#17

Xμ καιρο εχω να γραψω , σκεφτηκα και ειπα να ανοιξω μια λευκη σελιδα και να αφησω τα χερι μου να κυλησουν πανω στο παντεκαθαρο (πεντακαθαρο) πληκτρολογιο . Σκεφτηκα για αλλη μια φορα την προσκληση της Sanity και στεναχωρηθηκα που δεν ειχα γραψει κατι -ακομα- . Ειναι δυσκολο απο ενα σημειο και μετα να αφησεις την φαντασια σου να σε παρασυρει . Ισως γιατι νιωθεις πως αν γινει κατι τετοιο θα χαθεις κι εσυ μεσα σε αυτη . Και οι εποχες μας δεν ειναι για να χανεσαι και να ονειρευεσαι . Αλλα δεν παει αλλο . Θα το κανω και ας μου βγει και σε κακο ....
Και καπως ετσι ξεκιναει :
" Ανοιξα την πορτα μου και κοιταξα ψηλα . Η μερα ηταν ηλιολουστη κι εγω ειχα φορεσει μετα απο καιρο εκεινο το κοκκινο μπλουζακι που ηθελε ειδικες αποστολες για να βρεις πως φοριεται κανονικα . Εκλεισα τα ματια και αφησα τον ηλιο να μου χαιδεψει τα μαγουλα . Απο το πολυ φαγητο ειχαν γινει ροζ γουρουνι αλλα εμενα μου αρεσαν ! Οπως μου αρεσε και το πεταχτο κωλαρακι που ειχα αποκτησει . Βεβαια αυτο δεν εδειχναν να το εκτιμουν τοσο πολυ και οι αλλοι αλλα ποιοςςςςςςςςςςςςςς νοιαζεται για τους αλλους ??? ( ΕΓΩ ) . Αχ αναφωνησα σημερα θα ειναι μια υπεροχη μερα ! Δεν προλαβα να τελειωσω την προταση μου και νιωθω τον κοσμο να φευγει κατω απο τα ποδια μου ... Μια θεαματικη λουπα προσγειωνομαι στον κατω κατω σκαλοπατι .... Εμ για να μου χαιδευει ο ηλιος τα μαγουλα εγω ειχα ξεχασει πως υπηρχαν αλλα 3 σκαλια μπροστα μου ... Και αντι να συνεχισει να μου χαιδευει τα μαγουλα χαιδευα εγω το πονεμενο πεταχτο κωλομερακι μου ... Δεν πειραζει, σκεφτηκα , καθε εμποδιο για καλο ... Χαριτωμενα σηκωθηκα τιναξα τα εβενινα μαλλια μου , εσιαξα τις αφελιες ( και αφελειες) μου , ισιωσα να ala Jackie O γυαλια μου και χαμογελασα ...
Περασα τον δρομο και σταθηκα για να παρω ενα ταξι ... Χαμογελαγα σε ολους και σε ολους ελεγα "καλησπερα" . Τι κι αν ειχαν περασει 15 ταξι και κανενα δεν με επαιρνε , εγω συνεχιζα να χαμογελαω . Μονο που ... Το χαμογελο μου μαραθηκε μολις ειδα τη διαχειριστρια της πολυκατοικιας . Εδω και 2 μηνες προσπαθουσα να την αποφυγω . Για να βγω απο το διαμερισμα μου ανοιγα σιγα την πορτα , αφουγκραζομουν μη και ειναι στο διαδρομο ( ναι ναι η πολυκατοικια εχει 5 οροφους αλλα η φωνη της ειναι καμπανα ) εβγαινα υπουλα απο το ασανσερ και κρυβομουν στις γωνιες αν τυχαινε και την επαιρνε το ματι μου να κυκλοφορει καπου στη γειτονια . Σωστη γουοντερ γουμαν δηλαδη . Αυτη τη φορα ομως δεν μπορουσα να την αποφυγω . Φορεσα λοιπον παλι το χαμογελο μου και ./..." Καλησπερα Παναγιωτα , τι κανεις ??? " " Τι να κανω Μαρκελλα μου περιμενω τα κοινοχρηστα " " Συγνωμη τι να κανω κι εγω 2 μηνες απληρωτη ειμαι ... Λες να τα εχω και να μην στα δινω ??? " - παρακαλω οπως σημειωθει πως εγω συνεχιζα να χαμογελαω - " Δεν λεω κατι τετοιο αλλα γνωριζε πως οι υπολοιποι θα βαλουν δικηγορους ... " "Ενταξει Παναγιωτα μου θα πουλησω το ενα μου νεφρο και θα σας τα δωσω το υποσχομαι " . Ειχα γινει σαν μπουγελοφατσα ( τις θυμαστε? ) απο το σκασιμο μου αλλα αποφασισα πως θα συνεχισω να χαμογελαω ! Και πως θα συνεχιζα να ψαχνω για ταξι . Περασαν αλλα 10 αλλα κανενα δεν ελεγε να με παει Εξαρχεια ... Μα τι γινετε επιτελους ??? Καποια στιγμη ο ενδεκατος μου ελυσε την απορια ... "Εχει πορεια κοπελια μην περιμενεις να σε παει κανεις ! " " Ω ευχαριστω πολυ που μου το ειπατε ! " ( την τυχη μου γαμω - παλι με χαμογελο- λαθος μερα με επιασε ο πονος στη μεση και δεν μπορω να περπατησω ! ) . Δεν γινεται θα πω 3ης Σεπτεμβριου . Οντως με αυτο το κολπακι καταφερα και μπηκα σε ταξι ...
Κινηση , χαμος , χαος ... Αλλα το χαμογελο , χαμογελο !!!! Με τα πολλα φτανω στη δουλεια ... Και μαθαινω οτι ουτε δωρο ουτε μισθος παιζουν γι αυτο το μηνα . Συνεχιζω να χαμογελαω ! Δεν πειραζει θα μου μεινουν οι δικηγοροι και τα εξωδικα ( ουτε να τα γραφω δεν ξερω !!! )

YΓ. Sanity χρωσταω δεν το εχω αφησει :)

Μ.