#24

Αν τον χρονο δεν μπορουμε να τον κερδισουμε και μονιμα τρεχουμε προσπαθωντας να μην μας ξεπερασει ....

Αν την απωλεια την οριζουμε αν χασουμε κατι υλικο ... Ή εστω και καποιο κομματι μας ...

Υπαρχει κατι που κανεις δεν το υπολογιζει . Και ομως αν το χασει χανει τον εαυτο του . Και αν δεν ειναι τοσο επωδυνο για εκεινον τον ιδιο ... Ειναι τραυματικο για τους δικους του ανθρωπους ... Και οταν επανελθει καταλαβαινεις ποσο χρονο εχασες ...

Η μνημη ειναι αυτη που μας οριζει . Που οριζει ποιοι ειμαστε και με τι χαμογελαμε . Με τι ποναμε και τι μας κανει να θυμωνουμε .... Ειναι αυτη που μας μαζευει απο κακοτοπιες ....

"Να θυμηθω να παρω τηλεφωνο ... "
"Θυμαμαι εκεινη την ημερα ... "
" Θυμασαι που ειμασταν αγκαλια ... ?"
"Θυμασαι τη γιαγια σου ? Και πως σε κοιταζε ... "
"Αχ παντα σε θυμαμαι στα γενεθλια σου ... "

Αν ο χρονος ειναι ο μονος που δεν μπορουμε να κερδισουμε ....
Η μνημη ειναι αυτη που ποναει αναιμακτα οταν τη χασουμε ...

...

Μ.