Καημενε εμποροϋπαλληλε

Μερες γιορτης , μερες χαλαρες για αλλους , αλλα για τους εμποροϋπαλληλους μερες κολασμενες ! Γιατι τι και αν ο Θεανθρωπος περασε 7 μερες γαμησε τα αλλα μετα αναστηθηκε και πηγε κατα πανω και βρηκε την ηρεμια του , οι εμποροϋπαλληλοι δεν προκειται να αναστηθουνε ουτε του αγιου ΜΠΙΠ ανημερα ! Μερες που ολοι επειδη εχουν λεφτα στην τσεπη τους - τι κι αν δεν ειναι 13ος μισθος και ειναι μισος- νιωθουν αρχοντες ! Και για να νιωσεις ακομα πιο αρχοντας πρεπει καποιον να βασανισεις . Και τα πιο ευκολα θυματα ειναι αυτοι οι υπαλληλοι καταστηματων παντως ειδους , που αυτες τις μερες γινονται λαστιχα . Ξαφνικα το 8ωρο δεν ειναι πλεον 8ωρο ... Και το τρεξιμο που μπορει να τους κανει ενας μικρομεσαιος που εχει λιγα λεφτα για να χαλασει ειναι χειροτερο απο 10 αφεντικα πανω απο το κεφαλι του . Α και μιας και ειπαμε αφεντικα , εχει και αυτα που λογω της αρπαχτης των ημερων περιμενουν θαυματα απο αυτους !
Οποτε μια παρακληση !
Αν πατε αυτες τις μερες τη γνωστη βολτιτσα στα μαγαζια , για δωρα , για εσας , για χαζεμα ( οτι χειροτερο ) , εχετε στο πισω μερος του μυαλου σας οτι οι υπαλληλοι ειναι εκει για να σας εξυπηρετησουν και οχι για να συρετε πανω τους το καλαμι σας ισα για να νιωσετε για λιγακι αρχοντες !

Φιλικα
Μ.

Gitanes

Eιναι μερικες μυρωδιες και μερικες εικονες που σου θυμιζουν τοσο εντονα καταστασεις . Ακομα και μετα απο χρονια ...

Ετσι λοιπον και με τα "Gitanes" .

Ποσα χρονια πριν - κοντα 16-17 χρονια πριν οταν θελαμε να "δειχνουμε" αλητακια κυκλοφορουσαμε με ενα πακετο Gitanes και μαλιστα αφιλτρα . Τι και αν μυριζαν καβαλινα και βρωμοκοπαγαν τα ρουχα μας ; Τι και αν βρωμοκοπαγαμε ολοκληροι . Καναμε Gitanes .

Το πακετο δεν εχει αλλαξει . Ειναι το ιδιο ομορφο οπως και τοτε . Οπως δεν εχει αλλαξει και η γευση - πολυ-.

Που και που παιρνω ενα πακετο ισα για να θυμηθω "τα παλια" ... Πλεον δεν το απολαμβανω με νες αλλα με ενα δυνατο espresso . Μονο που δεν αντεχω να κανω τα αφιλτρα .... Μεγαλωσα μαλλον :))

Μ.

To Παταρι ..

Εχω την κακη συνηθεια να κραταω μικρα ασημαντα πραγματα για να μου θυμιζουν . Απο χαρτακια με ασχετες σημειωσεις μεχρι αδεια πακετα τσιγαρα , εισητηρια , ακομα και μπαστουνακια απο καποιο γλυφιτζουρι . Και κατα καιρους τα χωνω στο παταρι μου .

Σημερα ,λοιπον, ψαχνοντας κατι που εχει μπει μπει εκει πανω χωρις να ειναιη θεση του εκει , επεσα πανω στις κουτες μου . Και επειδη δεν τισ κλεινω αρχισα να σκαλιζω . Βρηκα την καρτα για τη γιορτη μου , που μου ειχαν γραψει ο Νικος και η Γιαννα πριν χρονια οταν δουλευα στην Ιο . Μια αλλη καρτα απο καποιον που μου ειχε στειει λουλουδια χωρις να με ξερει . Τα γραμματα του φιλου μου του Χρηστου οταν περνουσε ασχημα στην Αγγλια ( ημουν τοσο καφρος τοτε που του ειχα βαλει φυλλαδιο delivery με σουβλακια και με εβριζε ) . Καρτες ευχετηριες της πρωην καλυτερης μου φιλης , που ελεγαν πως εκεινη θα ειναι παντα κοντα μου ο,τι και αν συμβει ( αυτο που συνεβει βεβαια ηταν να παντρευτει και απο εδω παν και οι αλλοι ) . Και οντως δυο μπαστουνακια απο δυο γλυφιτζουρια απο την avant premiere του "hardcore" . Μια απο τις πιο ομορφες βραδιες αν οχι στη ζωη μου , στην late 20's ζωη μου . Θυμαμαι ακομα πως ειχα πρηξει το φιλο μου - που δεν ηξερα αν ειμασταν μαζι ή οχι - οτι θελω γλυφιτζουρι ... Και εκεινος -νομιζα- πως με εγραφε . Ελα μου που μετα το διαλλειμα εξαφανιστηκε και εμφανιστηκε με 2 γλυφιτζουρια ...

Βρηκα και παλια μου σχεδια , παλια κειμενα και τον παλιο μου σκληρο που εχει τονους αναμνησεις μεσα . Χαζες αναμνησεις αλλα κομματια απο πραγματα που καποτε ειχαν νοημα . Τωρα απλα ειναι κομματια του παζλ .

Παω να συνεχισω ......

Οχι την ανασκαφη ...

Μ.

Ο ερως χρονια δεν κοιτα ...

...το ιδιο και οι φιλοι .... Και οι παρεες . Προσπαθω να δω πλεον αυτο που ελεγα μικροτερη . Πςςςςς 40 ? Μεγαλη/ος . Τωρα που τα 40 κοντευουν να τα πατησουν γνωστοι και φιλοι ( εγω εχω ακομα μια 10ετια που θα περασει νερακι ειμαι σιγουρη ) , τα 40 μου φαινονται ενα σκαλι πιο κατω απο τα απολυτα δημιουργικα 30 .

Εχω φιλους στα 20 , στα 25 , στα 30 και στα 40 ... Και ισως και στα 50 . Που οι τελευταιοι ειναι πολυ πιο ζωντανοι απο πολλους μικροτερης ηλικιας . Ισως γιατι ξερουν πως σωματικα δεν θ΄αντεχουν σε λιγα χρονια οσο αντεχαν παλιοτερα -εχουμε καταφερει να νικησουμε την εμφανιση του χρονου αλλα οχι την ουσιαστικη του δραση .

Βλεπω τη μητερα μου και ευχομαι να ειχα τη δυναμη να την κανω 15 χρονια μικροτερη . Γιατι τοση ενεργεια και διαθεση να ζησει εχει ( αναθεμα μπηκα εγω στη μεση και γενικα της αλλαξα την πορεια ) .

Υψωνω ,λοιπον, το ποτηρι μου σε ολους τους ζωντανους και ευχαριστους και δημιουργικους ανθρωπους ολων των ηλικιων ! Ειθε οι μεγαλυτεροι να δωσουν στους μικροτερους ιδεες . Και οι μικροτεροι να το καταλαβουν και να τις εκμεταλλευτουν !

Εβιβα

Μ.

Oι Ελληνες δεν Χαμογελανε Πια !

Σαββατο πρωι , καφεδακι στο μαγαζι και μπαινει μια γλυκητατη γιαγια για να αγορασει τις ΅αποκρυφες σκεψεις γατων΅ για μια φιλη της ! Και αφου πιανουμε την κουβεντα για καλη χρονια με υγεια κτλ. κτλ. πεταω εγω ΅και με χαμογελο΅! Και βγαζουμε ενα παραπονο τυπου ΅οι Ελληνες δεν γελανε πια ΅. Και συνειδητοποιω πως καπως ετσι εχουν τα πραγματα . Το λεγαμε και τις μερες των γιορτων με τα κοριτσια . Εμπαιναν πελατες στο μαγαζι - μερες γιορτινες και λιγακι πιο αναλαφρες , οπως και να το κανουμε - και δεν χαμογελαγαν . Ακομα και οταν χαμογελαγαμε εμεις δεν ανταπεδιδαν . Το χαμογελο ,βεβαια, δεν το βγαζεις για να στο ανταποδωσει ο αλλος , αλλα γιατι σου βγαινει .

Γιναμε λαος που τρεχει . Που θελει . Που δεν ξερει γιατι θελει αυτο που θελει . Που ψαχνετε και δεν ψαχνει . Που ΅δειχνετε΅. Που ζηταει κι αλλο κι αλλο σαν μικρο παιδακι , χωρις να τα χρειαζεται .

Μου ελεγε λοιπον η γιαγιακα πως οταν ηταν μικρη οι φιλοι των γονιων της ερχοταν για βεγκερα ( το ειχα ακουσει πολλες φορες δεν ηξερα τι ακριβως ηταν . Βεγκερα : μετα το φαγητο να μαζευτουν σε καποιο σπιτι . Με λιγες σταφιδες , λιγο κρασακι , μπλα μπλα και καλη παρεα . Χωρις να ειναι κανονισμενο 3 βδομαδες πριν .

Λιγο πριν φυγει μου ειπε και το εξης . ΅Μα ειναι δυνατον να ειμαι κατω απο το σπιτι ενος φιλου και να μην του χτυπησω να του πως ΕΝΑ ΓΕΙΑ ; ΅ .....

Τα συμπερασματα δικα σας

ΥΓ. Οπως ερχομουν στη δουλεια με το ταξι , ειδα καπου εκει στην πλατεια Βαθης εναν παππου με ενα κομματι ψωμι να ταϊζει τα περιστερια . Δυστυχως ειχα αργησει εδω και δεν προλαβαινα να το κανω εικονα για να το βαλω εγω , να το βλεπω και να χαμογελαω ....

Μ.

........

... ποτε να μην αφηνεις κατι που μπορεις να κανεις τωρα για μετα . Και σημερα για αλλη μια φορα καταλαβα ποσο δικιο εχουν .

Τη σπιτονοικοκυρα μου τη λατρευα και με λατρευε . Πριν απο ενα χρονο επαθε εγκεφαλικο . Και πριν 2 μερες εφυγε ... Τοσες μερες εχω στο μυαλο μου να την παρω ενα τηλεφωνο να την ακουσω . Να με ακουσει . Μου το ζηταγε ... Αλλα τοσες μερες ειμαι μπλεγμενη με τα δικα μου και απλα το ειχα στο μυαλο μου . Μετα το ξεχναγα ....

Σημερα με πηρε τηλεφωνο η κορη της να μου πει τα μαντατα . Ξερω πως ξεκουραστηκε που εφυγε . Το ηθελε ... Αλλα εμενα μου εμεινε η σκεψη . Και αυτο με βαραινει .... Ενα συγνωμη και ενα καλο ταξιδι λοιπον ... Και ελπιζω να αρχισω να μαθαινω να κανω αυτο που μπορω σημερα, σημερα και οχι αυριο ......

Μ.