Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008

#11

Θα βαλω τις ριγε μου καλτσες και το σκουφο μου...
Θα πεταξω επιτελους την καμπαρντινα και θα αφησω να φανερωθουν τα φτερα μου
Θα πεταω πανω απο ολους αυτους που ειναι δεξια και αριστερα και πανω και κατω με κουστουμια και χωρις, με κουκουλες ή χωρις και θα γελαω.
Αν μια ψυχη πεταξει ειναι ελευθερη-οσο βιαια και αν εχει φυγει.
Εμεις ομως που ειμαστε ακομα εδω το μονο που κανουμε ειναι να χτυπαμε αλυπητα, βιαια, εγωιστικα ο ενας τον αλλο. Κριμα

Ακομα δεν μπορω να καταλαβω γιατι αντι να ειμαστε ολοι μαζι σε αυτο που μας ποναει, ψαχνουμε ο καθενας να βρουμε τη μυστικη πληγη του αλλου και απλα να μπηξουμε και να στριφογυρισουμε πιο δυνατα το μαχαιρι. Και οι απο πανω γελανε με αυτο το θεατρο του παραλογου και υπολογιζουν πως θα καταφερουν να βγαλουν ακομα πιο πολλα λεφτα απο τις γαζες και το οινοπνευμα.

Οι επαναστασεις θελουν ολο τον κοσμο εκει και οχι πλευρες. Γιατι πλευρες εχει και το τετραγωνο και το μονο που κανουν ειναι να ενωνονται σε ενα ματαιο στιφογυρισμα. Οι επαναστασεις δεν θελουν γωνιες, θελουν κυκλο. Να κανουμε ενα κυκλο που να μην αρχιζει ή να μην τελειωνει σε εμας.

Δεν ξερω που να σταθω και τι να πω. Δεν μπορω να πω γιατι θα κατηγορηθω.Η τρομοκρατια
δεν ερχεται μονο απο πανω αλλα και απο κατω. Και η απο κατω καμια φορα ειναι πιο τρομαχτικη γιατι δεν εχει προσωπο.

Οχι δεν ειμαι με τους μπατσους. Αν ημουν θα τους ελεγα αστυνομικους. Δεν ειμαι και με τους οργισμενους γιατι θα τους ελεγα φιλους.Η οργη θολωνει το μυαλο. Ειμαι ομως με τους ανθρωπους που υποφερουν ο καθενας για το δικο του λογο και ολοι μαζι για εναν. Για το οτι δεν υπαρχει μελλον.

Μ.

2 σχόλια:

nelly είπε...

Lory
αν κατι μου την εχει δωσει περισσοτερο αυτες τις μερες ειναι το Δηθεν. Οι δηθεν επαναστατες, οι δηθεν πολιτικοι, οι δηθεν πολιτικοποιημενοι, οι δηθεν ευαισθητοι. Πηξαμε στην ευαισθησια του κωλου...

Mar Mak είπε...

Μαζι σου nelly...

Αλλα δεν ανοιγω το στομα μου γιατι θα τσακωθω με πολυ κοσμο και δεν ξερω καν αν αξιζει...

Δημοσίευση σχολίου

Ειπαν και ελαλησαν