Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2007

To Γιατι ...

Οταν ξεκινησα τη σελιδα εψαχνα να βρω τι τιτλο θα της βαλω . Εκεινη την ημερα ειχα μιλησει με ενα φιλο που δουλευε στη Σαντορινη σαν μπαρμαν και ειχα πολυ καιρο να τον ακουσω . Μου ειπε λοιπον για ενα ατυχημα που ειχε . Ενας μεθυσμενος πανω σε εναν καυγα τον δαγκωσε και του εκοψε κομματι απο το προσωπο . Man Bites Man .... Ετσι λοιπον προεκυψε και ο τιτλος . Ειχα και στο μυαλο μου τη γνωστη ταινια " Man Bites Dog" και ηρθε και εδεσε . Ξεκινησα να γραφω και μεσα απο αυτο να κραταω ενα μικρο ημερολογιο με τις σκεψεις , τα πραγματα που με προβληματιζαν , αυτα που με χαροποιουσαν . Με τις εικονες μου , καλες ή κακες . Αυτα που με κανουν να εξοργιζομαι και πραγματα που με κανουν να χαμογελαω . Δεν ηταν myspace να πρεπει να προβαλω τον εαυτο μου για να τσιμπησουν γκομενακια - πραγμα το οποιο σιχαινομουν εκει μεσα - οποιος θελει μπαινει και διαβαζει . Και ακομα και αν δεν εμπαινε κανενας παλι ειχα το ημερολογιακι μου . Με τον καιρο και με τις αλλαγες στη ζωη μου τα πανω και τα κατω τα χαμογελα και τα κλαμματα ειδα τελικα πως αυτος ο τιτλος ειναι κατι παραπανω απο ενα περιστατικο που ετυχε σε καποιον γνωστο μου . Ειναι η αληθεια για τη σημερινη μας κατασταση . Στη δουλεια αν δεν δαγκωσεις δεν προκειται να επιβιωσεις . Με τους φιλους αν δεν δαγκωσεις θα σε πουνε μαλακα και θα εισαι ο looser . Οσο για την προσωπικη σου ζωη εκει δεν χρειαζεται απλα δαγκωμα αλλα κατι παραπανω . Εκει παλευεις με νυχια και με δοντια για να δειξεις ποιος στα αληθεια εισαι . Και αν δεν εχεις προσωπικη ζωη , απλα παλευεις να δειξεις σε καποιον ποιος εισαι και μετα κανεις το σταυρο σου για το αν θα μεινει η αν θα φυγει ... Ακονιζουμε τα δοντια και τα νυχια μας καθε μερα για να βγουμε στο δρομο . Τι και αν χαμογελαμε απο πισω κραταμε το μαχαιρι . Τι κι αν λεμε "σ'αγαπω" - υπερεκτιμημενο συναισθημα τελικα- το μονο που ψαχνουμε ειναι το κερδος μεσα απο την καθε γνωριμια . Και το κερδος σε αυτη την περιπτωση δεν μετριεται σε ευρω αλλα σε στρατηγικες κινησεις για το ποιος θα επικρατησει ή ποιος θα λακισει πρωτος . Τις τελευταιες μερες και ισως φτιαω εγω γι αυτο, βλεπω παντου ψεμματα . Σαν να εχει μπει ο μετρητης και να μην μπορει να σταματησει . Τι κι αν εγω το σιχαινομαι τι και αν ακουω αλλους να φτιαχνουν ομορφα την αληθεια για να μην φανει ψεμμα . Ολα γυρω μου μου φαινονται ψευτικα . Νομιζω πως θα τ ακουμπησω και απλα θα διαλυθουν . Και ετσι γινεται ... Αυριο θα ειναι μια καινουργια μερα . Αυριο ισως δω καλυτερα ονειρα - γιατι τα σημερινα μοθ αφησαν ενα βαρος και στο μυαλο και στην καρδια . Ισως αυριο ο μετρητης να σταματησει . Ισως ... Ισως... Ισως ... Εχω χασει ομως μια μερα γιατι ολα ηταν ψευτικα .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ειπαν και ελαλησαν