Λοιπον εδω και ...

... μια δυο μερες γραφω και σβηνω , γραφω και σβηνω και δεν ξερω το γιατι . Τα μισα ειναι αστεια κειμενακια , τα αλλα μισα απογοητευμενα αλλα τιποτα απο τα δυο δεν εκφραζουν το πως πραγματικα ειμαι εγω αυτες τις μερες . Με τον καιρο να κανει τσαλιμια , μια ηλιος μια ζεστη και με τον κοσμο που μπαινει και βγαινει στη ζωη μου εχω μπερδευτει .

Το μεγαλυτερο ατου μου ειναι η αισιοδοξια μου , μην γελασετε αυτοι που με ξερετε ειμαι αισιοδοξος ανθρωπος και δη πιο πολυ οταν γαμιεται ο Διας ( συγνωμη Δια μου ) , και το να χαμογελαω οταν ολα πανε στραβα . Αλλα αληθεια τι σημαινει το στραβα ;

Στραβα για μερικους ειναι να μην πηγαινει καλα η δουλεια τους ή να μην μπορουν να κανουν πραγματα τα οποια θελουν πολυ . Για αλλους ειναι να μην εχουν που το κορμι κλινε ( το σκοτωσα αλλα καταλαβατε τι θελω να πω ) , να μην χτυπαει το τηλεφωνο και να μην τους καθετε ο ερωτας-γκομενος/α .

Για μενα ειναι να μην ξερω τι θελω . Για μενα στραβα ειναι να μην μπορω να γραψω ή να γραφω με το ζορι -καλη ωρα- ή να μην βλεπω κατι που να θελω να το αποτυπωσω . Δεν θα με πειραζει αν φωναζα οτι θελω να κανω την κουβερτα μπουργκα και να κατσω απο εκει μεχρι να μου περασει . Αλλα ουτε και αυτο θελω .

Νιωθω σαν κακομαθημενο πιτσιρικι -κακομαθημενο ειμαι πιτσιρικι ομως οχι γαμωτο - που κοπανιεται στο σουπερ μαρκετ για καραμελες και οταν του τις παρει η μαμα μου δεν τις θελει ...

Χτες εφυγε ενα βιογραφικο σε ενα καναλι ... Νιωθω φοβισμενη οτι παλι κανεις δεν θα μου απαντησει . Γενικα παντως νιωθω πως κανεις δεν θα μου απαντησει σε οτι κι αν ρωτησω . Ναι τελικα βρηκα τι νιωθω . Νιωθω αορατη και ασημαντη ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΝΙΩΘΩ ΑΟΡΑΤΗ ΚΑΙ ΑΣΗΜΑΝΤΗ .....

Κατι παει λαθος στο ματριξ μου . Πρεπει να το βρω και να το εξουδετερωσω ...

Θα βοηθησει κανενας ;

Μ.