Οταν κοιτας το ηλιοβασιλεμα να με 8υμασαι " , ειπε ο αντρας στη γυναικα που ηταν διπλα του . " Το ηλιοβασιλεμα ειναι το τελος και η αρχη μιας επομενης μερας που ποτε δεν ξερεις τι μπορει να σου φερει . Ισως να ζησεις την μεγαλυτερη φαντασιωση αλλα και τον χειροτερο φοβο σου . Γι' αυτο εχει ολα αυτα τα χρωματα . Για να σε μαγευει και να κοιμασαι ηρεμη . Γιατι και στις δυο παραπανω περιπτωσεις που σου ειπα πρεπει να εισαι συγκεντρωμενη και προετοιμασμενη ". Τραβηξε μια γερη τζουρα απο το τσιγαρο του , σχεδον καηκαν τα δαχτυλα του αλλα δεν ειχε σκοπο να σταματησει να της μιλαει . " Θυμαμαι καποτε σε ενα τετοιο , ιδιο ηλιοβασιλεμα ειδα πρωτη φορα ενα παγωνι να με χαιρεταει πανω στην πλατη ενος δελφινιου " . Η γυναικα γυρισε και τον κοιταξε απορημενη . " Ναι ναι κι ομως ενα πανεμορφο παγωνι πανω σε ενα δελφινι . Οταν του χαμογελασα και του εγνεψα κι εγω πλησιασαν και τα δυο και μου ειπαν την ιστορια τους . " Η γυναικα γυρισε προς το μερος του και του χαμογελασε . Ηξερε πως δεν τον πιστευε αλλα εκεινος ηθελε να συνεχισει . " Ειχαν και τα δυο ανθρωπινη λαλια . Το δελφινι το ελεγαν Πισου και το παγωνι Ιλιανα . Κανονικα δεν θα επρεπε να βρεθουν ποτε , αλλα η μοιρα τα εφερε ετσι και μια μερα που αργησε να βασιλεψει ο ηλιος συναντηθηκαν . Ηταν μια περιεργη μερα εκεινη, ο ηλιος δεν ελεγε να φυγει λες και ειχε βαρεθει να βουταει στα νερα που επαιζε ο Πισου . Και ετσι εκεινος βγηκε προς την ακτη . Την ιδια εκεινη μερα η Ιλιανα ειχε αποφασισει να κανει μια βολτα στην παραλια παροτι ο αφεντης της την εψαχνε . Ετσι λοιπον οπως εκανε βολτες σερνοντας την ουρα της στην αμμο τον ειδε . Εκανε κολπα και βουτιες και της φανηκε το πιο ανεμελο πλασμα στον κοσμο . Ηταν ερωτας για εκεινη με την πρωτη ματια . Αλλα μην νομισεις και για εκεινον τον ιδιο ηταν . Ετσι οπως την ειδε στην παραλια να σερνει το φορτιο της και να τον χαζευει την ερωτευτηκε κι εκεινος . Πλησιασε πιο κοντα και την φωναξε με το ονομα της παρολο που δεν την ηξερε . Κι εκεινη απλα περπατησε προς το μερος του .Της γυρισε την πλατη κι εκεινη ανεβηκε . Αρχισαν να πηγαινουν προς τα μεσα αλλα η ουρα της που ειχε βραχει τους βαραινε . Κινδυνεψαν και οι δυο για λιγο μεχρι που εμφανιστηκε μπροστα τους ενας τεραστιος καβουρας . Και τοτε επρεπε να αποφασισουν . Κοιταχτηκαν χαμογελασαν - οσο μπορει να χαμογελασει ενα δελφινι και ενα παγωνι - και εδωσαν το ελευθερο στον καβουρα να κοψει την ουρα της Ιλιανας . Ηταν οτι πιο ομορφο ειχε πανω της . Η μοναδικη της προικα . Με το που επεσε η ουρα της στο νερο ενιωσε ελευθερη , αλλα μια συννεφια περασε απο τα ματια της . Δεν ηταν πια ομορφη . Ο Πισου το καταλαβε και με ενα του σφυριγμα φωναξε πολλα πολλα μικρα γκριζα ψαρακια που εφαγαν την ουρα της και πηραν ολα τα χρωματα του ουρανιου τοξου . Η Ιλιανα χαμογελασε και καταλαβε πως απο εδω και περα οτι αυτα τα ψαρακια ηταν τα δικα τους παιδια . " Γυρισε προς το μερος της γυναικας αλλα δεν ειδε την ιδια . Ειδε μια αλλη . Τραβηχε αλλη μια τζουρα - το τσιγαρο πια του εκαιγε και τα χειλη και συνεχισε . " Ο καβουρας ,λοιπον, τους εδωσε μια ευχη και καταρα μαζι . Να ειναι παντα αγαπημενοι αλλα ποτε διπλα . Ετσι ο Πισου και η Ιλιανα ταξιδευουν παντα μαζι χωρις να μπορουν πραγματικα να κοιταζονται . Ηταν επιλογη τους θα μου πεις . " Γυρισε και ξανακοιταξε τη γυναικα . " Εσυ τι θα εκανες στη θεση τους ? " Εκεινη απλα σηκωθηκε κι εφυγε . Ο αντρας σηκωσε τους ωμους , τιναξε τα ρουχα του απο τις σταχτες , εριξε μια πολυ γρηγορη ματια στον ηλιου που του εκλεινε το ματι , σηκωθηκε και μπηκε διπλα στο οστρακο που ειχε για σπιτι του . Μαζεψε σιγα σιγα τα πλοκαμια του και αποκοιμηθηκε . Αυριο μπορει να ζουσε τη μεγαλυτερη φαντασιωση του η το μεγαλυτερο φοβο του .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ειπαν και ελαλησαν