Σκατο IV

Δεν ηταν κατασταση αυτη... Με το σκατο πανω στο κεφαλι μου δεν μπορουσα να κυκλοφορησω εξω... Η τουλαχιστον ετσι νομιζα... Ηταν βαρια η ηττα που ειχα υποστει απο το ονειρο επρεπε να βγω εξω να κανω μια βολτα να δω ανθρωπους...
"Και να δεις ανθωπους τι θα καταλαβεις? Αφου παλι εδω θα γυρισεις μονη κι ερημη σαν καλαμια να μην σου πω που..." ειπε το σκατο και εκανε μια βολτα το κεφαλι του για να ξεπιαστει...
"Ακουει και τι σκεφτομαι? " αναρωτηθηκα σιωπηλα
"Και βεβαια! Τι νομισες οτι θα περιμενα να μου μιλησεις για να κανουμε κουβεντα? Ακου να σου πω μανδαμ, ειμαι εδω για να λυσουμε μερικα θεματακια. Αν περιμενα αυτο να το κανουμε με διαλογο θα ειμασταν εκτος χρονου!"
"Τι εννοεις εκτος χρονου???" ρωτησα αυτη τη φορα δυνατα με ημιπαραπονιαρικη φωνη.
"Εκτοσ χρονου εννοω εκτος χρονου, τι δεν καταλαβες??? Δεν εχω σκοπο να κατσω πανω σε αυτη την μαυρη σου καουκα χρονια. Και μιας και ο αναφεραμε... Πολυ μαυρο βρες παιδι μου δεν μου παει... Τι θα ελεγες να καναμε μια αλλαγουλα? Ενα κοκκινακι ισως? Κατι πιο φωτεινο? Κατι πιο ξεκωλο? Κατι που να τραβαει το ματι? Ε ε ε?"
"... Σαν να πηρε αερα το σκατο..." σκεφτηκα... Και τι κακο που εκανα! Επρεπε να συνηθισω το γεγονος οτι ο συγκατοικος της κεφαλης μου μπορουσε να διαβασει ΚΑΙ τις σκεψεις μου...
"Και αερα θα παρω και τη ζωη θα σου αλλαξω μπας και δεις καμια ασπρη μερα στη ζωη σου αντε! Συν Αθηνα και χειρα κινει δεσποινις! Η προτιμας να στη φωναξω να στα πει η ιδια? Αν και ειναι κομματακι δυστροπη η Αθηνουλα... Δεν ξεκατσικωνετα αν δεν περασει το δικο της. Και αυτη ειναι και upper level. Μπορει και να διαβαζει σκεψεις αλλα το καλυτερο της ειναι οταν αρχιζει και παιρνει πρωτοβουλιες!!!"
Πολλες πληροφοριες μαζεμενες και ειχα αρχισει ν παθαινω υπερφορτωση. Ζαλιζομουνα, ενιωθα τα ποδια μου να λυγιζουν και τα χερια μου να τρεμουν.
"Ουπς" αναφωνισε το σκατο
"Το ουπς?? Τι εννοεις ουπς???" γκρινιαξα ζαλισμενα
"Ουπς ξεχασα... Η Αθηνουλα ακουει και ποτε την μελετας. Μην σου φανει περιεργο αν αρχισεις να ζαλιζεσαι και να νιωθεις αδυναμια. Ειναι σημαδι πως κατεβαινει..." ειπε και συνεχισε "...αναρωτιεμαι αν θα χωρεσουμε και οι δυο εδω πανω η θα πρεπει να παρω day off για να στα πει εκεινη ενα χερακι... Κατσε να κανω λιγο πιο πισω γιατι αυτη προσγειωνεται και δεν βλεπει που παταει...Μην με κανει και χαλκομανια."
Σνιφ κλαψς τι μου συμβαινει? Το σκατο, η Αθηνα, τι τωρα ποιον αλλο θα επρεπε να περιμενω? Επρεπε να φυγω να βγω νιωθω τοσο πιεσμενη!
Εκει που ολα αρχιζαν να μαυριζουν, ενιωσα ενα αερα να με ζωνει... Ενα βομβο να ακουγεται... Αρπες να γκλιγκλινιζουν... Και μια μυρωδια απο φρεζες να με περιτριγυριζει. Φρεζες? Φρεζες??? Η Αθηνα και φρεζες? Κατι δεν πηγαινε καλα....
"Χαχα ανιατη η κατασταση σου μεχρι και η Αθηνα σηκωσε τα χερια ψηλα, απ' οτι φαινεται! Και εστειλε το βαρυ πυροβολικο!"
"Τι εννοεις βαρυ πυροβολικο?" ουρλιαξα σχεδον!
"Here comes Afroula babe...Ετοιμασου για grande αλλαγες στη ζωη σου! Σου παρουσιαζω τη μια, την μοναδικη, την εκτυφλωτικη ΑΦΡΟΔΙΤΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!"
Ετρεξα στον καθρεφτη και τοτε την ειδα. Σαν απο πινακα του Μποτιτσελι με μια εσανς ομως απο μπουζουκια και ενα τατς σνομπισμου, ετοιμαζοταν να προσγειωθει πανω στο σκατο μου η Αφροδιτη!
"Ωπα μισο" αναφωνησε αυτο και αρχισε να γλιστραει προς το σβερκο μου.
"Μην εισαι χαζο ποτε δεν θα παταγα τα ποδαρακια μου πανω σου τιποτενιο σκατο..."ηταν τα πρωτα λογια της Αφρουλας. Και τα δευτερα: "Μαυρη καουκα τρε μπαναλ! Ενιγουεϊ"
Και τοτε ενιωσα τα πατουσια της πανω στο κεφαλι μου...
Το σκατο ειχε καλοβολευτει στο σβερκο μου σαν γουνινο γιακαδακι.
"Κρισηηηηηηηηηηηηηη, με πιανει κρισηηηηηηηηηηηη" ακουσα να βαζειστη διαπασων η γειτονισσα και απλα λιποθυμισα...