Πρωταγωνιστες ....

Με το Θεοδωρακη δεν τα πηγαινα καλα ... Μεχρι που αρχισε να κανει τους "Πρωταγωνιστες" στο Mega ... Αν και ακομα κατι υπαρχει στη φατσα του που μου τη δινει , δεν μπορω να μην πω πως η δουλεια του δεν ειναι καλη ... Κρυφες πλευρες της Αθηνας - και οχι μονο - , πραγματα που ολοι τα βλεπουν αλλα κανεις δεν τα δειχνει ... Οχι πως εκεινος τα δειχνει 100% αλλα κατι παει να κανει ... Ειναι στενα τα δρομακια της τηλεορασης δεν ειναι για να ξυπνανε κοσμο ... Anyway δεν θελω να πλεξω το εγκιωμιο του συγκεκριμμενου , αλλα να τον βρισω - με την καλη εννοια - για το χτεσινο ρεπορταζ ...

Ειχα σαν θεμα τους ταξιδιωτες . Ανθρωπους που παρατησαν τη βαρετη τους ζωη και βγηκαν πιο εξω να δουν . Δεν μπορω να σας περιγραψω ποσο με πληγωσε το θεαμα ... Ειναι δυσκολο για εναν ανθρωπο που το ονειρο του ειναι να ΦΥΓΕΙ και εχει επαναπαυθει στο οτι τετοια πραγματα γινονται μονο στις ταινιες , να βλεπει φατσα καρτα οτι συμβαινουν και στην αληθινη ζωη . Πονεσα , βουρκωσα , δακρυσα , εκλαψα και ηλπισα πως στην επομενη ζωη μου θα το κανω .... Γιατι σε αυτη δεν το βλεπω ...

Αν εξαιρεσουμε 2 απο τις ιστοριες που ειχε , ολοι οι υπολοιποι ταξιδευουν ζευγαρια ... Και εχουν ολοι μια ηρεμια στα προσωπα τους . Οχι πως αυτες οι καταστασεις ειναι αγγελικα πλασμενες αλλα εκει βλεπεις πως ολα αυτα που με τοσο κοπο πασχιζουμε να κανουμε και να αποκτησουμε ειναι απλα μικρες πορδες στην ανεμοθυελλα του κοσμου . Ενοικιο , ακριβα αυτοκινητα , ομορφα ρουχα , καλες μηχανες .... Ολα μα ολα ειναι κατασκευασματα ανθρωπων για ανθρωπους που απλα ειναι μισοι . Το θεμα ειναι να ζησεις για να ζησεις και οχι για να αποκτησεις . Γιατι στο κατω κατω τα σαβανα δεν εχουν τσεπες .

Αδικο ... Μας εκαναν ετσι ωστε να ζηταμε το "καλυτερο" χανοντας ομως την ουσια . Το "ΖΩ" . Τι σημαινει ζω ? Βλεπω , νιωθω , ακουω , γευομαι, ονειρευομαι, μοιραζομαι . Και μετα απλα φευγω ... Για να ερθει καποιος αλλος στη θεση μου και να κανει τα ιδια ... Και ετσι να συνεχιστει η αλυσιδα μεχρι καποιος να μας βαρεθει και να μας τιναξει απο πανω του .

Ειχα μια κουβεντα πριν λιγες μερες με ενα φιλο . Του εξηγουσα πως εχω υπερβολικα μειωμενη την αισθηση του φοβου . Για ενα και μονο λογο . Αν φυγω , περα απο τους ανθρωπους που με ξερουν και εχουν δεθει συναισθηματικα μαζι μου , δεν θα αφησω κανενα κενο . "Ενα στομα λιγοτερο" συνηθιζω να λεω . Και δεν ειναι απαισιοδοξια ή μισανθρωπισμος αυτο που λεω . Πιστευω πως σε ενα μεγαλο κομματι ειναι η αληθεια . Ενα στομα λιγοτερο ....

Ποτε δεν μπορεσα να καταλαβω γιατι υπαρχει ανταγωνισμος και κοντρα μεταξυ των ανθρωπων . Οπως δεν μπορω να καταλαβω γιατι υπαρχει κακια . Γιατι ο ενας θελει να κερδισει τον αλλο . Ειμαστε ολοι τοσο μοναδικοι που κερδισμενοι ειμαστε παντα .

Παλευουμε ολοι για ενα καλυτερο αυριο χανοντας την ουσια . Η ουσια ειναι οποια στιγμη ειναι να φυγεις να γυρισεις πισω και να μπορεσεις να πεις ΕΖΗΣΑ !

Α ρε Θεοδωρακη ζημια εκανες χτες !

Δειτε κι εδω