Just In The City....

Καμια φορα φτανεις στο αμην. Και οσο και να μην το θελεις, γινεσαι απομακρος, ανησυχος, επιθετικος. Ξερεις τα λαθη σου και περιμενεις να κανεις αλλα τοσα για να μηδενιστουν τα προηγουμενα. Γι' αυτο μενει μακρια. Ξερεις, δεν χρειαζεσαι καποιον αλλον να στα λεει. Μεγαλωσες στο κατω κατω.

Λαθη κανουμε ολοι. Αλλοι πιο βλαβερα για τους ιδιους, αλλοι πιο βλαβερα για τους αλλους.

Καμια φορα φτανει ο κομπος στο χτενι. Και ολα αυτα που κυλανε στο κεφαλι σου απο μερα σε μερα, μαζευονται, γινονται ενας πανεμορφος μεν καταστροφικος δε, πολιορκητικος κριος και σου γυρναει το ματι αναποδα. Κι εκεινη τη στιγμη αποφασιζεις. Ή βγαινεις εξω και τους παιρνει ολους η μπαλλα ή μενεις μονος και το κουμανταρεις? Εγω προσωπικα μενω και το κουμανταρω.

Μ.