#9

Περπατωντας στην πολη .
Ολοι τρεχουν ...
Ολοι φωναζουν ( ποτε δεν καταλαβα γιατι να χαλασεις τις φωνητικες σου χορδες αν δεν ειναι για ευχαριστηση )
Δεν ξερω αν φταιω εγω , Αλλα τα βλεπω λιγακι σκουρα τα πραγματα

Ειχα να βγω απο το σπιτι απο την Παρασκευη . Δεν ηθελα ουτε να δω ουτε να νιωσω βλεμμα πανω μου . Αυτο το 3ημερο μου ελειψαν πολυ τα πολλα λεφτα . Περισσοτερο απο καθε αλλη φορα . Απογοητευμενη απο τα πανελ , στεναχωρημενη ακομα απο το χαμο . Ξερω τι σημαινει καταλυση συναισθηματων . Και καλυτερα να την εχεις με αισθηση δυναμης παρα με τη σφαλιαρα της αδυναμιας . Και οπου σε παει .

Γιατι στο κατω κατω καλυτερα ειλικρινης παρα κολακας . Και καλυτερα στα ακρα παρα μικρομεσαιος που εξαφανιζεται .

Δαινομιζομαι (δαιμονιζομαι) που δεν εχω την ανεση να κανω αυτα που πραγματικα θελω και ας με καψουν . Γιατι τελικα απο το ενα ακρο στο αλλο δεν μεσολαβει παρα μονο η μετριοτητα . Και δεν μου αρεσει ουτε η μετροτητα ουτε το αλλο ακρο .

Διχοτριμασμενη (διχοτριχασμενη ) η δικη μου Κυπρος το κερατο μου .

Μ.