Οταν ειμασταν στο δημοτικο στην κασσετινα μας παντα υπηρχε μια γομα . Παντα την χαναμε , την ανταλλασαμε, την χαριζαμε οταν θελαμε να δειξουμε πως ειμαστε φιλες με το κοριτσακι στο διπλανο θρανιο . Και σχεδον παντα γυρναγαμε σπιτι χωρις αυτη .
Με τα χρονια παλι κουβαλαμε απανω μας μια γομα . Και ας μην τη χρειαζομαστε . Μονο που τωρα δεν ειναι αντικειμενο αλλα τροπος συμπεριφορας .
Η Γομα
To Βlanco
Το διαγραφω
Το ξεχναω
Το διορθωνω
Και παμε γι' αλλα με χαμογελο !
Φιλικα
Μ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ειπαν και ελαλησαν