Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2007

Σημερα Δεν Με Χωραει ο Τοπος

Κλεινω τα ματια και πεφτω στα ποδια σου
Με πνιγει η Αθηνα και ολος ο κοσμος
Χαρουμενη, θελω να παιξω με χρωματα

Σκαω απο ευτυχια
Μην ειναι μονο ψευτικη
Και αν ειναι
Να γινει αληθινη για μια στιγμη

Δεν με χωραει το σωμα μου
Θελω να γινω ακομα πιο μεγαλη
Να σας τραβηξω ολους μεσα μου
Μεσα στη χαρα που νιωθω

Να μην βλεπετε μαυρο
παρα μονο ουρες παγωνιων
Να ειναι βενταλιες μπροστα σας
και να χαιδευουν να βλεφαρα σας παιχνιδιαρικα
Να γαργαλανε εκεινο
το μικρο λακακι στο χαμογελο σας


Δεν με χωραει ο κοσμος τοσο ευτυχισμενη ειμαι
δεν με νοιαζει να κρατησει πολυ
το ξερω πως ειναι δυσκολο
Θελω να ειναι οσο ειναι αληθινο
Και να το εννοω


Δεν με χωραει η μερα
θελω να εχει παραπανω ωρες
να ειμαι ξυπνια για να μη χασω λεπτο
απο ολα αυτα που μπορει να ζησω

και ας παγωσει ο χρονος
τη στιγμη που θα βλεπω
σε ενα λεπτο ολα αυτα
που θα εβλεπα
τη στιγμη που περναει η ζωη σου ολη
μπροστα ,ταινια ....

M.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ειπαν και ελαλησαν