονο που θελεις δεν ειναι να πεθανεις αλλα να ξαναβγεις απο την κοιλια της μανας σου, με την οση γνωση εχεις τωρα.
Η υποκρισια του κοσμου μου φαινεται ακομη πιο εντονη, η διασκεδαση σχεδον δεν υπαρχει οπως δεν υπαρχει και καμια ορατη ελπιδα. Και οσο περνανε οι μερες αυτο γινεται ακομα πιο εντονο.
Καλη η υπομονη αλλα οπως ειπα και πιο πανω θα ξεπληρωθει ή απλα θα την κανουμε για αλλες παραλιες με οφειλες? Ισως η κριση να επηρρεασε και το συμπαν και κανει και αυτο οικονομιες και περικοπες στις αποπληρωμες του.....
Μ.
Τετάρτη 24 Ιουνίου 2009
Τετάρτη 17 Ιουνίου 2009
Sex All Around The City Part IV
Sex...Ενα κακο υπαρχει μονο....
Aν το ξαναθυμηθεις....
You just can't get enough!!!!!!!!
Fouf :)
Μ.
Aν το ξαναθυμηθεις....
You just can't get enough!!!!!!!!
Fouf :)
Μ.
Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009
Sex All Around The City Part III
Love starvetion. Η ασθενεια των 30+ και των late 20s που εχουν μεινει μονοι... Εχει σαν αποτελεσμα επιθετικοτητα και κυνισμο. Δεν ειναι το συνδρομο "ειμαι μονος-δεν θα κανω παιδια". Ειναι το συνδρομο "τι εχω και δεν μπορω να ερωτευτω" ή "τι εχω και δεν μπορυν να με ερωτευτουν".
Οι love starved ανθρωποι εχουν πληγωθει κατα καιρους πολυ. Και εχουν πληγωσει αλλο τοσο. Αντι ομως να "βολευτουν" με κατι το οποιο δεν πληρει το 8 στα 10 των θελω τους, συνεχιζουν να ελπιζουν πως το αλλο μισο τους μηλαρακι βρισκεται καπου εκει εξω και τους ψαχνει οπως το ψαχνουν και αυτοι. Αποτελεσμα: απειρα αποτυχημενα ραντεβου, μικρες σπιθες ελπιδας που τελικα καταληγουν οχι ουτε σπιθες να ειναι αλλα πυροτεχνηματα που καινε τη γουνα τους. Ετσι λοιπον και κατα τη γνωστη παροιμια "οποιος καει με το χυλο φυσαει και το γιαουρτι" γινονται απομακροι. Και φυλακιζουν αυτο το θελω τοσο πολυ που στο τελος το ξεχνανε.
Γνωριζουν πολυ κοσμο και συνηθως ειναι πολυ συμπαθεις και αγαπητοι απο τους αλλους. Κανενας ομως δεν πλησιαζει παραπανω. Ισως φταιει η φωτεινη επιγραφη που αθελα τους αναβοσβηνει απο πανω τους "stay away". Το κακο ειναι πως η επιγραφη αυτη αναβει χωρις να το εχουν καταλαβει εκεινοι. Οι μονοι που πλησιαζουν και ας την βλεπουν ειναι ακομα πιο απογοητευμενοι ανθρωποι. Αλλα απογοητευμενοι με τον εαυτο τους. Με κατάληξη οι starved να σαβουρδιαζονται για αλλη μια φορα και οι "αλλοι" να αναπτερωνουν το ηθικο τους.
Ετσι λοιπον οι πρωτοι γινονται ακομα πιο κυνικοι. Και με μια σχεδον μονιμη καταθλιψη...
Δεν ειναι το οτι οι ανθρωποι εχουν φτιαχτει για να ειναι δυαδες. Ειναι το οτι μερικοι εχουν τοση αγαπη να δωσουν που αν την αποθηκευουν συνεχεια απλα τους πνιγει.
Τελικα σε ενα κοσμο που βασιλευει το βολεμα, ποσο πρεπει να αποενοχοποιηθεις για να βρεις καποιον απλα να εκμεταλλευεσαι και οχι να αγαπας?
Οι love starved ανθρωποι εχουν πληγωθει κατα καιρους πολυ. Και εχουν πληγωσει αλλο τοσο. Αντι ομως να "βολευτουν" με κατι το οποιο δεν πληρει το 8 στα 10 των θελω τους, συνεχιζουν να ελπιζουν πως το αλλο μισο τους μηλαρακι βρισκεται καπου εκει εξω και τους ψαχνει οπως το ψαχνουν και αυτοι. Αποτελεσμα: απειρα αποτυχημενα ραντεβου, μικρες σπιθες ελπιδας που τελικα καταληγουν οχι ουτε σπιθες να ειναι αλλα πυροτεχνηματα που καινε τη γουνα τους. Ετσι λοιπον και κατα τη γνωστη παροιμια "οποιος καει με το χυλο φυσαει και το γιαουρτι" γινονται απομακροι. Και φυλακιζουν αυτο το θελω τοσο πολυ που στο τελος το ξεχνανε.
Γνωριζουν πολυ κοσμο και συνηθως ειναι πολυ συμπαθεις και αγαπητοι απο τους αλλους. Κανενας ομως δεν πλησιαζει παραπανω. Ισως φταιει η φωτεινη επιγραφη που αθελα τους αναβοσβηνει απο πανω τους "stay away". Το κακο ειναι πως η επιγραφη αυτη αναβει χωρις να το εχουν καταλαβει εκεινοι. Οι μονοι που πλησιαζουν και ας την βλεπουν ειναι ακομα πιο απογοητευμενοι ανθρωποι. Αλλα απογοητευμενοι με τον εαυτο τους. Με κατάληξη οι starved να σαβουρδιαζονται για αλλη μια φορα και οι "αλλοι" να αναπτερωνουν το ηθικο τους.
Ετσι λοιπον οι πρωτοι γινονται ακομα πιο κυνικοι. Και με μια σχεδον μονιμη καταθλιψη...
Δεν ειναι το οτι οι ανθρωποι εχουν φτιαχτει για να ειναι δυαδες. Ειναι το οτι μερικοι εχουν τοση αγαπη να δωσουν που αν την αποθηκευουν συνεχεια απλα τους πνιγει.
Τελικα σε ενα κοσμο που βασιλευει το βολεμα, ποσο πρεπει να αποενοχοποιηθεις για να βρεις καποιον απλα να εκμεταλλευεσαι και οχι να αγαπας?
Σάββατο 13 Ιουνίου 2009
Lost In The City Part 13,6
Οι Τρυπες παλια τραγουδαγαν "δεν χωρας πουθενα, πουθενα, πουθενα". Και αυτο ειχε γινει σημαια για τα εφηβικα μας χρονια. Τι μπορεις να τραγουδησεις ομως μετα απο 15 χρονια που δεν ταιριαζεις πουθενα? Δεν εισαι στους εντελως χυμα, αλλα ουτε και στους κουστουματους. Δεν θελεις να γυρνας τα νησια πουλωντας κοσμηματα, αλλα και το 4-τοιχοι-ενα-γραφειο, δεν σου κανει καθολου. Δεν εχεις να συζητησεις τιποτα, αλλα εχεις να πεις πολλα. Οι φιλοι σε θεωρουν ενδιαφερων και καλο ανθρωπο αλλα ταυτοχρονα και looser.
Το να μην ταιριαζεις πουθενα ειναι μεγαλη παγιδα. Μπορεις να κυκλοφορησεις παντου αλλα μετα απο λιγη ωρα νιωθεις σαν alien. Και το χειροτερο ειναι πως φερεσαι και σαν alien. Και ολο αυτο το "αβολο" συναισθημα οι αλλοι το εκλαμβανουν σαν σνομπισμο. Και οι κουστουματοι και οι χυμα. Δεν θελεις να πινεις ... αλλα δεν εχει τα λεφτα να παρεις καλες ... . Ασε που θα προτιμουσες να εβρισκες καλη μανταμιτσα και να παρταρες all night long. Αλλα και αυτο οχι για πολυ. Και δεν ειναι η κουραση αλλα το μετα-απο-καποια-ωρα-βαριεμαι, being there done that, thank you :) . Δεν θελεις οικογενεια και παιδια αλλα και η μοναξια καπου σου χτυπαει στα νευρα.
Και οσο μεγαλωνεις δεν μπορεις να ταιριαξεις ακομα παραπανω. Κουραζεσαι να αλλαζεις συνεχεια ρολους για να μπορεσεις επιφανειακα να κολλησεις στην παρεα που εισαι και καταληγεις να θελεις πιο πολυ να μενεις μονος. Οσο και αν αυτο σου χτυπαει καπως ασχημα.
Τελικα αν μετα τα 30 δεν μπορεις να ταιριαξεις πουθενα, ποσες παραστασεις πρεπει να δινεις μεσα σε μια μερα για να μπορεσεις να κοιμηθεις λιγακι ηρεμος?
Μ.
Το να μην ταιριαζεις πουθενα ειναι μεγαλη παγιδα. Μπορεις να κυκλοφορησεις παντου αλλα μετα απο λιγη ωρα νιωθεις σαν alien. Και το χειροτερο ειναι πως φερεσαι και σαν alien. Και ολο αυτο το "αβολο" συναισθημα οι αλλοι το εκλαμβανουν σαν σνομπισμο. Και οι κουστουματοι και οι χυμα. Δεν θελεις να πινεις ... αλλα δεν εχει τα λεφτα να παρεις καλες ... . Ασε που θα προτιμουσες να εβρισκες καλη μανταμιτσα και να παρταρες all night long. Αλλα και αυτο οχι για πολυ. Και δεν ειναι η κουραση αλλα το μετα-απο-καποια-ωρα-βαριεμαι, being there done that, thank you :) . Δεν θελεις οικογενεια και παιδια αλλα και η μοναξια καπου σου χτυπαει στα νευρα.
Και οσο μεγαλωνεις δεν μπορεις να ταιριαξεις ακομα παραπανω. Κουραζεσαι να αλλαζεις συνεχεια ρολους για να μπορεσεις επιφανειακα να κολλησεις στην παρεα που εισαι και καταληγεις να θελεις πιο πολυ να μενεις μονος. Οσο και αν αυτο σου χτυπαει καπως ασχημα.
Τελικα αν μετα τα 30 δεν μπορεις να ταιριαξεις πουθενα, ποσες παραστασεις πρεπει να δινεις μεσα σε μια μερα για να μπορεσεις να κοιμηθεις λιγακι ηρεμος?
Μ.
Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009
Lost In The City Part Hmmmmmm
Μιας και αυτη την εβδομαδα θα ειμαι σερι εδω στα Εξαθλια, θα γεμισω και το μπλογκ μου με οτι περναει απο το μυαλο μου, μπας και καταφερς να ξορκισω την κακη μου διαθεση και ξαναβρω την αισιοδοξια μου! Χμ και μολις το ειπα αναγκαστηκα να πω για αλλη μια φορα οχι σε καποιον που θελει μια "μικρη οικονομικη βοηθεια για να φαει-σουταρει". Αν εχω μαθει κατι απο αυτη την πολη ειναι οτι σε κανει κακο ανθρωπο, ρατσιστη και αδιαφορο. Για να μην σας πω και αηδιασμενο. Ναι η Αθηνα ειναι μια πολη που μασουλαει τα παιδια της και τα φτυνει σαν χαλασμενο καπνο. Βεβαια και τα παιδια της την πηδανε ως σωστοτατοι ζιγκολο. Πως λοιπον να σκεφτεις κατι θετικο?
Οκ ομως ας το προσπαθησουμε.
Αυτη η πολη ειναι ιστορικη...
Σκατα, παμε γι'αλλο
Αυτη η πολη ειναι ενδιαφερουσα...
Τρισκατα, παμε αλλη μια
Αυτη η πολη δεν κοιμαται ποτε.
Ε οχι δεν κοιμαται! Απλα εχει πεσει σε κωμα και δεν ξυπναει.
Σε αυτη την πολη μπορεις να βρεις οτι ακριβως χρειαζεσαι.
Αμε! Πρεζα σε χαμηλες τιμες και κοκα σε υψηλες. Τωρα τελευταια εμφανιστηκαν ξανα και τα κουμπια σε μια προσπαθεια αναβιωσης των "παλιων καλων εποχων". Τιμες γι'αυτα δεν ξερουμε.
Σε αυτη την πολη συμβαινουν πολλα.
Αλλα δεν εχουμε λεφτα να τα δουμε.
Σε αυτη την πολη οι ανθρωποι ειναι...
ΑΛΛΟΥ!
Σε αυτη την πολη μπορεις να ερωτευτεις.
You must be joking!
Με εφαγε η Αθηνα. Με εχει κανει μισανθρωπο. Και τωρα πρεπει να βρω λιγη δυναμη να την πολεμησω μπας και βρω τον παλιο καλο μου εαυτο.
ΑΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
Μ.
Οκ ομως ας το προσπαθησουμε.
Αυτη η πολη ειναι ιστορικη...
Σκατα, παμε γι'αλλο
Αυτη η πολη ειναι ενδιαφερουσα...
Τρισκατα, παμε αλλη μια
Αυτη η πολη δεν κοιμαται ποτε.
Ε οχι δεν κοιμαται! Απλα εχει πεσει σε κωμα και δεν ξυπναει.
Σε αυτη την πολη μπορεις να βρεις οτι ακριβως χρειαζεσαι.
Αμε! Πρεζα σε χαμηλες τιμες και κοκα σε υψηλες. Τωρα τελευταια εμφανιστηκαν ξανα και τα κουμπια σε μια προσπαθεια αναβιωσης των "παλιων καλων εποχων". Τιμες γι'αυτα δεν ξερουμε.
Σε αυτη την πολη συμβαινουν πολλα.
Αλλα δεν εχουμε λεφτα να τα δουμε.
Σε αυτη την πολη οι ανθρωποι ειναι...
ΑΛΛΟΥ!
Σε αυτη την πολη μπορεις να ερωτευτεις.
You must be joking!
Με εφαγε η Αθηνα. Με εχει κανει μισανθρωπο. Και τωρα πρεπει να βρω λιγη δυναμη να την πολεμησω μπας και βρω τον παλιο καλο μου εαυτο.
ΑΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
Μ.
Κυριακή 7 Ιουνίου 2009
What the hell Is This?
Οκ μερα εκλογων και μερα γκρινιας σημερα. Δεν γινεται παντα να εισαι αναλαφρος και χαμογελαστος σωστα? Και δεν γινεται να εισαι και συνεχεια με καλες προθεσεις. Τι γινεται λοιπον οταν νιωθεις οτι σε πουλανε και σ αγοραζουν γιατι πολυ απλα εσυ αυτα που λες τα εννοεις ενω οι αλλοι πηγαινουν οπου φυσαει ο ανεμος.
Ποσο μπορεις να πιστεψεις κατι που τη μια μερα ειναι ασπρο και την αλλη σου φαινεται μαυρο? Ειναι μαυρο τελικα ή απλα σου φαινεται εσενα γιατι πολυ απλα η δικη σου διαθεση δεν ειναι και τοσο καλη? Και μπορεις να εμπιστευτεις καποιον που κατι μεσα σου σου λεει πως ειναι πολυ καλος ανθρωπος αλλα ενιοτε καιροσκοπει? Και οχι λογω κακιας αλλα λογω βολευματος? Τελικα οι φιλοι ειναι κεκτημενα ? Και αν ναι ποσο μπορει να σε πληγωσει ενας φιλος που σου δειχνει οτι ειναι εκει μονο οταν εσυ εισαι καλη παρεα? Οι φιλοι ειναι για τα δυσκολα ή μονο για να γελαμε και να περναμε καλα? Ποσο μονος μπορεις να νιωσεις σε μια πολη 4 εκατομμυριων "φιλων" ? Υπαρχουν αραγε single use frieds?
Το καλοκαιρακι μπηκε και δειχνει τα δοντια του οπως αλλωστε εχει κανει ολο το '09 μεχρι τωρα. Ενα χρονο πριν την ολοκληρωση της πρωτης 10ετιας του 21 αιωνα, ολα εχουν ερθει πανω κατω. Και το κακο ειναι πως περα αποτην αμφισβητηση που νιωθεις για τα πολιτικοκοινωνικα γεγονοτα πανω απ' ολα νιωθεις μια απογοητευση για τον ιδιο σου τον εαυτο. Πριν 9 χρονια ολα ξεκιναγαν. Μετα απο απο 9 νιωθεις πως εχεις κανει 3 βολτες γυρω απο τον εαυτο σου και δεν εχει καταφερει τιποτα μα τιποτα αλλο. Και πως ουσιαστικα δεν αξιζεις μια. Γιατι ουτε σχεση εχεις στεριωσει, ουτε δουλεια, ουτε καν εχεις -ακομα- ιδεα τι γινεται με αυτο που λεγετε "εσυ". Και ενω ανθρωποι σε προσεγγιζουν καθε μερα και στιγμη, σε πουλανε ή για μεγαλυτερα ψαρια 'ή σε χαρακτηριζουν "περιεργη" και απλά την κανουν. Σαν να εχεις πανω απο το κεφαλι σου μια τεραστια ταμπελα νεον που αναβοσβηνει γραφοντας "σταματηστε στρατηγε μου, συνεχιστε". Και ενω ξερεις πως εσαι μια πορδη στην ανεμοθυελλα της ζωης δεν μπορεις να το αποφασισεις να φυγεις. Τα θελεις ολα δικα σου χωρις να ξερεις πραγματικα αν μπορει να πιστεψει καποιος σε σενα. Και πως να γινει αυτο απο τη στιγμη που δεν πιστευτεις ουτρε εσυ σε σενα. Πως οτι και να περασει απο τα χερια σου πραγματικα θα καταληξει κατεστραμενο. Αληθεια, που ειναι εκεινη η αυτοπεποιθηση που ειχες 9 χρονια πριν?
Ποσο μπορεις να πιστεψεις κατι που τη μια μερα ειναι ασπρο και την αλλη σου φαινεται μαυρο? Ειναι μαυρο τελικα ή απλα σου φαινεται εσενα γιατι πολυ απλα η δικη σου διαθεση δεν ειναι και τοσο καλη? Και μπορεις να εμπιστευτεις καποιον που κατι μεσα σου σου λεει πως ειναι πολυ καλος ανθρωπος αλλα ενιοτε καιροσκοπει? Και οχι λογω κακιας αλλα λογω βολευματος? Τελικα οι φιλοι ειναι κεκτημενα ? Και αν ναι ποσο μπορει να σε πληγωσει ενας φιλος που σου δειχνει οτι ειναι εκει μονο οταν εσυ εισαι καλη παρεα? Οι φιλοι ειναι για τα δυσκολα ή μονο για να γελαμε και να περναμε καλα? Ποσο μονος μπορεις να νιωσεις σε μια πολη 4 εκατομμυριων "φιλων" ? Υπαρχουν αραγε single use frieds?
Το καλοκαιρακι μπηκε και δειχνει τα δοντια του οπως αλλωστε εχει κανει ολο το '09 μεχρι τωρα. Ενα χρονο πριν την ολοκληρωση της πρωτης 10ετιας του 21 αιωνα, ολα εχουν ερθει πανω κατω. Και το κακο ειναι πως περα αποτην αμφισβητηση που νιωθεις για τα πολιτικοκοινωνικα γεγονοτα πανω απ' ολα νιωθεις μια απογοητευση για τον ιδιο σου τον εαυτο. Πριν 9 χρονια ολα ξεκιναγαν. Μετα απο απο 9 νιωθεις πως εχεις κανει 3 βολτες γυρω απο τον εαυτο σου και δεν εχει καταφερει τιποτα μα τιποτα αλλο. Και πως ουσιαστικα δεν αξιζεις μια. Γιατι ουτε σχεση εχεις στεριωσει, ουτε δουλεια, ουτε καν εχεις -ακομα- ιδεα τι γινεται με αυτο που λεγετε "εσυ". Και ενω ανθρωποι σε προσεγγιζουν καθε μερα και στιγμη, σε πουλανε ή για μεγαλυτερα ψαρια 'ή σε χαρακτηριζουν "περιεργη" και απλά την κανουν. Σαν να εχεις πανω απο το κεφαλι σου μια τεραστια ταμπελα νεον που αναβοσβηνει γραφοντας "σταματηστε στρατηγε μου, συνεχιστε". Και ενω ξερεις πως εσαι μια πορδη στην ανεμοθυελλα της ζωης δεν μπορεις να το αποφασισεις να φυγεις. Τα θελεις ολα δικα σου χωρις να ξερεις πραγματικα αν μπορει να πιστεψει καποιος σε σενα. Και πως να γινει αυτο απο τη στιγμη που δεν πιστευτεις ουτρε εσυ σε σενα. Πως οτι και να περασει απο τα χερια σου πραγματικα θα καταληξει κατεστραμενο. Αληθεια, που ειναι εκεινη η αυτοπεποιθηση που ειχες 9 χρονια πριν?
Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009
Every End Is A New Beggining
Καθε τελος ειναι μια νεα αρχη. Αυτο ειναι το moto μου εδω και χρονια. Τι και αν εισα τον αερα εντελως? Ενας φιλος μου εξηγησε τι σημαινει το ονομα μου. Mare y chello ( τα ιταλικα μου sucks big time). Ουρανος και θαλασσα. Και η γη? Που ειναι η γη που φωναζει το ζωδιο μου ε?
Προσφατως απολυμενη, ουτε μας μερας δηλαδη, και ενημερωμενη 2 πριν, προσπαθω να συντονστω με τη νεα κατασταση. Και αυτη ειναι εξης: απειρος ελευθερος χρονος, δυσκολα οικονομικα (καλα οχι οτι οταν δουλευα ηταν καλυτερα), νεοι οριζοντες και μια ανασσα. Σαν αυτη πριν το μεγαλο μακροβουτι. Ας ελπισω πως αυτη η βουτια θα ειναι σε γαργαρα νερα και οχι σε σκατα .
Δεν ειμαι αγχωμενη για οσα θα ερθουν. Τα περιμενω με αγωνια
Μ.
Προσφατως απολυμενη, ουτε μας μερας δηλαδη, και ενημερωμενη 2 πριν, προσπαθω να συντονστω με τη νεα κατασταση. Και αυτη ειναι εξης: απειρος ελευθερος χρονος, δυσκολα οικονομικα (καλα οχι οτι οταν δουλευα ηταν καλυτερα), νεοι οριζοντες και μια ανασσα. Σαν αυτη πριν το μεγαλο μακροβουτι. Ας ελπισω πως αυτη η βουτια θα ειναι σε γαργαρα νερα και οχι σε σκατα .
Δεν ειμαι αγχωμενη για οσα θα ερθουν. Τα περιμενω με αγωνια
Μ.
