Ειναι καποιες φορες που το ακουσμα μιας φωνης μπορει να σε κατεβασει στα Ταταρτα ( κυριε Πετροχείλο μου ) και ειναι και αλλες που σε ανεβαζει κατι ποιο πανω απο τα συννεφα . Και ας μην εχει να κανει με καλα νεα , προταση για δουλεια, παλιο φιλο . Ειναι απλα μια φωνη απο την αλλη μερια που σου λεει σε σκεφτομαι . Και μου εχεις λειψει . Οταν δεν παιζει ερωτας αλλα αγαπη ειναι κλησεις που σε κανουν να νιωθεις ανθρωπος . Και σε μια κοινωνια που ολοι ζητανε κατι απο σενα κι εσυ περιμενεις ανταλλαγματα για καθε σου σκεψη , μια τετοια κατασταση σου υπενθυμιζει πως τελικα το λαμβανεις εκ του μη εχοντος και του μη αναμενωμενου ειναι μεσα στη σφαιρα του αποβλεπτου της καθημερινοτητας μας.Γιατι , τι κι αν ολα εχουν εκσυχρονιστει και μπορουμε να προβλεψουμε ακομα και τον καιρο (ενιοτε Μiss EMY ) , τι κι αν μπορουμε να παμε διαδικτυακα μεχρι την αλλη μερια του κοσμου , ποτε μα ποτε δεν θα μπορεσουμε να μπουμε στο μυαλο του αλλου ... Ακομα ....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ειπαν και ελαλησαν