Συστασεις

Καλησπέρα και καλώς ήρθατε στο παραμύθι μας,
Κάπως έτσι ξεκινούσε το μαθήμα του ο κ.Δεληπετρος της εγκληματολογιας... Ετσι ξεκίνησα κι εγω το μπλογκ μου πριν κάποια χρόνια. Αισιόδοξη, αμυαλη, απερισκεπτη και χαμογελαστη.

Να ξανάσυστηθω. Με λένε Μαρκελλα, δεν χαμογελώ, δεν βλέπω φως και αυτά που έχω να πω, φαίνονται περίεργα ακόμη και σε μένα την ίδια. Εγινα μητέρα ενός αγοριού πρόσφατα. Πανε δυο χρόνια κοντά. Συν τους μήνες της εγκυμοσύνης. Μέσα σε αυτά τα χρόνια λοιπόν, δημιουργήθηκε ένας άνθρωπος που δεν γνώριζα ότι υπήρχε ή ότι θα μπορούσε να υπάρξει. Σκοτεινός, νευρικός, απαισιόδοξος, θυμωμένος και σε αρκετές περιπτώσεις μισανθρωπος. Προβληματισμένος για το παραμικρό χωρίς ίχνος αυτόεκτιμησης και αυτοπεποίθησης. Και παρά πολύ θλιμμένος εώς και θλιβερός. Και ημιμαθης.

Θέλω να ξεκινήσω ζητώντας συγνώμη σε όσους χρωστάω λεφτά. Δεν έχω ξεχάσει τα χρέη μου. Σε όσους παπαρολογισα και ζαλισα με τις αμπέλοφιλοσοφιες μου. Σε όσους υποσχέθηκα και δεν επραξα.Σε όσους πίστεψαν σε μένα και τους προδωσα. Και πάνω απ' όλους ζητώ συγνώμη απ το γιο μου, που δεν επεμεινα στα πιστεύω μου, στο ότι δεν είμαι κατάλληλη για μάνα.

Με λένε Μαρκελλα και φοβάμαι ακόμη και τη σκιά μου.
Αλλά έχω ανάγκη και να ακουστω.