Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2008

Πιο δυσκολο και απο το να κερδισεις το τζοκερ ...


Η αδερφουλα μου εχει ενα μικρο κολλημα με τη Φριντα Καλο ... Σημερα ,λοιπον, και μετα απο μια ασκοπη μερα σπιτι (ναι υπαρχει και αυτο ) εβαλα να ξαναδω την ταινια . Και δεδομενης της στιγμης , της ανακατεμενης καταστασης και των αυξημενων οιστρογονων ,καταλαβα τι ειναι ακομα πιο δυσκολο απο το να κερδισεις το τζοκερ . Γιατι αν υπαρχει μια πιθανοτητα στο δις να πιασεις τα σωστα νουμερα χωρις συστημα , δεν θελω καν να σκεφτω ποσες ειναι οι πιθανοτητες να γνωρισεις και να ζησεις ,πανω απ'ολα , ενα τετοιο ερωτα . Για την ακριβεια ξεκιναει σαν ερωτας αλλα μετα γινεται αυτη η αγαπη που πραγματικα νοιαζεσαι και δινεις ακομα και τη ζωη σου για τον αλλο .

Το να ζεις τοσο εκρηκτικα τα συναισθηματα σου ειναι πλεον κατακριτεο . Πισω απο την μασκα της αξιοπρεπειας και της περηφανειας , κρυβουμε παντα τα θελω μας . Και οταν κρυβεις τα θελω σου , το μονο που κερδιζεις ειναι ενα γερο και δυνατο απωθημενο να σε κυνηγαει οπως εκει το κουνουπι που λεγαμε σε καποιο αλλο κειμενο . Παθιασμενος ερωτας δεν σημαινει ροζ συννεφακια και Lacta . Παθιασμενος ερωτας ειναι πονος , ειναι παθος , ειναι απογοητευση , ειναι δακρυα . Παθιασμενος ερωτας ειναι να θελεις να εχεις τον αλλο δικο σου και οταν λεμε δικο σου σιγουρα δεν εννοουμε ιδιοκτησια σου αλλα κοντα σου . Ετσι ωστε να εχετε απεριοριστο χρονο να γινεις εσυ καλυτερος μεσω αυτου κι εκεινος καλυτερος μεσα απο σενα . Γιατι στο κατω κατω η αγαπη αυτο κανει . Σε κανει καλυτερο ανθρωπο . Κι σε ποναει . Σε κανει να βλεπεις μεσα απο τα ματια του/της εναν αλλο κοσμο . Εναν κοσμο δικο σας. Οχι πως πρεπει να πας και σε σπηλια , αλλα να ξερεις οτι οταν ο αλλος ειναι καπου γυρω σου , εισαι σπιτι . Και να εχεις εναν ωμο να ακουμπησεις χωρις να βαρυγκομησει . Και να δινεις και τον δικο σου για να ξεκουραστει ο αλλος . Να δημιουργεις , γιατι σου δινετε η ενεργεια ...

Να ζητας , να απαιτεις , να δινεις και να παιρνεις ομως . Γιατι πολλοι απο εμας τα τελευταια χρονια θελουμε να μοιασουμε στη Μητερα Τερεζα και τελικα καταληγουμε "κουτσοι, στραβοι ολοι στον Αγιο Παντελεημονα . Και αυτα δεν ειναι για τους απλους ανθρωπους , σαν κι εμας . Και καταληγουμε θυματα αλλων , λιγοτερο ρομαντικων ανθρωπων . Και το γνωρισμα μας ? Δεν μαθαινουμε απο τα λαθη μας και παντα εχουμε καποιο "αρρωστο" παιδι να φροντισουμε . Κι εμας δεν μας φροντιζει κανενας . Και γι αυτο γινομαστε κυνικοι , κλιεστοι , αποτομοι, απομακροι . Γιατι μπορει να μην μαθαινουμε , αλλα σιγουρα χανουμε σιγα-σιγα την εμπιστοσυνη μας .

Αυτη ειναι λοιπον η ευχη μου για το 2008 , που ωρες και φορες θα ηθελα να ηταν 1928 ή 2058 ... Ημιμετρο η αρχη του αιωνα ... Να βρουμε , οσοι το ζηταμε βεβαια , τον ανθρωπο που θα ειναι εκει για εμας και θα ειμαστε εκει για εκεινον , χωρις εγωισμους , φανφαρες και παιχνιδια στρατηγικης ... Να γινουμε Φριντα και Ντιεγκο ... Με τα καλα και τα ασχημα ... Με συναισθημα πανω απ΄ολα .

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

"..αλλα να ξερεις οτι οταν ο αλλος ειναι καπου γυρω σου , εισαι σπιτι.."
Αυτό θυμίζει την αγαπημένη μου ατάκα από το "Finding Nemo" :
"..when I see you I feel..home!.."
ή κατι τέτοιο anyway..
Μαρκελίνι μου sorry που χά8ηκα τόσο καιρό απλά είχα συναισ8ηματικά 8έματα(ή μάλλον 8ύματα),ξέρεις πάνω κάτω εσύ..
Θα σε δω σύντομα..(ναι..αυτό είναι απειλή),μίλησα και με την Χριστίνα(την προτελευταία μέρα της στο clip art),οπότε κανονίζουμε.Take care..
Σωτήρης.

Α είπε...

Έρωτας, η κινητήρια δύναμη των άστρων, η απόλυτη δύναμη και εξουσία των ανθρώπων, η θε'ι'κή ουσία επί της γης, το απόκρυφο, σπάνιο βότανο που πολλοί φοβούντε να το δοκιμάσουν.. Καθ' ένας τους διαφορετικός μα με δύναμη όμοια ενώς κεραυνού, που θα μπορούσε να κάνει στάχτη ένα ολόκληρο βουνό.
Μα συνάμα βασανηστικός, με μια ακόρεστη μαζοχηστική διάθεση στην πορεία του για το αναπόφθεκτο τέλος. Να χρειάζετε πάντα τον πόνο, για να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες του..
Ο Έρωτας, ο αρχαίος αυτός θεός της χάρης, της ηδονής και του παραδόξου, αυτός που θα καταφέρει να αναστήσει τον άνθρωπο, τότε που τίποτε άλο δεν θα έχει μήνει που να μπορεί να του δώσει οξυγόνο.. Αυτός που γεννήθικε από τον άνθρωπο, για να πεθάνει τελευταίος!

panoptis είπε...

σε εποχές που τα ενδότερά μας τα γράφουμε, όπως κάνω εγώ τώρα κι εσύ σε λίγο κι ο άλλος σε λίγο...
στο 2008, που οι συναντήσεις μας, και τα ραντεβού με τους έρωτές μας όλο και σπανίζουν, αφού εμείς το έχουμε κατά βάθος αποφασίσει...
στα μονοπάτια των συζητήσεων και των ερωτωτροποιών μας στον καθρέφτη [αφού αυτός μάς έμεινε]...

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ...
ΕΣΥ ΑΝΟΙΓΕΙΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΝΕΙΣ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ...
ΕΣΥ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙΣ, ΕΣΥ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙΣ...

αργησα να φανω...
λιγος χρονος...

ωραια τα λογια για τον ερωτα...
και του πάνε...

Mar Mak είπε...

Θελω κοσμο γυρω μου .Οσο ηδονικο και ανεξοδο και στιγμιαιο ειναι το χτυπημα των γραμματων πανω στο πληκτρολογιο ... Εγω ακομα ποθω το αγγιγμα καποιου αλλου . Ζηταω την προσοχη του . Τι κι ν ανοιγω εγω πορτες αφου δεν μενουν ανοιχτες .. Τι και αν καθε φορα νομιζω ? Δυστυχως ολα τα μεγαλα εχουν αρχισει και τελειωνουν ... Παντου ...

Καλλιο αργα παρα ποτε ...

@σωτηρη
σε περιμενω να τα πουμε και απο κοντα .. ευχαριστω που βολταρεις και απο εδω :*

Ανώνυμος είπε...

Diavasa ta dika sou ,diavasa kai twn allwn ,telika apofasisa .........exei plaka na vriskeis to jokker xaxaxaxaxaxaxa

Silent kits megalos kai sigouros xaxaxaxaxaxaxa

Mar Mak είπε...

Τον βρηκες βρε αθεοθοβε ??????

Mar Mak είπε...

Κι εγω δεν μπορω να λειτουργησω τελικα χωρις αυτο και εχω μπλοκαρει εδω και καιρο ... Το κερατο μου ....

Unknown είπε...

το γεγονος οτι την κερατωσε με την αδελφη της κανει την σχεση τους αξιοζηλευτη κ πιο σπανια κ απο το τζοκερ...?!κατι εχασα...

Mar Mak είπε...

Αν αναφερθουμε στην ταινια ... Της ειχε πει πως θα ειναι αφοσιωμενος σε εκεινη αλλα οχι πιστος ... Περα απο αυτο . Ολη αυτη η ενταση ειναι που μετραει .

Βεβαια ο καθενας οπως το βλεπει :)

Μ.

Δημοσίευση σχολίου

Ειπαν και ελαλησαν