What the hell Is This?

Οκ μερα εκλογων και μερα γκρινιας σημερα. Δεν γινεται παντα να εισαι αναλαφρος και χαμογελαστος σωστα? Και δεν γινεται να εισαι και συνεχεια με καλες προθεσεις. Τι γινεται λοιπον οταν νιωθεις οτι σε πουλανε και σ αγοραζουν γιατι πολυ απλα εσυ αυτα που λες τα εννοεις ενω οι αλλοι πηγαινουν οπου φυσαει ο ανεμος.
Ποσο μπορεις να πιστεψεις κατι που τη μια μερα ειναι ασπρο και την αλλη σου φαινεται μαυρο? Ειναι μαυρο τελικα ή απλα σου φαινεται εσενα γιατι πολυ απλα η δικη σου διαθεση δεν ειναι και τοσο καλη? Και μπορεις να εμπιστευτεις καποιον που κατι μεσα σου σου λεει πως ειναι πολυ καλος ανθρωπος αλλα ενιοτε καιροσκοπει? Και οχι λογω κακιας αλλα λογω βολευματος? Τελικα οι φιλοι ειναι κεκτημενα ? Και αν ναι ποσο μπορει να σε πληγωσει ενας φιλος που σου δειχνει οτι ειναι εκει μονο οταν εσυ εισαι καλη παρεα? Οι φιλοι ειναι για τα δυσκολα ή μονο για να γελαμε και να περναμε καλα? Ποσο μονος μπορεις να νιωσεις σε μια πολη 4 εκατομμυριων "φιλων" ? Υπαρχουν αραγε single use frieds?

Το καλοκαιρακι μπηκε και δειχνει τα δοντια του οπως αλλωστε εχει κανει ολο το '09 μεχρι τωρα. Ενα χρονο πριν την ολοκληρωση της πρωτης 10ετιας του 21 αιωνα, ολα εχουν ερθει πανω κατω. Και το κακο ειναι πως περα αποτην αμφισβητηση που νιωθεις για τα πολιτικοκοινωνικα γεγονοτα πανω απ' ολα νιωθεις μια απογοητευση για τον ιδιο σου τον εαυτο. Πριν 9 χρονια ολα ξεκιναγαν. Μετα απο απο 9 νιωθεις πως εχεις κανει 3 βολτες γυρω απο τον εαυτο σου και δεν εχει καταφερει τιποτα μα τιποτα αλλο. Και πως ουσιαστικα δεν αξιζεις μια. Γιατι ουτε σχεση εχεις στεριωσει, ουτε δουλεια, ουτε καν εχεις -ακομα- ιδεα τι γινεται με αυτο που λεγετε "εσυ". Και ενω ανθρωποι σε προσεγγιζουν καθε μερα και στιγμη, σε πουλανε ή για μεγαλυτερα ψαρια 'ή σε χαρακτηριζουν "περιεργη" και απλά την κανουν. Σαν να εχεις πανω απο το κεφαλι σου μια τεραστια ταμπελα νεον που αναβοσβηνει γραφοντας "σταματηστε στρατηγε μου, συνεχιστε". Και ενω ξερεις πως εσαι μια πορδη στην ανεμοθυελλα της ζωης δεν μπορεις να το αποφασισεις να φυγεις. Τα θελεις ολα δικα σου χωρις να ξερεις πραγματικα αν μπορει να πιστεψει καποιος σε σενα. Και πως να γινει αυτο απο τη στιγμη που δεν πιστευτεις ουτρε εσυ σε σενα. Πως οτι και να περασει απο τα χερια σου πραγματικα θα καταληξει κατεστραμενο. Αληθεια, που ειναι εκεινη η αυτοπεποιθηση που ειχες 9 χρονια πριν?