Τα ματια του Χρηστου

Με τα παιδακια δεν τα παω καλα . Δεν επαιξα ποτε με μωρα-κουκλες , ουτε νανουρισα ποτε κατι στην αγκαλια μου . Δεν συγκινουμαι με εγκυους , ουτε μου κανει τικ τακ το βιολογικο μου ρολοϊ . Δεν τα χαζευω οταν παιζουν και τους μιλαω σαν να ηταν ενηλικες .

Κι ομως ...

Σημερα το πρωι ειδα δυο καταπρασινα ματια να με κοιτανε με εκεινη την απορια που εχουν τα παιδια στο βλεμμα τους οταν αρχιζουν να καταλαβαινουν οτι περα απο το μπαμπα και τη μαμα υπαρχουν και αλλοι ανθρωποι στον κοσμο και μαλιστα διαφορετικοι . Μου εκανε ντροπες , ναζια και με εκανε να του δωσω το χερι μου για να κατεβει τα σκαλια . Δεν επιασε ολο το χερι παρα μονο το δεικτη . Η μαμα του μου ελεγε πως κατεβαινει μονος του . Αλλα εκεινος δεν μου αφηνε το δεικτη . Μου χαμογελαγε και κατεβαιναμε μαζι ενα ενα τα σκαλια . Μαλλον εκεινος κραταγε εμενα και οχι εγω εκεινον ....Τον χαιρετησα και εφυγα . Εβαλε τα κλαμματα και αναγκασε τη μαμα του να τον παρει αγκαλια για να με χαιρετησει .... Απο μακρια μου εστειλε ενα φιλι . Του εστειλα κι εγω .

Ο Χρηστος ειναι τσιγγανακι . Μενουν δυο διαμερισματα μακρια απο εμενα . Ακομα δεν εχει νιωσει το ρατσισμο ή την απορριψη . Θα γινει ενα πανεμορφο πλασμα με καστανη επιδερμιδα μαυρα μαλλια και καταπρασινα ματια . Ελπιζω αυτα να καταφερουν να τον σωσουν απο τα κακα σχολια για την καταγωγη του . Και ελπιζω για πολλα μα πολλα χρονια ακομα να συνεχισει να κοιταει καταματα τους ξενους χωρις κακια ή καχυποψια .

Θελω να με κοιταει στα ματια και να βγαλω μια φωτογραφια . Μια φωτογραφια που θα την κολλησω στην εξωπορτα μου για να θυμαμαι καθε μερα πριν βγω πως ακομα υπαρχουν αγνα πλασματα στον κοσμο . Και να μου δινει ελπιδα για να συνεχισω αλλη μια μερα την πορεια μου .


Μ.