#23 Αποριες ...

Καθιμενη εδω στη γνωστη μου θεση και χωρις να εχει καθολου δουλεια σημερα , το μονο που μπορω να κανω ειναι να σκεφτομαι . Και δυστυχως αυτες τις ωρες και σε τετοιους καιρους η σκεψη δεν ειναι και οτι καλυτερο ... Στα 32 μου λοιπον αρχιζω και αναρωτιεμαι αυτα που θα επρεπε να αναρωτιομουν στα 22 ... Μηπως εχω κανει καπου λαθος ?



Μηπως πηρα λαθος αποφασεις οσον αφορα τον επαγγελματικο τομεα ? Μετα απο 4 ημιτελεις σχολες τελικα αυτο που με κερδισε δεν εχει καμια σχεση με τα προηγουμενα. Και αν ειμαι εδω που ειμαι και δεν με καλυπτει γιατι δεν φευγω? Τι με κραταει? Και πλεον δεν ειναι ποιος - που ποτε δεν ηταν τελικα- αλλα τι? Μηπως η ζωη μου εχει γινει πια μια σχεση συνηθειας που απλα δεν μπορω να χωρισω γιατι εχω βολευτει? Και αν οντως εχω βολευτει γιατι δεν μπορω να κατσω στα αυγα μου?

Χμμμμμμ...