Κουβεντες με το παρελθον

Γεια σου παρελθον με θυμασαι ? Ειμαι εγω που μονιμα κοιταω πισω και βουρκωνω . Γιατι παντα εχεις κατι να μου θυμησεις . Ενα λαθος που ειναι συνωνυμο με το παθος . Εναν ανθρωπο που τελικα δεν ηταν αυτος που εδειχνε . Ενα φιλο που τελικα δεν ειναι πλεον εδω και ας μου ειχε υποσχεθει πως δεν θα με αφησει ποτε . Ενα ονειρο που ποτε δεν εγινε πραγματικοτητα - εμεινε ονειρο οσο και να το ποθουσα .

Γεια σου παρελθον με θυμασαι ? Ειμαι αυτη που παντα θελει να γυρισει πισω και πολλες φορες να σταματησει λιγο το χρονο για να γευτει λιγο παραπανω μια στιγμη . Ενα γελιο, ενα χαμογελο , ενα βλεμμα . Μια ανασσα , μια κουβεντα , ενα ψιθυρο . Μια μυρωδια . Ενα χαδι . Ενα στιγμαιο πονο που ομως ηταν ανακουφιση .

Γεια σου παρελθον με γνωριζεις ? Ειμαι αυτη που σου χτυπαει την πορτα οταν δεν αντεχει το σημερα και κρυβεται κατω απο τις κουβερτες σου , οσο βαριες και αν ειναι , οσο και αν μου κοβουν την ανασσα .

Γεια σου παρελθον σε αφηνω . Βρηκα αλλο καταφυγιο που με κανει και χαμογελαω μεχρι να γινει κι αυτο παρελθον και να γυρισω παλι πισω σε σενα .

Γεια σου παρελθον , ξεχνα με ...

Μ.