... Ολα ξεκινησαν απο ενα μπαλκονι ... Μεγαλο προβλημα το ομορφο μπαλκονι στις διακοπες . Αν κολλησεις δεν ξεκολλας ευκολα ... Εισαι ικανος να περασεις ολες τις διακοπες εκει , σαν να βλεπεις ταινια . Το δικο μας μπαλκονι δεν ηταν ακριβως ονειρικο σαν θεα αλλα ειχε το κατιτις του που μας εκανε να κατσικωθουμε απο την πρωτη μερα ...
΄Η καλυτερα απο τη δευτερη , μιας και λογω κακης συνεννοησης - γνωστο προβλημα των διακοπων - την πρωτη μερα δωματιο δεν ειχαμε ... Να ναι καλα οι φιλοι και γνωστοι που μας φιλοξενησαν ...
.....................................
Μπαινουμε , με τα πολλα , στο δωματιο . Ανοιγουμε τα πατζουρια ... Πλεγμενο στο καγκελο γιασεμι . Λευκο και μπλε - ε 12νησα ημασταν .... Λευκο και μπλε οχι το γιασεμι , το δωματιο !
Αρχιζουμε το μπλα μπλα . Η ωρα ειναι 2 το μεσημερι . Ειχαμε φορεσει ηδη τα μαγιο μας για να παμε να κανουμετην πρωτη βουτια στα καταγαλανα νερα του Αιγαιου ( σαν τουριστικος οδηγος ακουγομαι , μια χαρα μια χαρα ! ) . Μεχρι που γινεται η κινηση ματ . Μια απ' ολες (θεα ) φερνει το μπουκαλι με τη βοτκα .
ΥΓ. Καμια μας δεν πινει φανατικα και δεν πινει και φανατικα βοτκα ........ Συνεχιζουμε ...
Το κοιταμε και εντελως μα εντελως φυσικα ξεκιναμε να πινουμε . Αργα και σταθερα απο το κουπακι του θερμος , ζεστη βοτκα σε γουλιτσες !
Πες πες πιες πιες πες πες πιες πιες παει ο μπουκαλης ... Παει καλια του και για χαρα του . Το μαγικο στην ολη υποθεση ειναι οτι καμια μας δεν ειχε ιχνος παραπατηματος ή δυσλεξιας . Οποτε ξεκιναμε να παμε να φαμε μια μπουκια ( παει καλια του και η πρωτη βουτια ) σαν ανθρωποι . Η ωρα αισιως 6 (?) ....
.....................................
Φτανουμε στο ιστορικο μαγαζι φιλου και καθομαστε σε ενα ομορφο ζουζουνικο γωνιακο τραπεζακι . Φωναζουμε τον ετερο φιλο να παει παραγγελια ... Και .....
"Δεν εχουμε βαλει ακομα τηγανι .... Να σας φερω ενα ποτακι ????"
Μετα απο ενα μπουκαλι βοτκα τι περιμενετε να πουνε 3 γυναικες ?
"3 Μαρτινακια" - απεριτιφ ειναι αυτο δεν πιανεται !
.......................................
Η κουζινα ανοιγει ... Ερχονται τα πιατα συνοδεια ... Τσιπουρου !!!! - ολες μας ειμαστε φαν της ρακης αλλα μας ενημερωσαν κατα λαθος οτι ρακη γιοκ !
Αρχιζει και βραδιαζει ... Ομορφα που ηταν απο τη γωνιτσα μας ! Μια παρεα ολο το μαγαζι γελια γνωριμιες και απο την πλατεια του νησιου να ακουγονται μουσικες - ειχε γιορτη κρασιου !!!!!
7-8 τα καραφακια του τσιπουρου κι εμεις εκει στις γωνιακες μας επαλξεις να μην καταλαβαινουμε τιποτα ! Καλα λενε , λοιπον , πως αν εχεις καλη παρεα και καλο μεζε το ποτο δεν κοπαναει ...
Μετα τα τσιπουρα - υγ2. ανευ γλυκανισσου - επρεπε να δροσιστουμε ... Τι καλυτερο λοιπον απο μπυριτσες ???? Δωσε και μπυρες λοιπον !
Και δωσε και γελια,χαρες και γνωριμιες !
Εφοσον το ενα μελον της παρεας εχει παραδοσει πνευμα - μονο την πρωτη μερα τις υπολοιπες εγω ημουν ο αδυναμος κρικος που εσβηνε (αλλα εμενε !) - παιρνουμε παρεακι που μολις ειχαμε γνωρισει και παμε στην γιορτη του κρασιου ! Οοοοοοοοοοοοοχι ευτυχως κρασι δεν ηπιαμε γιατι το συγκεκριμμενο κρασι απο το συγκεκριμμενο νησι ειναι ιδιαιτερο . Γλυκο και ιδιαιτερο . Αν το καναμε το λαθος θα ειχαμε προβληματα ....
Παμε λοιπον στη γιορτη του κρασιου , χορευουμε , χοροπηδαμε , γελαμε ( αχ αυτο το γελιο μας ηταν απεριγραπτο ) και ...............................
Οταν πινω και ειμαι κεφατη , οχι μεθυσμενη ασχημα , αλλα ευχαριστη το γαρουφαλακι μου λυνετε ! Και σε πολλες γλωσσες ... Στη συγκεκριμμενη περιπτωση λυθηκε την κοινοτυπη αγγλικη ...
ΥΓ3. Το ολοκληρο περιστατικο μας το διηγηθηκε η λεπιδα της παρεας την επομενη μερα - εγω ειχα ελαφρα κενα !
Περναει πλαι μου ενα πλασμα γαλανοματικο και τσαχπινικο ... Το κοιταω , με κοιταει ... Με εκεινο το βλεμμα που δεν ειναι στιγμιαιο αλλα μενει ... Αυτο που ακολουθει all the way μεχρι να μην μπορουν τα ματια να παρουν αλλη κληση . Και ως οργιο γυρναω και φωναζω :
" I like you !!!!!! "
Απανταει
" I like you to !!!!! "
Και παει να φυγει - σιγα μην τον αφηνα , αντρα θελω τωρα τον θελω τωρα τον παιρνω ( μην παει το μυαλο σας στο πονηρο λεμεεεεεεεεεεεε )
Και ξαναφωναζω !
" DON'T BE A STRANGER !!!!!!!!!!"
Σιγα μην δεν γυρναγε ... Και σαν ταινια γυρναει με αρπαζει και με φιλαει ! Παρατεταμενα ! Μεσα στη μεση της πλατειας ! Εκεινη τη στιγμη χαρηκα τοσο μα τοσο που ημουν τουριστρια γιατι αλλιως θα ημουν το τσουλακι του χωριου ( μικρο χαλακι που μπαινει μπροστα απο την πορτα ! )
Μενουμε εκει ... Συνεχιζουμε να ψιλομιλαμε και να φιλιομαστε ... Ειχε απο τα πιο ομορφα γαλαζια ματια που ειχα δει . Απιστευτο προσωπακι ... Και εθνικοτητα που εχω παρελθον μαζι της ! Τσαντα μαζι μου δεν ειχα . Στυλο πουθενα ... Και εκει ερχεται να με σωσει το παρεακι που μολις ειχαμε γνωρισει ! Μου δινει τον καπνο του που ειχε μεσα χαρτακια και ενα στυλο ... Ο εμορφος μου γραφει το μειλ του ... Εγω ομως δεν το 'χω να γραψω το δικο μου σε χαρτακι rizzla σιελ ( αναθεμα τα ειναι πολυ λεπτα ! ) ... Μου δινει το χερι του ... Και το τηλεφωνο μου ταξιδευει τις επομενες μερες στη Σαμο και γενικα στα 12νησα ....
Η θηκη εμεινε σε μενα και επιστραφηκε στον κατοχο της 15 μερες μετα στο Λαγονησι ...
Χαθηκαμε σε ενα μικρο νησι - δικο μου το λαθος !
Ξυπνησαμε την επομενη χωρις πονοκεφαλο και τελικα καναμε τη βουτια στα καταγαλανα νερα του Αιγαιου !
Η πρωτη μερα ηταν επεισοδιακη αλλα απ οτι διαβασατε και πιο κατω , δεν ηταν η μονη !
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ
Αν θελεις να πεις κατι να το λες ! Αν θελεις να κανεις κατι να το κανεις ! Αν απο την αλλη εχεις πιει πολυ , φροντισε να εχεις καλη παρεα και γωνιακο τραπεζακι !
ΥΓ4 . Με τον Korhan ανταλλασουμε mail ... :D
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διακοπ(τ)ες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διακοπ(τ)ες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου 2008
Πέμπτη 28 Αυγούστου 2008
# To Tσαντακι Σου Μωρο Μου ( γιατι τελικα οταν γραφει δεν πρεπει να ξεγραφει )
... Με εκανε και βογγηξα ! Καπως ετσι θα μπορουσα να χαρακτηρισω τη μια και μοναδικη μερα που περασα σε νησι των 12νησων ( α ολα κι ολα ονοματα δεν λεμε οικογενειες δεν θιγουμε ! )
Να φταιγαν τα ουζα που ειχα πιει πιο πριν ή οι μπυρες που επινα μετα ? Μ αγαπας η τσαμπα πινω , πινω για να ξεχνω τα ματια σου αχ τα μονοπατια σου κτλ. κτλ. και μετα απο ενα τηλ. ,που περιμενα μερες, πηρα δρομο θαλασσινο να παω να δω τον ερωτα (?) - ενα χειμωνα στο μπλα μπλα ε επρεπε ! Και ημουν και διπλα - θαλασσινα διπλα αλλα διπλα . Τσουκου τσουκου λοιπον και παιρνω το Μητσουλη* (* πλοιο ειν' αυτο) - μετα βεβαια ειδα την πικ με το εισητηριο στα χερια και την κοιλια της εγκυου απο κατω - οχι δεν ημουν αλλα οσο δεν ειχα πιει στην Αθηνα τα ηπια εκει - 3 κιλα συν απο τα χυδια , χαλαλι μου ! Ανεβαινω στο πλοιο με τα λιγα μου υπαρχοντα - απο την παραλια ημουν τι περιμενατε ? Τσιτακι χαλι , μεσα στ' αλατια και μεσα στην καυλα - πηγαινα επι τουτου βεβαια και το ξεραμε και οι δυο ! Αλλα με τετοια χαλια ουτε εγω δεν θα με πηδαγα - το αφηνουμε αυτο αλλου ειναι το ζουμι ! Ανεβαινω λοιπον στο Μητσουλι* ( * ειπαμε πλοιο ! ) χωρις καν να ξερω ποσα λεφτα εχω στο πορτοφολι μου ... Δεν γαμιεται ειπα και το λεω ακομα δηλαδη ! Μια ωρα εκανα να φτασω και βεβαια εφτασα σε αλλο λιμανι απο αυτο που περιμενα ! Παλι καλα που μου το ειχαν σφυριξει απο λιγακι πιο πριν - να ναι καλα ο Νικος που γνωρισα πανω ! Ευτυχως οταν πινεις λιγακι παραπανω εισαι πιο θαρραλεος ... Τσουπ τσουπ ,λεπον, παιρνω και το ταξακι μου και οδευω προς το αντικειμενο που ποθου μου !
Μαγευτικο το νησι , φωτισμενο το καστρο ( αντε να δω θα καταλαβει κανεις πιο νησι ειναι ? ) , καλοκεφη εγω και πλεον ξενερωτη μετα απο τοσο αερα που εφαγα πανω στο Μητσουλι* ( α μπααααααα πλοιο λεμε ! ) . Τσακαλι ο ταξιτζουλης με παει ακριβως εκει που θελω . Οκ ... Εγω ειχα την εντυπωση πως ο αντικειμενος ειχε μια μικρη επιχειρηση . Σιγα μην επεφτα μεσα ! ΥΓ. Το νησι που ημουν πριν ηταν παρειστικο ηρεμο και χυμα . Και ξαφνικα βρισκομαι σε ενα μερος με : κωλοφτιαγμενα αυτοκινητα , πειραγμενες εξατμισεις , γκομενακια με τακουνια και σωγαμπρους με τζελ ... Το απολυτο πολιτισμικο σοκ , λοιπον . Συνεχιζουμε ... Η επιχειρηση ηταν μεγαλη και λογικο ο αντικειμενος να ειναι πηγμενος . Και επειδη με επιασαν απο τη μια α) οι ντροπες μου και β) οι ακομα πιο πολλες ντροπες μου ειπα να κανω εντυπωσιακη μεν αλλα undercover entrance ... Καθομαι σε ενα ακριανο τραπεζι και φωναζω το σερβιτορο ... Ακολουθει ο εξης διαλογος ( οπου "Μ" εγω , οπου"Σ" ο σερβιτορος ... )
Μ : Ειναι εδω ο **** ?
Σ : Ναι ειναι μεσα ...
Μ : Τι μπυρες εχετε ?
Σ : Αmstel bla bla bla ...
Μ : Μπορεις να του πεις να μου φερει μια Amstel ?
Σ : Υπαρχει καποιο προβλημα με τον **** ?¨
Μ : Οχι καλο μου κανενα απλα θελω να μου τη φερει εκεινος ...
Σ : Σιγουρα , δεν εχετε καποιο προβλημα μαζι του ?
Μ : Ναι σιγουρα , φιλη ειμαι δεν κουβαλαω κουμπουρια ...
Σ : Οκ σας τον στελνω
Στρωνομαι , η καλη σου λοιπον , προσπαθω να με κανω λιγακι πιο ευπαρουσιαστη - αδυνατον σχεδον - και , ω ναι , τον βλεπω ! Οπως ακριβως τον περιμενα . Δεν νομιζω ομως οτι αυτος περιμενε αυτο που ειδε ... Ερχετε , ευτυχως μαζι με την μπυρα μου , χαιρετιομαστε bla bla bla . Πολυ δουλεια ομως .... Και φευγει . Ερχετε , φευγει , δεν καταφερνουμε να σταυρωσουμε κουβεντα . Ευτυχως ερχετε στο τραπεζι ενας φιλος του ... Μια φιλη του ... Και ο Δημητρης - θα σας πω στο τελος για τον Μητσο* (* ουδεμια σχεση με το πλοιο ! ) . Η ωρα περναει , εγω πινω μπυρες και πινω μπυρες και κανω διαφορες ανωδυνες μαλακιες ( ελπιζω ) . Κατα τις 6.30 ( ω ναι το πρωι ) με αρπαζει να φυγουμε . Μωρε κατσε μισο να ξενερωσω λιγο , τιποτα αυτος . Μαζι ερχονται και οι αλλοι 2 απο τους 3 ... ( Για τον Μητσο ειπαμε θα σας πω αργοτερα ! ) . Παιρνουμε ταξι και φευγουμε απο το λιμανι ... Και μεσα σε ολα αυτα ο θεος ταριφας μας λεει : "Το αυτοκινητο δεν χωραει να παει πιο πανω , θα σας αφησω εδω " . Οποτε εχουμε τα εξης δεδομενα : α) εγω με ουζα απο πριν και μπυρες μετα β) μαυρα σκοταδια γ) με ολη τη βρωμα του καραβιου και της θαλασσιτσας πανω μου δ) εκεινος πτωμα απο τη δουλεια . Με τα πολλα ανεβαινουμε στο σπιτι ( μαζι με τους αλλους δυο ) . Εγω με τη γλωσσα εξω , εννοειται , και στα προθυρα καρδιακης - πολυ ανηφορα Αρη μου ! Στο σπιτι ολα τα δωματια κλεισμενα με φιλοξενουμενους ... Αααααααα ολα κι ολα αυτο το ηξερα απο την αρχη ! Οποτε μεγαλο το κτηματακι , στηνουμε σκηνουμα ( Χαρη thnx ) . Και επιτελους μενουμε μονοι ... Στρωνουμε μεσα στη σκηνη ... Και αραζουμε να χαζεψουμε την ανατολη και να πουμε και μια κουβεντα ...
ΥΓ2 .Ναι μεν ειχα πιει αλλα οχι σε σημειο να μην θυμαμαι ...
Το τασακι γεματο ... Ο αντικειμενος μου λεει : " Παω να το αδειασω για να το εχουμε στη σκηνη " . Απαντω : "Οκ , αν δεν ειμαι εδω θα ειμαι μεσα ( στη σκηνη ) . Παω οντως και την ψιλοπεφτω
...
...................................................................
....................................................................
Ξυπναω απο τη ζεστη ... Κοιταω δεξια ... Κοιταω αριστερα ... Χμμμμ ο αντικειμενος πουθενα ... Αλλα ! Ω ΝΑΙ ΤΟ ΤΣΑΝΤΑΚΙ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ! Κοιταω το κινητο μου να δω τι ωρα ειναι ... 13.30 ...
Μικρη λεπτομερεια .. Το κινητο μου δεν εχει πολυ μπαταρια ... Εγω δεν ξερω που ακριβως ειμαι ... Τα παραθυρα του σπιτιου ειναι κλειστα ... Και εγω εχω μεινει με το τσαντακι .... Δεν ξερω τι ωρα φευγει καραβι για να γυρισω στον παραδεισο μου ... Ανασκουμπωνομαι ... Και θυμαμαι ... Ο καλος ταξιτζης μου εχει δωσει εναν οδηγο του νησιου ... Ανακουφιση ! Αρχιζω και παιρνω τηλ. στα πρακτορεια να δω τι παιζει .... Μεγαλα ζουμερα αρχιδια , κανεις δεν απανταει ... Παιρνω φιλη Λεπις στον παραδεισο να δει να βρει να ρωτησει ποτε εχει καραβι απο το τσαντονησι για τον παραδεισο . 4 λοιπον φευγει δελφινακι τσουπ τσουπ ! Ξεφυσαω . Το ενα μερος εχει φυγει . Αλλα που ειμαι ? Πως φτανω στο λιμανι ? Κλεινω τα ματια και σκεφτομαι ... "Αν ημουν η Λεπις ( θαυμασιος ανθρωπος , εξαιρετικη φιλη , με εσωσε λεμε ! ) τι θα εκανε ? " Απαντηση : " θα επαιρνε τα ποδαρια της και θα εβγαινε στο δρομο , οπου και αν ειναι αυτος ! " . Παιρνω λοιπον κι εγω την τσαντα ( του μπανιου ) αποχαιρετω το τσαντακι διπλα μου ( ε να μην ειμαι και αγενης ) και φευγω
... .
............................................................ .
.............................................................
Με τα πολλα βρισκομαι στο λιμανι του νησιου . Μπαινω μεσα στο πρακτορειο και μετα το πρωτο σοκ ( βλεπε : Το δελφινι δεν εχει θεσεις !!!!! ) , καταφερνω και παιρνω το πολυποθητο εισητηριο στο χερι μου ... Η ωρα 14.30 ... 1 1/2 ωρα μακρια απο τη λυτρωση ... Αραζω και παραγγελνω ενα καφε ... Και εκει που ειμαι αραχτη και χαλαρη , τι λετε πως ειδα απεναντι ??????? Ω ναι .... Τον αντικειμενο να κοβει βολτες στο λιμανι ( ερχονταν φιλοι με το επομενο καραβι ) . Κανω δεησεις να μην περασει απο μπροστα μου . Δεν ηξερα αν ηθελα να τον ριξω μεσα στο λιμανι ή να ζητησω συγνωμη για οποια συμπεριφορα μου . Σιγα μην την γλιτωνα ομως ... Περναει απο μπροστα μου και ενω δεν με εχει δει - με ειχαν δει ολοι οι υπολοιπο βεβαια - αναγκαζομαι και κανω το γνωστο "ψιτ" . Αντιδραση : " Ελα εδω εισαι ? ( οχι ρε περιμενω ακομα να αδειασεις το τασακι ) " ... Ευχαριστω το σκηνοθετη και το θεο που με εκαναν ταλαντουχα και την Jackie O που καθιερωσε τα τεραστια μαυρα γυαλια ... Αν δεν ηταν αυτα ειμαι σιγουρη πως θα ημουν σαν cartoon με βελακια να φευγουν απο τα ματια μου ! Χαμογελο τυπου Γιαννας Αγγελοπουλου και απαντω :" ναι ναι περιμενω το δελφινι να φυγω " . " Α θα φυγεις με το επομενο ... ( οχι θα καθομαι να σε περιμενω να αδειασεις το τασακι ) " . " Ναι ναι πρεπει ....... " " Οκ θα ξαναπερασω απο εδω να τα πουμε " . Οσο τον ειδατε εσεις τον ειδα κι εγω . Οχι ψεμματα τον ειδα περασε απο την απο πισω μερια του δρομου αλλα στην πουτανα πουτανιες δεν περνανε ΧΑ ! Με τη λιγη μπαταρια που μου εχει απομεινει στελνω ενα τυπικο σουμουσου τυπου ευχαριστω για την φιλοξενια (???????) και μετα παω στον καταλογο και παταω διαγραφη στο νουμερο
...
...............................................
..........................................................
Το πρωτο πραγμα που εκανα με το που κατεβηκα απο το δελφινι ηταν να πεταξω τις σαγιοναρες μου και να πατησω στο λειψανολιμανο ! Και μετα να παω να πιω μια μπυρα με το θεικο παρεακι μου . οπου το κατεπληξα λεγοντας του πως περασα χαλια με ενα πραγματικα τεραστιο χαμογελο ! Και το εννοουσα και τωρα το ιδιο χαμογελο εχω !
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ : Αν πας να συναντησεις γκομενο , δεν πας στο φτερο και οπως εισαι . Αν εχεις ηδη πιει δεν συνεχιζεις να πινεις . Και αφηνεις φαντασιωσεις και μαλακιες στην ακρη και καταλαβαινεις πως το οτι εισαι στο απεναντι νησι 6 μερες και δεν εχει επικοινωνησει παρα περιμενει τελευταια στιγμη ειναι ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΕ ΔΕΙ χαχαχαχαχαχαχχαχα !
Anyway δεν ξερω αν εφτιαγα εγω , η φαση , η πανσεληνος ή η εκλειψη , αλλα ενιωσα πιο αβολα απο ποτε . Και το καλο ειναι πως δεν με πειραξε !
ΥΓ3 . Ο Μητσος *(* οχι το καραβι το παλικαρι ) . Δεν θα μιλησω για εμφανιση , γιατι πολυ απλα ηταν υπεροχος . Αλλα πανω απ' ολα ηταν κυριος . Οταν ακουσε πως ειχα ερθει στο φτερο , μου προσφερε τη σκηνη του να μεινω . Ηταν σωστο παρεακι , χωρις να κρινει - τοθλαχιστον οχι εκεινη την ωρα δεν ξερω μετα αν εθαψε - . Ταλαντουχος καλλιτεχνης , μακαρι να εμενα στο φεστιβαλ ισα για να τον δω και πανω στη σκηνη . Εννοειται πως δεν εδωσα και δεν εδωσε τηλ. απλα ελπιζω καποια στιγμη να τον πετυχω ισα για να του πω ευχαριστω που με εκανε εκεινη την μπυροβια νυχτα να νιωσω ανετα !
Αυτα ....
ΥΓπολλοστο . Το εσβησα την προηγουμενη φορα γιατι με τον αντικειμενο επικοινωνησαμε ελαφρως και ενιωσα ασχημα . Μετα το σχολιο της Desss ομως καθισακαι σκεφτηκα . Οτι γραφει δεν πρεπει να ξεγραφει . Και αφου εμενα μου βγηκε να το γραψω πρεπει να μεινει . Και οτι ηθελε προκυψει . Γιατι μικρος ο κοσμος και πιθανον καποια στιγμη ο αντικειμενος να το δει . Αυτη ειναι λοιπον η δικη μου πλευρα - χιουμοριστηκα και οχι μονο . Δεν ειμαστε δα και σε δικαστηριο !
Να φταιγαν τα ουζα που ειχα πιει πιο πριν ή οι μπυρες που επινα μετα ? Μ αγαπας η τσαμπα πινω , πινω για να ξεχνω τα ματια σου αχ τα μονοπατια σου κτλ. κτλ. και μετα απο ενα τηλ. ,που περιμενα μερες, πηρα δρομο θαλασσινο να παω να δω τον ερωτα (?) - ενα χειμωνα στο μπλα μπλα ε επρεπε ! Και ημουν και διπλα - θαλασσινα διπλα αλλα διπλα . Τσουκου τσουκου λοιπον και παιρνω το Μητσουλη* (* πλοιο ειν' αυτο) - μετα βεβαια ειδα την πικ με το εισητηριο στα χερια και την κοιλια της εγκυου απο κατω - οχι δεν ημουν αλλα οσο δεν ειχα πιει στην Αθηνα τα ηπια εκει - 3 κιλα συν απο τα χυδια , χαλαλι μου ! Ανεβαινω στο πλοιο με τα λιγα μου υπαρχοντα - απο την παραλια ημουν τι περιμενατε ? Τσιτακι χαλι , μεσα στ' αλατια και μεσα στην καυλα - πηγαινα επι τουτου βεβαια και το ξεραμε και οι δυο ! Αλλα με τετοια χαλια ουτε εγω δεν θα με πηδαγα - το αφηνουμε αυτο αλλου ειναι το ζουμι ! Ανεβαινω λοιπον στο Μητσουλι* ( * ειπαμε πλοιο ! ) χωρις καν να ξερω ποσα λεφτα εχω στο πορτοφολι μου ... Δεν γαμιεται ειπα και το λεω ακομα δηλαδη ! Μια ωρα εκανα να φτασω και βεβαια εφτασα σε αλλο λιμανι απο αυτο που περιμενα ! Παλι καλα που μου το ειχαν σφυριξει απο λιγακι πιο πριν - να ναι καλα ο Νικος που γνωρισα πανω ! Ευτυχως οταν πινεις λιγακι παραπανω εισαι πιο θαρραλεος ... Τσουπ τσουπ ,λεπον, παιρνω και το ταξακι μου και οδευω προς το αντικειμενο που ποθου μου !
Μαγευτικο το νησι , φωτισμενο το καστρο ( αντε να δω θα καταλαβει κανεις πιο νησι ειναι ? ) , καλοκεφη εγω και πλεον ξενερωτη μετα απο τοσο αερα που εφαγα πανω στο Μητσουλι* ( α μπααααααα πλοιο λεμε ! ) . Τσακαλι ο ταξιτζουλης με παει ακριβως εκει που θελω . Οκ ... Εγω ειχα την εντυπωση πως ο αντικειμενος ειχε μια μικρη επιχειρηση . Σιγα μην επεφτα μεσα ! ΥΓ. Το νησι που ημουν πριν ηταν παρειστικο ηρεμο και χυμα . Και ξαφνικα βρισκομαι σε ενα μερος με : κωλοφτιαγμενα αυτοκινητα , πειραγμενες εξατμισεις , γκομενακια με τακουνια και σωγαμπρους με τζελ ... Το απολυτο πολιτισμικο σοκ , λοιπον . Συνεχιζουμε ... Η επιχειρηση ηταν μεγαλη και λογικο ο αντικειμενος να ειναι πηγμενος . Και επειδη με επιασαν απο τη μια α) οι ντροπες μου και β) οι ακομα πιο πολλες ντροπες μου ειπα να κανω εντυπωσιακη μεν αλλα undercover entrance ... Καθομαι σε ενα ακριανο τραπεζι και φωναζω το σερβιτορο ... Ακολουθει ο εξης διαλογος ( οπου "Μ" εγω , οπου"Σ" ο σερβιτορος ... )
Μ : Ειναι εδω ο **** ?
Σ : Ναι ειναι μεσα ...
Μ : Τι μπυρες εχετε ?
Σ : Αmstel bla bla bla ...
Μ : Μπορεις να του πεις να μου φερει μια Amstel ?
Σ : Υπαρχει καποιο προβλημα με τον **** ?¨
Μ : Οχι καλο μου κανενα απλα θελω να μου τη φερει εκεινος ...
Σ : Σιγουρα , δεν εχετε καποιο προβλημα μαζι του ?
Μ : Ναι σιγουρα , φιλη ειμαι δεν κουβαλαω κουμπουρια ...
Σ : Οκ σας τον στελνω
Στρωνομαι , η καλη σου λοιπον , προσπαθω να με κανω λιγακι πιο ευπαρουσιαστη - αδυνατον σχεδον - και , ω ναι , τον βλεπω ! Οπως ακριβως τον περιμενα . Δεν νομιζω ομως οτι αυτος περιμενε αυτο που ειδε ... Ερχετε , ευτυχως μαζι με την μπυρα μου , χαιρετιομαστε bla bla bla . Πολυ δουλεια ομως .... Και φευγει . Ερχετε , φευγει , δεν καταφερνουμε να σταυρωσουμε κουβεντα . Ευτυχως ερχετε στο τραπεζι ενας φιλος του ... Μια φιλη του ... Και ο Δημητρης - θα σας πω στο τελος για τον Μητσο* (* ουδεμια σχεση με το πλοιο ! ) . Η ωρα περναει , εγω πινω μπυρες και πινω μπυρες και κανω διαφορες ανωδυνες μαλακιες ( ελπιζω ) . Κατα τις 6.30 ( ω ναι το πρωι ) με αρπαζει να φυγουμε . Μωρε κατσε μισο να ξενερωσω λιγο , τιποτα αυτος . Μαζι ερχονται και οι αλλοι 2 απο τους 3 ... ( Για τον Μητσο ειπαμε θα σας πω αργοτερα ! ) . Παιρνουμε ταξι και φευγουμε απο το λιμανι ... Και μεσα σε ολα αυτα ο θεος ταριφας μας λεει : "Το αυτοκινητο δεν χωραει να παει πιο πανω , θα σας αφησω εδω " . Οποτε εχουμε τα εξης δεδομενα : α) εγω με ουζα απο πριν και μπυρες μετα β) μαυρα σκοταδια γ) με ολη τη βρωμα του καραβιου και της θαλασσιτσας πανω μου δ) εκεινος πτωμα απο τη δουλεια . Με τα πολλα ανεβαινουμε στο σπιτι ( μαζι με τους αλλους δυο ) . Εγω με τη γλωσσα εξω , εννοειται , και στα προθυρα καρδιακης - πολυ ανηφορα Αρη μου ! Στο σπιτι ολα τα δωματια κλεισμενα με φιλοξενουμενους ... Αααααααα ολα κι ολα αυτο το ηξερα απο την αρχη ! Οποτε μεγαλο το κτηματακι , στηνουμε σκηνουμα ( Χαρη thnx ) . Και επιτελους μενουμε μονοι ... Στρωνουμε μεσα στη σκηνη ... Και αραζουμε να χαζεψουμε την ανατολη και να πουμε και μια κουβεντα ...
ΥΓ2 .Ναι μεν ειχα πιει αλλα οχι σε σημειο να μην θυμαμαι ...
Το τασακι γεματο ... Ο αντικειμενος μου λεει : " Παω να το αδειασω για να το εχουμε στη σκηνη " . Απαντω : "Οκ , αν δεν ειμαι εδω θα ειμαι μεσα ( στη σκηνη ) . Παω οντως και την ψιλοπεφτω
...
...................................................................
....................................................................
Ξυπναω απο τη ζεστη ... Κοιταω δεξια ... Κοιταω αριστερα ... Χμμμμ ο αντικειμενος πουθενα ... Αλλα ! Ω ΝΑΙ ΤΟ ΤΣΑΝΤΑΚΙ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ! Κοιταω το κινητο μου να δω τι ωρα ειναι ... 13.30 ...
Μικρη λεπτομερεια .. Το κινητο μου δεν εχει πολυ μπαταρια ... Εγω δεν ξερω που ακριβως ειμαι ... Τα παραθυρα του σπιτιου ειναι κλειστα ... Και εγω εχω μεινει με το τσαντακι .... Δεν ξερω τι ωρα φευγει καραβι για να γυρισω στον παραδεισο μου ... Ανασκουμπωνομαι ... Και θυμαμαι ... Ο καλος ταξιτζης μου εχει δωσει εναν οδηγο του νησιου ... Ανακουφιση ! Αρχιζω και παιρνω τηλ. στα πρακτορεια να δω τι παιζει .... Μεγαλα ζουμερα αρχιδια , κανεις δεν απανταει ... Παιρνω φιλη Λεπις στον παραδεισο να δει να βρει να ρωτησει ποτε εχει καραβι απο το τσαντονησι για τον παραδεισο . 4 λοιπον φευγει δελφινακι τσουπ τσουπ ! Ξεφυσαω . Το ενα μερος εχει φυγει . Αλλα που ειμαι ? Πως φτανω στο λιμανι ? Κλεινω τα ματια και σκεφτομαι ... "Αν ημουν η Λεπις ( θαυμασιος ανθρωπος , εξαιρετικη φιλη , με εσωσε λεμε ! ) τι θα εκανε ? " Απαντηση : " θα επαιρνε τα ποδαρια της και θα εβγαινε στο δρομο , οπου και αν ειναι αυτος ! " . Παιρνω λοιπον κι εγω την τσαντα ( του μπανιου ) αποχαιρετω το τσαντακι διπλα μου ( ε να μην ειμαι και αγενης ) και φευγω
... .
............................................................ .
.............................................................
Με τα πολλα βρισκομαι στο λιμανι του νησιου . Μπαινω μεσα στο πρακτορειο και μετα το πρωτο σοκ ( βλεπε : Το δελφινι δεν εχει θεσεις !!!!! ) , καταφερνω και παιρνω το πολυποθητο εισητηριο στο χερι μου ... Η ωρα 14.30 ... 1 1/2 ωρα μακρια απο τη λυτρωση ... Αραζω και παραγγελνω ενα καφε ... Και εκει που ειμαι αραχτη και χαλαρη , τι λετε πως ειδα απεναντι ??????? Ω ναι .... Τον αντικειμενο να κοβει βολτες στο λιμανι ( ερχονταν φιλοι με το επομενο καραβι ) . Κανω δεησεις να μην περασει απο μπροστα μου . Δεν ηξερα αν ηθελα να τον ριξω μεσα στο λιμανι ή να ζητησω συγνωμη για οποια συμπεριφορα μου . Σιγα μην την γλιτωνα ομως ... Περναει απο μπροστα μου και ενω δεν με εχει δει - με ειχαν δει ολοι οι υπολοιπο βεβαια - αναγκαζομαι και κανω το γνωστο "ψιτ" . Αντιδραση : " Ελα εδω εισαι ? ( οχι ρε περιμενω ακομα να αδειασεις το τασακι ) " ... Ευχαριστω το σκηνοθετη και το θεο που με εκαναν ταλαντουχα και την Jackie O που καθιερωσε τα τεραστια μαυρα γυαλια ... Αν δεν ηταν αυτα ειμαι σιγουρη πως θα ημουν σαν cartoon με βελακια να φευγουν απο τα ματια μου ! Χαμογελο τυπου Γιαννας Αγγελοπουλου και απαντω :" ναι ναι περιμενω το δελφινι να φυγω " . " Α θα φυγεις με το επομενο ... ( οχι θα καθομαι να σε περιμενω να αδειασεις το τασακι ) " . " Ναι ναι πρεπει ....... " " Οκ θα ξαναπερασω απο εδω να τα πουμε " . Οσο τον ειδατε εσεις τον ειδα κι εγω . Οχι ψεμματα τον ειδα περασε απο την απο πισω μερια του δρομου αλλα στην πουτανα πουτανιες δεν περνανε ΧΑ ! Με τη λιγη μπαταρια που μου εχει απομεινει στελνω ενα τυπικο σουμουσου τυπου ευχαριστω για την φιλοξενια (???????) και μετα παω στον καταλογο και παταω διαγραφη στο νουμερο
...
...............................................
..........................................................
Το πρωτο πραγμα που εκανα με το που κατεβηκα απο το δελφινι ηταν να πεταξω τις σαγιοναρες μου και να πατησω στο λειψανολιμανο ! Και μετα να παω να πιω μια μπυρα με το θεικο παρεακι μου . οπου το κατεπληξα λεγοντας του πως περασα χαλια με ενα πραγματικα τεραστιο χαμογελο ! Και το εννοουσα και τωρα το ιδιο χαμογελο εχω !
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ : Αν πας να συναντησεις γκομενο , δεν πας στο φτερο και οπως εισαι . Αν εχεις ηδη πιει δεν συνεχιζεις να πινεις . Και αφηνεις φαντασιωσεις και μαλακιες στην ακρη και καταλαβαινεις πως το οτι εισαι στο απεναντι νησι 6 μερες και δεν εχει επικοινωνησει παρα περιμενει τελευταια στιγμη ειναι ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΕ ΔΕΙ χαχαχαχαχαχαχχαχα !
Anyway δεν ξερω αν εφτιαγα εγω , η φαση , η πανσεληνος ή η εκλειψη , αλλα ενιωσα πιο αβολα απο ποτε . Και το καλο ειναι πως δεν με πειραξε !
ΥΓ3 . Ο Μητσος *(* οχι το καραβι το παλικαρι ) . Δεν θα μιλησω για εμφανιση , γιατι πολυ απλα ηταν υπεροχος . Αλλα πανω απ' ολα ηταν κυριος . Οταν ακουσε πως ειχα ερθει στο φτερο , μου προσφερε τη σκηνη του να μεινω . Ηταν σωστο παρεακι , χωρις να κρινει - τοθλαχιστον οχι εκεινη την ωρα δεν ξερω μετα αν εθαψε - . Ταλαντουχος καλλιτεχνης , μακαρι να εμενα στο φεστιβαλ ισα για να τον δω και πανω στη σκηνη . Εννοειται πως δεν εδωσα και δεν εδωσε τηλ. απλα ελπιζω καποια στιγμη να τον πετυχω ισα για να του πω ευχαριστω που με εκανε εκεινη την μπυροβια νυχτα να νιωσω ανετα !
Αυτα ....
ΥΓπολλοστο . Το εσβησα την προηγουμενη φορα γιατι με τον αντικειμενο επικοινωνησαμε ελαφρως και ενιωσα ασχημα . Μετα το σχολιο της Desss ομως καθισακαι σκεφτηκα . Οτι γραφει δεν πρεπει να ξεγραφει . Και αφου εμενα μου βγηκε να το γραψω πρεπει να μεινει . Και οτι ηθελε προκυψει . Γιατι μικρος ο κοσμος και πιθανον καποια στιγμη ο αντικειμενος να το δει . Αυτη ειναι λοιπον η δικη μου πλευρα - χιουμοριστηκα και οχι μονο . Δεν ειμαστε δα και σε δικαστηριο !
