Bitch Stories

Την Κυριακη εκανα την πρωτη μου βουτια. Δεν υπηρχε τπτ καλυτερο απο το ν' ανοιξω τα ματια μου και να δω το ατελειωτο μπλε του βυθου. Τιποτα πιο ηρεμο απο το φλατσα φλουτσα των κυμματων. Και τιποτα πιο εκνευριστικο απο φωνακλαδικα παιδακια που θελουν να κανουν βημα στο κενο και φοβουνται.
Οι παραλιες ειναι ενα μερος που ο καθενας παει για διαφορετικους λογους.
Μερικοι διαλεγουν οργανωμενες πλαζ για να επιδειξουν το νεο τους μαγιο/tattoo/fake μαυρισμα.
Αλλοι για να καμακωσουν και να καμακωθουν.
Οικογενειες για να ξεφυγουν απο τη ζεστη και τη μιζερια του σπιτιου (χειροτερα ειναι εκει γιατι αντε να κυνηγας τον Γιαννακη να μην πηγαινει στα βαθια).
Και πολλοι απλα για να χαλαρωσουν κοιταζοντας το μπλε και ανασσαινοντας λιγο αλμυρα (ετσι ετσι με την αλμυρα)
Το Σαββατο ως απερισκεπτη βγηκα. Και γυρισα σπιτι μου στις 5 το πρωι. Ηταν ομως τετοια η πρεμουρα μου να παω για μπανιο που χωρις ξυπνητηρι τα ματια μου πεταχτηκαν ακριβως στις 11. Μπραβο μου, σκεφτηκα!
Επρεπε να παω Ηρακλειο για να συναντησω την αγαπημενη φιλη που θα πηγαιναμε μαζι. Τσουκου τσουκου πηρα το λεωφορειακι για ν ανεβω Ομονοια και μετα να παρω το τραινο (ειχε εργα μεχρι την Ομονοια βλεπετε). Σαφως ζαλισμενη απο τα τζιν τονικ της προηγουμενησ νυχτας, μπαινω. Μια κυρια με ρωταει για την τσαντα μου. Θεα, απιστευτη,ε υγενεστατη. Το πρωτο χαμογελο της ημερας :). Κατεβαινει αφου πρωτα μου ευχεται να ειμαι παντα καλα... Λιγο μετα με φωναζει ο οδηγος. Παραξενευομαι...
-Ελα, ελα να δεις.
-... -πλησιαζω-
-Κοιτα τι ομορφα που ειναι τα δεντρα! Εχεις δει πιο ομορφο μωβ? Και ετσι οπως πεφτει ο ηλιος ειναι μαγεια!
Σηκωνω τα ματια μου και οντως το βλεπω. Ολη η Αθηνας μωβ. Τα δεντρα πριν πρασινισουν γεμιζουν μωβ λουλουδια!
-Κοιτα τι ομορφα που ειναι! Και ολοι κοιτανε κατω και δεν τα βλεπουν! Κοιτα, κοιτα τι ομορφα που ειναι!
Ειχα μαγευτει απο τη μια απο το ομορφο μωβ και την αλλη πλευρα της Αθηνας που ποτε δεν ειχα προσεξει και απο την αλλη απο τον οδηγο! Ειναι απο εκεινες τις στιγμες που νιωθεις πως δεν εισαι τοσο μονοσ σε αυτη την ασχημη πολη!
Οταν κατεβηκα τον ευχαριστησα μεσα απο τηνκαρδια μου και ευχηθηκα να εχει μια υπεροχη μερα και παντα να βλεπει τετοιες ομορφιες για να τις δειχνει και σ'εμας τα Hobbit. Ανεβηκα στην Ομονοια αναλαφρη αλλα ευτυχως προσεκτικη γιατι πισω μου μαλλον καποιος ορεγονταν την τσαντα μου... Και αντε να του πω πως μεσα ειχε μονο... 1.35 ευρω.
.................................................................................................................................................................
Βρηκα τη φιλη μου, ξεκινησαμε. Και ενω ειχα ανεβει βορεια... Ο δρομος μας εβγαλε νοτια, σε μια παραλια που επισκεπτομαι κοντα 13 χρονια. Πριν την παραλια ομως επρεπε να παρουμε κανα νερο, κανα χυμο, καμια εφημεριδα(σιγα μην την ανοιξαμε βεβαια!). Σταματησαμε στο περιπτερο που ξερουμε πως εχει μπουκαλια με παγο. Γιατι τοσες ωρες δεν μας επαιρνε για απλο κρυο νερακι! Με το που παω προς τα πισω ακουω μια φωνη.
-Βρεεεε καλως την! Αντε καλο μας καλοκαιρι!
Ο περιπτερας με θυμοταν. Ηταν ακρως συγκινητικο θα ελεγα! Πιασαμε το μπλα μπλα "τι κανεις, πως εισαι, πως ηταν ο χειμωνας σου, κτλ κτλ." Απολυτα γλυκο!
Η παραλια μας ηταν οπως επρεπε. Ουτε πολυς κοσμος ουτε καθολου και βασικα οικογενειες που ξεραμε πως καμια ωρα μετα θα την εκαναν για μασα. Και βεβαια πεσαμε μεσα. Και εκει που εχουμε μεινει σχεδον μονες... Τσουπ βλεπουμε να κατεβαινουν 2 γκομενακια. Συρμα! Μετα εβαλα τα γελια... Εμ δεν ηταν 2 γκομενακια οποια κι οποια. Ηταν οι αλλοι μονιμοι κατοικοι αυτης της παραλιας που βρισκομαστε καθε καλοκαιρι εκει... !
Η μερα ηταν υπεροχη! Η καλυτερη παρεα, με δροσερη θαλασσα, θανατηφορο ηλιο, μπλε μπλε μπλε και ευχαριστες εκπληξεις. Αναρωτιομουν πολυ απλα γιατι επρεπε να γυρισουμε. Και γιατι βασανιζομαστε ολη την εβδομαδα για να εχουμε μια μερα ηρεμιας. Γιατι δεν κοιταμες ψηλα και γιατι δεν χαμογελαμε συχνα.
Εμαθα οτι υπαρχει πλανο για την Αθηνα. Απο 4 εκατομμυρια να την φτασουν 8. Και οταν το κανουν αυτο, ετοιμαστειτε να βγαινουμε απο το σπιτι μας με μπαζουκας. Anyway...

YΓ.Οποιος Γιωργος με πηρε την Κυριακη το βραδυ, λεγοντας οτι βρηκε το τηλεφωνο μου απο το μπλογκ, θα επρεπε να δει οτι η ηλικια μου ειναι πολυ παραπανω απο 15. Και επισης οτι τις δυσκολες στιγμες τις περναμε μονοι μας και οχι ενοχλωντας ανθρωπους που δεν μας εχουν φταιξει σε τιποτα. Α και αν η δυσκολη στιγμη ηταν απλα καβλες... Τραβα μια μαλακια βρε ανθρωπε!

ΥΓ2. Οι καβλες γραφονται με "β" ή με "υ" ?

Sexed & Confused Part II The Day After

Μερικοι ξεπερνανε τα προβληματα τους, κοιταζοντας το ταβανι. Αλλοι το ριχνουν εξω και μετα το ριχνουν μεσα. Πολλοι παθαινουν καταθλιψη. Αλλοι κλαυσιγελουν(υπαρχει τετοια λεξη, δεν ξερω) μεχρι τελικης πτωσης. Χτες,λοιπον, εγω μετα το κειμενακι εκανα κατι που ειχα να το κανω χρονια πολλα. Οχι γιατι δεν ηθελα αλλα γιατι it takes two to play pool. Ω ναι 2,5 ωρες μπιλλιαρδου με καθαρη γεωμετρια και μονο στο κεφαλι μου και μια ανασσα μετα.
Ειμαι ανθρωπος που λειτουργει με το συναισθημα και με το ενστικτο. Σπανια με τη λογικη και δη σε θεματα που αφορουν σημαντικες αποφασεις του μελλοντος. Του δικου μου, του πλανητη κτλ κτλ. Αυτο ομως δεν μπορει να λειτουργησει πανω στο πρασινο τραπεζι. Εκει θελει μετρημα, ακριβεια και φαντασια. Ως αναποδος ανθρωπος που ειμαι ομως δεν θα μπορουσα να μην χωσω κι εκει τα δικα μου χαρακτηριστικα.
Και παρατηρησα τα εξης πραγματακια:
1) Θελοντας α στησω την επομενη μπαλια μου και να φερω το παιχνιδι εκει που θελω εγω, χανω την πρωτη και βασικοτερη.
2)Η πρωτη ματια ειναι αυτη που μετραει. Οταν αρχιζω και κουνιεμαι περα δωθε ενω ειμαι σε θεση να χτυπησω, βαραω κανονικα στο γαμο του Καραγκιοζη...
3)Οι κινησεις μου ειναι απαλες εκει που δεν πρεπει,κανονικες στα δυνατα και δυνατες στα κοντινα ( οχι στη μεση στη μεση παντα παιζουμε απαλα, ειναι γαμημενες οι μεσαιες τρυπες).
4)Δεν θελω να κερδισω τον αντιπαλο. Θελω να εκπληξω εμενα.
5)Πριν παιξω μου αρεσει να φαντασιωνομαι την κινηση.
6)Οταν με παρακολουθουν τριτοι κομπλαρω.
Βαση ολων αυτων, καταλαβα οτι καπως ετσι λειτουργω και στη ζωη μου. Το σετ μαλλον το κερδισα -μετα τη μιση ωρα σταματησαμε να μετραμε ποιος κερδιζει- αλλα βγηκα απο το μαγαζι χαρουμενη,ανανεωμενη και με ηρεμη σκεψη.
Στο μπιλλιαρδο δεν σε παιρνει να φωσκολιαζεις. Δεν ειναι δυνατον. Στο μπιλλιαρδο ολα ειναι στα δικα σου χερια και δεν φταει κανενας αλλος που εβαλες τα εντελως λαθος φαλτσα.
Τι γινεται ομως με τη ζωη που οχι απλα οι παιχτες ειναι πολλοι αλλα ειναι και αρκετα χειροτεροι ή καλυτεροι απο εσενα? Και πως μπορεις να παιξεις το παιχνιδι σου οταν σε κοιταει ολος ο κοσμος ετοιμος να σε κρινει? Και τι γινεται με αυτους που περνανε απο πισω σου και σε σκουντανε τη στιγμη που σημαδευεις την 8?
ΥΓ. Ποτε δεν θυμαμαι με ποσα "λ" γραφετε το μπιλ(λ)ιαρδο
ΥΓ2.Αν και αυτο ειναι το confused το sexed που ειναι?
Μ.

Sexed & Confused

Νομιζω δεν θα μπορουσα να βρω καλουτερο τιτλο απο αυτον που ξεφυγε απλα σε χρονο dt. Sexed and terribly confused. Στο Καρδαπουσταν -που λεει και ενας καλο φιλος- υπαρχει ελλειψη στυλ. Και το στυλ δεν το κανουν τα ρουχα αλλα η συμπεριφορα. How stylish can a person be οταν η κυκλοθυμια του κοβει βολτες και προσγειωνεται στα κεφαλια αλλων. Και αλλων που δεν φταινε αμμεσα. Και ποσο stylish ειναι ενα ατομο οταν το μονο που κανει ειναι να πηγαινοερχεται, μιλωντας στο κινητο και κλεινοντας υποτιθεμενες συμφωνιες.
Το εργασιακο περιβαλλον στο Καρδαπουσταν -τα πνευματικα δικαιωματα στον Κωστα παρακαλω για το νεο ονομα του Τζατζικισταν (ακα Ελλαδας)- ειναι πιο μολυσμενο και απο την ατμοσφαιρα του Mumbai (ακα Βομβαη) . Και το κακο ειναι πως το εισπνεουμε σχεδον ολοι. Με αποτελεσμα ολοι να ασθενουμε και ολοι να ειμαστε ετοιμοι να τρεξουμε απο ψυχολογο σε ψυχιατρο επειδη το αφεντικο δεν γαμιεται. Ή δεν γαμαει. Ή οταν καπου εκει στα 45 καταλαβαινει πως "φιλε παει δεν πιανεις μια" "δεν προκειται ποτε να φτιαξεις την υπεργαματη πολυεθνικη" .
Υπαρχουν ανθρωποι που θα επρεπε να υποχρεωνονται να κανουν οικογενεια για να μην εχουν αλλες βλεψεις. Για να βασανιζουν μονο ενα συζυγο και ενα με δυο παιδια. Αντε και την πεθερα τους.
Και εδω μπαινει η εξης ερωτηση: ποσο εξαρτημενη ειναι αυτη η εργασια ετσι ωστε να πρεπει οι εργαζομενοι και κατ΄ επεκταση τα δουλακια, να ανεχονται ολου του ειδους τις συμπεριφορες. Σε ποιο κατωτατο σημειο εχουμε φτασει ετσι ωτσε να νιωθουμε πως "χωρις αυτους δεν υπαρχει παραδεισος" .
Και αν αυτο ηταν το confussed τοτε που ειναι το sexed?

B.DAY

33...

Καλέ πότε πέρασαν?

Μήπως ν'αρχίσω να ανησυχώ?

:D

M.

Sex All Around The City Part II

Η ανοιξη μπηκε, τα πουλακια κελαηδανε, τα ρουχα σιγα σιγα λιγοστευουν και η διαθεση να την πατησεις ολο και αυξανεται. Τι γινεται ομως οταν α)εσυ εχεις γινει πιο περιεργη β) οταν δεν βρισκεται κανεις να σε ξεκουνησει απο την βολικη καρεκλα σου? Ανατρεχεις σε παλιες και ευκολες λυσεις? Ή απλα περιμενεις? Ή το παιρνεις αποφαση οτι πλεον ειναι αφορητα δυσκολο να σε συνεπαρει ο θεος Ερωτας? Και αν ειναι το τελευταιο τι αλλαγη μπορεις να κανεις στο συμβολαιο σου, ετσι ωστε να μην πληρωσεις την ποινικη ρητρα που ειχες βαλει το χειμωνα. Γιατι οπως και να το κανουμε αλλο ο χειμωνας, αλλο η ανοιξη.

Μεγαλωνοντας καταλαβαινεις πως οσο περναν τα χρονια ειναι δυσκολο να σε ικανοποιησει κατι που ειναι μετριο. Και δεν ειναι το θεμα ολα να ειναι τελεια αλλα τουλαχιστον να εχεις απο τα 10 τουλαχιστον τα 7. Γιατι αν μεινεις στα 4 oh girl you really have a problem. Και το μεγαλο θεμα ειναι οτι πλεον δεν εχεις ουτε το χρονο ουτε τη διαθεση να πειραματιστεις, ετσι ωστε να ελπισεις οτι τα 4 θα γινουν 7 με το περας του χρονου. Ας μην γελιομαστε, οσο περναν τα χρονια μειωνονται και οι αντοχες στη μαλακια. Και μαλακια δεν ειναι μονο εκεινο το ασπρο που κολλαει, αλλα και το να βλεπεις οτι κατι δεν σου κανει αλλα να μενεις με την ελπιδα οτι κατι μπορει ν αλλαξει. Αυτο εχει σαν αποτελεσμα α)ειτε να μενεις solo mustarda β) ειτε να αρκεισαι σε σταθερες αξιες φιλων που γινονται ταυροι στο κρεβατι. Και μετα εχεις και το θαρρος να τους πεις να κατεβασουν και τα σκουπιδια μιας και φευγουν. Και να γυρισεις την πλατη σου και να κοιμηθεις χωρις να εχεις την εννοια αν θα ροχαλιζεις το βραδυ. Ικανοποιημενη, λοιπον, και χωρις αγχος.

Το θεμα με τους "φιλους σταθερες αξιες" ειναι οτι α)δεν ειναι για συνεχη χρηση β) σιγουρα δεν μπορεις εκφραστεις με ανεση οσον αφορα τα γατουλιστικα γουργουρισματα σου, που πως να το κανουμε, ειναι για πιο ειδικες περιστασεις. Ασε που δεν σου βγαινει κιολας. Ασε που αν βγουν κινδυνευεις να παρεξηγηθεις απο τους "σταθερους φιλους" που μπορει να το παρουν ως δηλωση "σε θελω και για κατι παραπανω" και τοτε χεσε μεσα Πολυχρονη!

Και μια τελευταια ερωτηση: Που πηγαν ολοι οι ωραιοι αντρες???????

Sex All Around The City Part I

Το σεξ και η πολη ειναι δυο εννοιες συνηφασμενες. Για την ακριβεια η πολη σου προσφερει ή πολυ σεξ ή καθολου... Καμια φορα παιζει και τα παιχνιδακια της και εκει που ειναι να λαβεις σεξ, λαμβανεις ηττα. Και ακομα χειροτερα, εκει που λες οτι γνωρισες καποιον που κανει την καρδια σου να αναπηδα λιγακι απο την καλοβολεμενη φωλια της, ανακαλυπτεις οτι αυτος ο καποιος οχι μονο δεν μπορει να σου προσφερει εκεινο το λιγο jumping αλλα σε βγαζει και απο τα ρουχα σου και σιγουρα οχι με το σωστο τροπο.

Το να προσπαθεις να βρεις αντρα στην Αθηνα ειναι ενας συνεχης αγωνας ταχυτητας. Και ειναι σχεδον σιγουρο πως εκει που λες "παει κερδισα" μια σπρωξια ή μια τρικλοποδια σε βγαζουν οχι απλα εκτος συναγωνισμου αλλα σε στελνουν και στο νοσοκομειο.
Αν ειμασταν στη Ν.Υορκη ισως τα πραγματα να ηταν πιο απλα. Ναι ναι πολυ πιο απλα. Στις μικρες μεγαλουπολεις οι παγιδες εινα πολλες και ποικιλουν.

Περιπτωση Ν.1
Γνωριζεις καποιον τον γουσταρεις, σε γουσταρει και ανακαλυπτεις οτι ενω εσυ θελεις να πας σε ενα μπαρ εκεινος θελει να παει μπουζουκια... (αχ καρδια μου ισορροπα)

Περιπτωση Ν.2
Ειναι Ολυμπιακος (ξεχνας τα ρομαντικα σαββατοκυριακα)

Περιπτωση Ν.3
Ειναι Παο (καλε που πας παρε με μαζι σου)

Περιπτωση Ν.4
Ειναι δεξιος (και τον βαζει και δεξια ενω η φυσικη του θεση ειναι αριστερα)

Περιπτωση Ν.5
Ειναι αριστερος ( εχει ξεχασει να κοψει τα μαλλια του χρονια τωρα και ακομα μιλαει για επανασταση)

Περιπτωση Ν.6
Ειναι κεντροος (περιμενει)

Περιπτωση Ν.7
Φτιαχνει την καριερα του (ξεχνα το καλο σεξ)

Περιπτωση Ν.8
Μενει με τους δικους του ( το σπιτι σου πρεπει παντα να ειναι στην τριχα γιατι ετσι εχει συνηθισει)

Περα απο τα παραπανω υπαρχει και ο ανταγωνισμος που ειναι αθεμιτος σε αυτη την πολη. Πολλες γυναικες, λιγοι αντρες. Πολλες 30αρες, λιγοι 30αρηδες. Κοινως πολεμος.

Τον Παρη τον γνωρισα κατα τυχη. Εκανε την πρωτη προσεγγιση, εκανα το δευτερο βημα. Βγηκαμε. Αν ημουν ο Παρης δεν θα με ξαναεπαιρνα τηλεφωνο. Με τα δικα μου κριτιρια. Μου βγηκε πολυ ανασφαλεια και πολυ ειλικρινεια. Και ομως ξαναπηρε. Το τραινο ομως ειχε φυγει. Αν και θεωρησα τη συμπεριφορα μου απαραδεκτη για πρωτο ραντεβου, αυτη που εκανε πρωτη πισω ημουν εγω. Γιατι απλα ολη η μαγεια του ειχε χαθει μεσα σε κατι που παρατηρησα. Δεν ειχε χιουμορ. Συνεχισαμε να επικοινωνουμε με σκοπο καποια στιγμη να τα πουμε αλλα και οι δυο φαινοταν οτι απλα κραταγαμε μια πισινη just in case. Κραταμε πισινες για να εχουμε καβατζες ή απλα περιμενουμ ενα θαυμα να μας δειξει οτι τελικα καναμε λαθος?

Μ.

Σκατο IV

Δεν ηταν κατασταση αυτη... Με το σκατο πανω στο κεφαλι μου δεν μπορουσα να κυκλοφορησω εξω... Η τουλαχιστον ετσι νομιζα... Ηταν βαρια η ηττα που ειχα υποστει απο το ονειρο επρεπε να βγω εξω να κανω μια βολτα να δω ανθρωπους...
"Και να δεις ανθωπους τι θα καταλαβεις? Αφου παλι εδω θα γυρισεις μονη κι ερημη σαν καλαμια να μην σου πω που..." ειπε το σκατο και εκανε μια βολτα το κεφαλι του για να ξεπιαστει...
"Ακουει και τι σκεφτομαι? " αναρωτηθηκα σιωπηλα
"Και βεβαια! Τι νομισες οτι θα περιμενα να μου μιλησεις για να κανουμε κουβεντα? Ακου να σου πω μανδαμ, ειμαι εδω για να λυσουμε μερικα θεματακια. Αν περιμενα αυτο να το κανουμε με διαλογο θα ειμασταν εκτος χρονου!"
"Τι εννοεις εκτος χρονου???" ρωτησα αυτη τη φορα δυνατα με ημιπαραπονιαρικη φωνη.
"Εκτοσ χρονου εννοω εκτος χρονου, τι δεν καταλαβες??? Δεν εχω σκοπο να κατσω πανω σε αυτη την μαυρη σου καουκα χρονια. Και μιας και ο αναφεραμε... Πολυ μαυρο βρες παιδι μου δεν μου παει... Τι θα ελεγες να καναμε μια αλλαγουλα? Ενα κοκκινακι ισως? Κατι πιο φωτεινο? Κατι πιο ξεκωλο? Κατι που να τραβαει το ματι? Ε ε ε?"
"... Σαν να πηρε αερα το σκατο..." σκεφτηκα... Και τι κακο που εκανα! Επρεπε να συνηθισω το γεγονος οτι ο συγκατοικος της κεφαλης μου μπορουσε να διαβασει ΚΑΙ τις σκεψεις μου...
"Και αερα θα παρω και τη ζωη θα σου αλλαξω μπας και δεις καμια ασπρη μερα στη ζωη σου αντε! Συν Αθηνα και χειρα κινει δεσποινις! Η προτιμας να στη φωναξω να στα πει η ιδια? Αν και ειναι κομματακι δυστροπη η Αθηνουλα... Δεν ξεκατσικωνετα αν δεν περασει το δικο της. Και αυτη ειναι και upper level. Μπορει και να διαβαζει σκεψεις αλλα το καλυτερο της ειναι οταν αρχιζει και παιρνει πρωτοβουλιες!!!"
Πολλες πληροφοριες μαζεμενες και ειχα αρχισει ν παθαινω υπερφορτωση. Ζαλιζομουνα, ενιωθα τα ποδια μου να λυγιζουν και τα χερια μου να τρεμουν.
"Ουπς" αναφωνισε το σκατο
"Το ουπς?? Τι εννοεις ουπς???" γκρινιαξα ζαλισμενα
"Ουπς ξεχασα... Η Αθηνουλα ακουει και ποτε την μελετας. Μην σου φανει περιεργο αν αρχισεις να ζαλιζεσαι και να νιωθεις αδυναμια. Ειναι σημαδι πως κατεβαινει..." ειπε και συνεχισε "...αναρωτιεμαι αν θα χωρεσουμε και οι δυο εδω πανω η θα πρεπει να παρω day off για να στα πει εκεινη ενα χερακι... Κατσε να κανω λιγο πιο πισω γιατι αυτη προσγειωνεται και δεν βλεπει που παταει...Μην με κανει και χαλκομανια."
Σνιφ κλαψς τι μου συμβαινει? Το σκατο, η Αθηνα, τι τωρα ποιον αλλο θα επρεπε να περιμενω? Επρεπε να φυγω να βγω νιωθω τοσο πιεσμενη!
Εκει που ολα αρχιζαν να μαυριζουν, ενιωσα ενα αερα να με ζωνει... Ενα βομβο να ακουγεται... Αρπες να γκλιγκλινιζουν... Και μια μυρωδια απο φρεζες να με περιτριγυριζει. Φρεζες? Φρεζες??? Η Αθηνα και φρεζες? Κατι δεν πηγαινε καλα....
"Χαχα ανιατη η κατασταση σου μεχρι και η Αθηνα σηκωσε τα χερια ψηλα, απ' οτι φαινεται! Και εστειλε το βαρυ πυροβολικο!"
"Τι εννοεις βαρυ πυροβολικο?" ουρλιαξα σχεδον!
"Here comes Afroula babe...Ετοιμασου για grande αλλαγες στη ζωη σου! Σου παρουσιαζω τη μια, την μοναδικη, την εκτυφλωτικη ΑΦΡΟΔΙΤΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!"
Ετρεξα στον καθρεφτη και τοτε την ειδα. Σαν απο πινακα του Μποτιτσελι με μια εσανς ομως απο μπουζουκια και ενα τατς σνομπισμου, ετοιμαζοταν να προσγειωθει πανω στο σκατο μου η Αφροδιτη!
"Ωπα μισο" αναφωνησε αυτο και αρχισε να γλιστραει προς το σβερκο μου.
"Μην εισαι χαζο ποτε δεν θα παταγα τα ποδαρακια μου πανω σου τιποτενιο σκατο..."ηταν τα πρωτα λογια της Αφρουλας. Και τα δευτερα: "Μαυρη καουκα τρε μπαναλ! Ενιγουεϊ"
Και τοτε ενιωσα τα πατουσια της πανω στο κεφαλι μου...
Το σκατο ειχε καλοβολευτει στο σβερκο μου σαν γουνινο γιακαδακι.
"Κρισηηηηηηηηηηηηηη, με πιανει κρισηηηηηηηηηηηη" ακουσα να βαζειστη διαπασων η γειτονισσα και απλα λιποθυμισα...

Ο Aρτσι, ο Μπουρτσι και ο Λουλας

Ηταν κοκκινη και λαμπερη. Ηταν οτι επρεπε για μενα. Την αγορασα. Την χρησιμοποιησα. Με ικανοποιησε. Αλλα μετα απο λιγο μου εκανε νερα...









Πηγα στους δικους της....Ρωτησα γι' αυτη... Ηταν του Ιουλιου... Απογοητευτηκα....








Εγω και αυτη δεν ταιριαζαμε καθολου...


Εγω ειμαι Ταυρος...








Και η κατσαρολα... Λεωντας...
Την αφησα στην ακρη και πηγα να παρω μια του Αυγουστου... Ταιριαζω πολυ καλυτερα με Παρθενους...


Μ.

Μια τσικνοπεμπτη, μιλωντας με μενα...

-Και τωρα δηλαδη εσενα αυτη η πολη σου αρεσει;
-Και βεβαια μου αρεσει, για να μην σου πω κιολας οτι την αγαπαω!
-Εισαι σιγουρη πως αυτη η πολη σου αρεσει;
-Και βεβαια σου ειπα, τα ιδια θα λεμε;
-Δηλαδη σου αρεσει η βρωμια της;
-Ε, ενταξει δεν ειναι και τοσο βρωμικη...
-Σου αρεσουν οι αγενεις που την κατοικουν;
-Ε ενταξει δεν ειναι τοσο αγενεις... Απλα εχουν πολλα προβληματα...
-Κι εσυ δηλαδη δεν εχεις;
-Ε εχω αλλα προσπαθω να μην τα φορτωνω σε αλλους. Οσο μπορω δηλαδη ανθρωπος ειμαι κι εγω...
-Σου αρεσει που δεν μπορεις να βρεις αγαπη πουθενα;
-Πφφφφφφφφφφ αγαπη, υπερεκτιμημενη εννοια... Ασε που εχω τους φιλους μου και αυτο μου φτανει...
-Δηλαδη σε αυτη την πολή δεν σου λειπει τιποτα;
-Ε ενταξει να μην τα παραλεμε κιολας ολο και κατι μου λειπει...
-Σαν τι;
-Ηρεμια..
-Και;
-Αγαπη...
-Μα αφου ειπες πως εχεις τους φιλους σου...
-Εεεε, οχι αυτη η αγαπη. Αγαπη απο εκεινη, την αλλη... Την ιδιαιτερη...
-Δηλαδη;
-Αυτη που σε κανει να πετας... Αυτη που σε κανει να τα βλεπεις ολα πολυχρωμα και να χαμογελας...
-Μα αφου ειπες οτι εχεις τους φιλους σου...
-....
-Κατι αλλο να σου λειπει σε αυτη την πολη;
-Ααααα μ' εσκασες πια!
-Μια ερωτηση εκανα και απλα εσυ δεν μου απαντας...
-Ε ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΗ! ΑΝΟΙΧΤΟΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ!!!
-Οκ, ευχαριστω. Αραγε καταλαβες επιτελους οτι τη σιχαινεσαι;
---Και βεβαια μου αρεσει, για να μην σου πω κιολας οτι την αγαπαω!---

Μ.

Μια σχεση πολυχρονη ετελεψε, κυριες και κυριοι

Γεια σου μαγαζακι...
Ξεκινησαμε μαζι, ανεβηκαμε μαζι, οι δρομοι μας χωρισαν, ξαναβρεθηκαμε και τωρα-αν κι εσυ λες πως με εδιωξες- σε αφηνω εγω. Μπορει να μην το ξερεις αλλα ησουν απο τις μεγαλες αγαπες μου και απο τις πιο μακροχρονιες σχεσεις μου.
Με απογοητευσες πολλες φορες με τους ανθρωπους που μου κουβαλαγες για να γνωρισω αλλα μου γνωρισες και αλλους τοσους αξιολογους που στη χαριζω.
Σε εχουμε στην εντατικη, δεν ξερω αν θα τη βγαλεις καθαρη, αλλα ακομα και αν δεν την βγαλεις, να ξερεις πως εχεις κανει τη διαφορα μεσα σε αυτα τα 5 χρονια. Γι' αυτο μη στεναχωριεσαι, ολα εχουν καποιο λογο που γινονται.

Ξεκινησα να στα γραφω αυτα και ελεγα πως δεν στεναχωριομουν αλλα μια σκια περναει απο τα ματια μου τωρα. Ειναι περαστικες αναμνησεις απο ανθρωπους και στιγμες που περασα μαζι σου. Και επειδη η μνημη ειναι επιλεκτικη, τωρα μου ερχονται μονο τα καλα.

Εχω ζησει ερωτες και χωρισμους εδω. Εχω δει φιλους που ειχα χρονια να δω στη βιτρινα σου. Εχω τσακωθει και εχω γελασει. Μου εχεις δωσει χαρες και πικρες. Με εμαθες να αντεχω τους ανθρωπους και να τους καταλαβαινω λιγακι καλυτερα. Δεν μπορω να αρνηθω πως εισαι κομματι μου αλλα δεν μπορω να ξετιναξω απο το μυαλο μου την αναγκη μου να δω και κατι παραπερα. Κι εσυ δεν εισαι διατεθημενο να με ακολουθησεις. Δεν πειραζει θα μεινουμε δυο καλοι παλιοι φιλοι και ισως τα λεμε που και που.

Γεια σου μαγαζακι, καιρος για αλλαγες.

Σε φιλω γλυκα
Να προσεχεις

Μ.

Τρεις γαϊδαροι μαλωνανε σε ξενο αχυρωνα...

Θα ηθελα να μπορουσα να ερωτευτω
Μ.

Μια γραφομηχανη,παρακαλω

Παει καιρος που το εχω αφησει το σπορ του μπλογκινγκ.
Και δεν μου ειχε λειψει
Ή καλυτερα μου ειχε λειψει αλλα οχι ετσι, οχι αλλο σκορπια.
Οι σκεψεις ειναι τοσο ανακατες, τοσο πολλες και τοσο ασυνδετες που δεν θα εβγαινε κανενα μα κανενα νοημα.

Στο κατω κατω το εχω πει.
Ενθουσιαζομαι ευκολα.
Και βαριεμαι ακομα πιο ευκολα.
Και αφηνω πραγματα πισω μου ευκολα.

Αν θα ειχα μια ευχη να κανω τωρα. Μια πραγματικα ανεκληρωτη ευχη θα ηταν η εξης:
"Μια φωτογραφικη μηχανη τα ματια μου και μια γραφομηχανη στο μυαλο μου"

Α! Αν καποιος εχει καποια γραφομηχανη που δεν την χρειαζεται πια. Ας μου ριξει ενα σημα, ψαχνω.

Σας φιλω
Μ.

2009

Ειμαι σε περιεργη κατασταση με την αρχη του χρονου

Θελω να πω σε τοσους προσωπικα τις ευχες μου αλλα δεν εχω μυαλο

Οποτε για αρχη απο εδω

Και σιγα σιγα και τα αμεσα

ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ ΠΟΛΛΑ ΑΝΑΣΤΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΝΑ ΜΑΣ ΒΓΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΑΝΑΣΣΑ

Φιλια σε ολους!

Δεν-Υπαρχω

...απο την κουραση

Μ.

#11

Θα βαλω τις ριγε μου καλτσες και το σκουφο μου...
Θα πεταξω επιτελους την καμπαρντινα και θα αφησω να φανερωθουν τα φτερα μου
Θα πεταω πανω απο ολους αυτους που ειναι δεξια και αριστερα και πανω και κατω με κουστουμια και χωρις, με κουκουλες ή χωρις και θα γελαω.
Αν μια ψυχη πεταξει ειναι ελευθερη-οσο βιαια και αν εχει φυγει.
Εμεις ομως που ειμαστε ακομα εδω το μονο που κανουμε ειναι να χτυπαμε αλυπητα, βιαια, εγωιστικα ο ενας τον αλλο. Κριμα

Ακομα δεν μπορω να καταλαβω γιατι αντι να ειμαστε ολοι μαζι σε αυτο που μας ποναει, ψαχνουμε ο καθενας να βρουμε τη μυστικη πληγη του αλλου και απλα να μπηξουμε και να στριφογυρισουμε πιο δυνατα το μαχαιρι. Και οι απο πανω γελανε με αυτο το θεατρο του παραλογου και υπολογιζουν πως θα καταφερουν να βγαλουν ακομα πιο πολλα λεφτα απο τις γαζες και το οινοπνευμα.

Οι επαναστασεις θελουν ολο τον κοσμο εκει και οχι πλευρες. Γιατι πλευρες εχει και το τετραγωνο και το μονο που κανουν ειναι να ενωνονται σε ενα ματαιο στιφογυρισμα. Οι επαναστασεις δεν θελουν γωνιες, θελουν κυκλο. Να κανουμε ενα κυκλο που να μην αρχιζει ή να μην τελειωνει σε εμας.

Δεν ξερω που να σταθω και τι να πω. Δεν μπορω να πω γιατι θα κατηγορηθω.Η τρομοκρατια
δεν ερχεται μονο απο πανω αλλα και απο κατω. Και η απο κατω καμια φορα ειναι πιο τρομαχτικη γιατι δεν εχει προσωπο.

Οχι δεν ειμαι με τους μπατσους. Αν ημουν θα τους ελεγα αστυνομικους. Δεν ειμαι και με τους οργισμενους γιατι θα τους ελεγα φιλους.Η οργη θολωνει το μυαλο. Ειμαι ομως με τους ανθρωπους που υποφερουν ο καθενας για το δικο του λογο και ολοι μαζι για εναν. Για το οτι δεν υπαρχει μελλον.

Μ.

#19

ΔΕΝ-ΤΟ-'ΧΩ

Αποχωρω προσωρινα...

Καλη ανταμωση.

To παιχνιδι που με καλεσε ο Πανοπτης (αντε να δω)

1.Ποιο μυστικό θα ήθελες περισσότερο να ξέρεις?
Της επιβραδυνσης του χρονου

2. Πόσους ανθρώπους του αντίθετου φύλου έχεις αγαπήσει πραγματικά?
Εναν και με το ζορι (και δεν ειμαι και πολυ σιγουρη)

3. Αναγκάζεσαι να αλλάξεις το όνομα σου.
Κασσανδρα

4. Τι θα χάραζες στην ταφόπετρα σου
Τιποτα προτιμω να με καψουν

5. Διάλεξε ένα παραμύθι που πιστεύεις πως σου ταιριάζει απόλυτα.
Η ζωη μου! Μπορει να μην ειναι παραμυθενια αλλα εχει ανατροπες

6. Διάλεξε καινούργιους γονείς. Δώσε όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορείς.
Δεν υπαρχει αυτη η ερωτηση, δεν τους αλλαζω για τιποτα και με τιποτα!


7. Γράψε τα τελευταία διάσημα λόγια σου
Διασημα????

8. Αν ήσουν συγγραφέας, ποιος θα ήταν ο τίτλος του πρώτου σου μυθιστορήματος.
Ο Φωντας και η καβουροσουπα (το εχουμε πει ηδη)

9. Αν ήσουν αυτοκίνητο, τι μάρκα θα ήσουν?
Μιtsubishi Colt του '96 , 1600 με μετατροπη σε διλιτρο :p

10. Αν ήσουν άγριο ζώο τι θα ήσουν?
Αλογακι της Παναγιας

11. Για τι πράγμα μετανιώνεις περισσότερο?
Μετανιωνω?
Χμ... Για μια 5χρονη σχεση που θα επρεπε να ειναι max 6μηνη

12. Πες κάτι για το οποίο θα ήθελες να σε θυμούνται (είπαμε φτού)
Εγωιστικο αλλα δεν θα ηθελα να με θυμουνται

13. Θα θυσίαζες τη ζωή σου για κάποιον?
Ποιον?

Και προσκαλω : Sanity, aerostatiks & surrealist

Aυτα

#23 Αποριες ...

Καθιμενη εδω στη γνωστη μου θεση και χωρις να εχει καθολου δουλεια σημερα , το μονο που μπορω να κανω ειναι να σκεφτομαι . Και δυστυχως αυτες τις ωρες και σε τετοιους καιρους η σκεψη δεν ειναι και οτι καλυτερο ... Στα 32 μου λοιπον αρχιζω και αναρωτιεμαι αυτα που θα επρεπε να αναρωτιομουν στα 22 ... Μηπως εχω κανει καπου λαθος ?



Μηπως πηρα λαθος αποφασεις οσον αφορα τον επαγγελματικο τομεα ? Μετα απο 4 ημιτελεις σχολες τελικα αυτο που με κερδισε δεν εχει καμια σχεση με τα προηγουμενα. Και αν ειμαι εδω που ειμαι και δεν με καλυπτει γιατι δεν φευγω? Τι με κραταει? Και πλεον δεν ειναι ποιος - που ποτε δεν ηταν τελικα- αλλα τι? Μηπως η ζωη μου εχει γινει πια μια σχεση συνηθειας που απλα δεν μπορω να χωρισω γιατι εχω βολευτει? Και αν οντως εχω βολευτει γιατι δεν μπορω να κατσω στα αυγα μου?

Χμμμμμμ...

#8

Η Sanity ειπε οτι η εγχρωμη ειναι καλυτερη. Κι εγω εμπιστευομαι γουστο Sanity!!! Sanity εγγυηση (ολε ολε)

E και; Εμενα μου αρεσει!

#7

Ειμαι εδω???

Μ.

#22

#18 To Σαββατο

Τα Σαββατα στο μαγαζι ειναι πραγματικος θησαυρος . Μαζευεις εικονες απο ανθρωπους που τις υπολοιπες μερες απλα καθετε στο μικρο σπιτακι του και προσπαθει να περασει καλα με ο,τι εχει ή να κανει οικονομια . Για να βγει , σαν το σαλιγκαρι μετα τη βροχη , το Αγιο Σαββατο ...

Στα Εξαρχειa ο κοσμος ειναι mix grill .
Αυτο που μου κανει πιο πολυ εντυπωση σημερα - που δυστυχως δεν εχει τη δουλεια που περιμενα να εχει ( λες να φταιει η οικονομικη κριση ? ) ειναι τα ζευγαρια στα αυτοκινητα . Νεαρα ζευγαρια που κοιτανε ο ενας δεξια και ο αλλος αριστερα ... Και ενω ειναι κολλημενοι στο στενακι της Μποταση δεν κανουν ουτε μιση προσπαθεια να χαμογελασουν με αυτο - τυπου "ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΙΝΗΣΗΗΗΗΗ :D " .

Οκ , τις υπολοιπες μερες δεν μπορεις να χαμογελασεις με την κινηση γιατι πολυ απλα σε καθυστερει απο τη δουλεια .... Και αν αργησεις θα εχει επιπτωσεις ... Ειτε αυτο σημαινει κατσαδα , ειτε αυτο σημαινει παραπανω ωρα στη δουλεια ... Αλλα το Σαββατο ? Μιζεροι και το Σαββατο ? Ποσο μας εχουν περασει αυτη την ασχημη φατσα ολη την εβδομαδα που δεν μπορουμε να την αποτιναξουμε ουτε καν για λιγες σαββατιατικες ωρες ? Για ωρες που ουσιαστικα ειναι οι ΔΙΚΕΣ μας ωρες .... Ωρες που μπορουμε να περασουμε ευχαριστα ο ενας με τον αλλο .... Ωρες που μπορουμε να χαλαρωσουμε ...

Μ.

#15 ... Pics ...

Nice Dress By CRUEL CANDY :)
Photos By LoRy

And thnx to Sofia ! :D:D:D

#14 - The Tattoo

Το πρωτο μου το εκανα στα 15 ....

Το δευτερο στα 18 ....

Το τριτο στα 19 ....

Το τεταρτο στα 23 ...

Το πεμπτο στα 30 ...

Ολα εχουν σημασια ... Ολα σηματοδοτουν περιοδους της ζωης μου ... Οχι τοσο βαρυγδουπα οσο ακουγετε ...

Το 6ο & το 7ο σε λιγες μερες και ας μην ειναι αυτο που σκεφτομουν στην αρχη ....

Ισως και το 8ο ;)

Tα περιμενω πως και πως !!!!!!!!

:D:D:D:D

M.

# 9 Σφυριγματα - Να δω τι θα καταλαβετε ζωα !

Οχι , οχι δεν λεω εσας ζωα ! Οχι εσας που διαβαζετε τωρα δηλαδη !
Εκτος και αν εισαστε απο του Αθηναιους ή τους Ελληνες γενικοτερα που εχουν την κορνα σαν προεκταση του βαβουριαρικου και εγωκεντρικου χαρακτηρα τους ... " Αν κορναρω θα περασω πιο γρηγορα !"
Τι λες βρε παλιομαλακα ? Ποιος νομιζεις πως εισαι ? Νομιζεις πως αν βαρεσεις την κορνα σου με εκεινο το συνεχομενο εκνευριστικο ρυθμο "μπιπ μπιπ μπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιπ" θα κανεις κατι ? Καφρε ηλιθιε ε καφρε ΗΛΙΘΙΕ ! Και ΗΛΙΘΙΑ αντιστοιχα βεβαια !

Ρε παλιομαλακα αυτο που λεγετε ΗΧΟΡΥΠΑΝΣΗ δεν το εχεις ακουστα ? Γιατι αν βγω εγω απο εδω που ειμαι και σου σπασω το παρ-μπριτς - αρχιδι τρισμεγιστοτατο - θα μου κανεις μηνυση .. Εγω ομως τι πρεπει να σου κανω που ολη μερα ακουω αυτο το μπιπ μπιπ μπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιπ ?

ΛΙΓΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΠΑΛΙΟΜΑΛΑΚΑ ΑΚΟΥΣ ?
ΣΤΑΔΙΑΛΑ !

:D:D:D:D:D

Η Desss με κάλεσε να παίξω το "Το Παιχνίδι της Maya".

Διάλεξε 5 ερωτήσεις που θα έκανες σε έναν φιλόσοφο, σε έναν παλιό έρωτα,σε ένα μέντιουμ, σε ένα παιδί και στον καθρέφτη σου...

Στον φιλοφοσο :
-Δεν βαρεθηκες ακομα να σκεφτεσαι μονο ?

ΣΤΟΝ παλιο ερωτα :
-Τουλαχιστον ηταν καλο το σεξ ?

Σε ενα μεντιουμ :
-Θα δουμε καμια ασπρη ( και δεν εννοω χιονισμενη ) μερα ?

Σε ενα παιδι :
-Γιατι ?

Στον καθρεφτη μου :
- Μα πρωι πρωι φτυσιμο ????

Χμμμμμ ακομα δεν ξερω ποιους αλλους να καλεσω ... Οποτε στην αναμονη η προσκληση η δικια μου !

Μ.

#3

Βαριεμαι ...

Τους ...


Βαρετους ....


Αντρες !


Παω στο μειον χρονια να βρω την υγεια μου !

#26 Sanity Sanity ! Xexexe

Kαι εχωμεν και λεμεν

Για να μη λυθουν τα μαγια , η αγαπη προς το εαυτο μας ειναι απαραιτητο συστατικο καποιες Κυριακες μεσημερι που θα ειχα λησμονησει !

Πςςςςςςςςςςςςςςςς νοημα φακες με ζαχαρη λεμε !!!!

Λοιπον Lenio , Pan-O , Tsiou & Aerostate ?

Και επειδη ειμαι καφρος σημερα παρτε περαιτερω πληροφοριες απο εδω - για το πως παιζετε το παιχνιδι ντε ! Κατω κατω τα πανω ειναι ασχετα - με το παιχνιδι ντε !

Τα πηγα καλα Sanity ? :P

#24

Αν τον χρονο δεν μπορουμε να τον κερδισουμε και μονιμα τρεχουμε προσπαθωντας να μην μας ξεπερασει ....

Αν την απωλεια την οριζουμε αν χασουμε κατι υλικο ... Ή εστω και καποιο κομματι μας ...

Υπαρχει κατι που κανεις δεν το υπολογιζει . Και ομως αν το χασει χανει τον εαυτο του . Και αν δεν ειναι τοσο επωδυνο για εκεινον τον ιδιο ... Ειναι τραυματικο για τους δικους του ανθρωπους ... Και οταν επανελθει καταλαβαινεις ποσο χρονο εχασες ...

Η μνημη ειναι αυτη που μας οριζει . Που οριζει ποιοι ειμαστε και με τι χαμογελαμε . Με τι ποναμε και τι μας κανει να θυμωνουμε .... Ειναι αυτη που μας μαζευει απο κακοτοπιες ....

"Να θυμηθω να παρω τηλεφωνο ... "
"Θυμαμαι εκεινη την ημερα ... "
" Θυμασαι που ειμασταν αγκαλια ... ?"
"Θυμασαι τη γιαγια σου ? Και πως σε κοιταζε ... "
"Αχ παντα σε θυμαμαι στα γενεθλια σου ... "

Αν ο χρονος ειναι ο μονος που δεν μπορουμε να κερδισουμε ....
Η μνημη ειναι αυτη που ποναει αναιμακτα οταν τη χασουμε ...

...

Μ.

#16

Δεν στερεψα .... Αλλα εχω τοσα πολλα στο μυαλο μου να πω , που μολις ακουμπανε τα δαχτυλα πανω στο πληκτρολογιο απλα .... Δεν βγαινουν ... Πιπα κωλο εμπλοκη στην εξοδο ενα πραμα ....

Ισως πρεπει να τα οργανωσω ? Ε αεροστατε ?

Α μπα που θα παει καποιο θα κανει πισω και κατι καλο θα βγει !

Και ανταποκρινομενη στην προσκληση της αγαπητης Surrealist εχω και λεω :

Ευχη για Εμενα
Να μην βαλω μυαλο και ο σκηνοθετης να μου χαρισει κατι ομορφο , γρηγορο , καλο,δυνατο , μοναδικο και εντονο .... Και τους ανθρωπους που αγαπαω κοντα & καλα ! ... Α ! Και πολυ και καλο sex !

Ευχη για τους ΦΙΛΟΥΣ
Να βρουν αυτο που ψαχνουν . Και αν το βρουν να μην το αφησουν να βαλτωσει . Ο,τι και αν ειναι αυτο . Και να χαμογελανε , να χαμογελανε , να χαμογελανε ! Και πολυ και καλο sex !

Για τους Εχθρους ...
Ποιους ?
Δεν ξερω αν εχω
Αν εχω
Καλα να 'ναι κι εκεινοι
Αλλα να μην κανουν καθολου καλο sex εως να μην κανουν καθολου sex ! !!!!!!!
Υπαρχει χειροτερη ευχη ?

Αυταααααααααααααααααααα

Και με τη σειρα μου εγω να προσκαλεσω .... Αεροστατο , Παν-Ο , Μiss Sanity & Desss

M.

#10 Η Αρχη Του Πειραματος ........

Θα ανοιξουν μαυρες , ασπρες , κοκκινες και μπλε τρυπες να μας καταπιουν ολους ?

Θα κανουμε παλι σαν ανθρωποι τη μαλακια και αντι να φτιαξουμε αυτα που μας καταστρεφουν θα γυρισουμε την πλατη και θα κανουμε "νεες ανακαλυψεις " ?

Εγω παντως 2 πραγματα διαπιστωσα σημερα ... Οχι ακυρο 3 ...

α) η σαμπανια δεν με πειραζει καθολου
β) οι αντρες εχουν απιστευτη πλακα οταν βαζουν και τα 2 handsfree και μιλανε γιατι γκαριζουν ( μολις εμαθα οτι τελικα του εκατσε η γκομενα του τυπακου - ηταν πανω σε μηχανακι και ειχε σταματησει στο φαναρι )
γ) οι αντρες ( παλι ) εχουν αρχισει και εχουν μεγαλυτερο προβλημα με την αναφορα στην ηλικια τους ... Απο 25 και ανω ...

Και επειδη εγω ειμαι πορδιτσα στην ανεμοθυελα ... Και δεν θα χασει και κανεις τιποτα αν με ρουφηξει καμια μαυρη , ασπρη , κοκκινη , μπλε τρυπα , αποφασισα οτι δεν θα ασχοληθω καθολου μα καθολου απο εδω και περα με το τι θα κανουν οι επιστημονες και θα γινω αφελης και ευτυχισμενη !

Μ.

#4

Eιδου η απορια :

Use

Or

Get Used ?

Ε ?

2 IT

#2 Περιστατικα Διακοπ(τ)ων

... Ολα ξεκινησαν απο ενα μπαλκονι ... Μεγαλο προβλημα το ομορφο μπαλκονι στις διακοπες . Αν κολλησεις δεν ξεκολλας ευκολα ... Εισαι ικανος να περασεις ολες τις διακοπες εκει , σαν να βλεπεις ταινια . Το δικο μας μπαλκονι δεν ηταν ακριβως ονειρικο σαν θεα αλλα ειχε το κατιτις του που μας εκανε να κατσικωθουμε απο την πρωτη μερα ...
΄Η καλυτερα απο τη δευτερη , μιας και λογω κακης συνεννοησης - γνωστο προβλημα των διακοπων - την πρωτη μερα δωματιο δεν ειχαμε ... Να ναι καλα οι φιλοι και γνωστοι που μας φιλοξενησαν ...

.....................................

Μπαινουμε , με τα πολλα , στο δωματιο . Ανοιγουμε τα πατζουρια ... Πλεγμενο στο καγκελο γιασεμι . Λευκο και μπλε - ε 12νησα ημασταν .... Λευκο και μπλε οχι το γιασεμι , το δωματιο !

Αρχιζουμε το μπλα μπλα . Η ωρα ειναι 2 το μεσημερι . Ειχαμε φορεσει ηδη τα μαγιο μας για να παμε να κανουμετην πρωτη βουτια στα καταγαλανα νερα του Αιγαιου ( σαν τουριστικος οδηγος ακουγομαι , μια χαρα μια χαρα ! ) . Μεχρι που γινεται η κινηση ματ . Μια απ' ολες (θεα ) φερνει το μπουκαλι με τη βοτκα .
ΥΓ. Καμια μας δεν πινει φανατικα και δεν πινει και φανατικα βοτκα ........ Συνεχιζουμε ...
Το κοιταμε και εντελως μα εντελως φυσικα ξεκιναμε να πινουμε . Αργα και σταθερα απο το κουπακι του θερμος , ζεστη βοτκα σε γουλιτσες !
Πες πες πιες πιες πες πες πιες πιες παει ο μπουκαλης ... Παει καλια του και για χαρα του . Το μαγικο στην ολη υποθεση ειναι οτι καμια μας δεν ειχε ιχνος παραπατηματος ή δυσλεξιας . Οποτε ξεκιναμε να παμε να φαμε μια μπουκια ( παει καλια του και η πρωτη βουτια ) σαν ανθρωποι . Η ωρα αισιως 6 (?) ....
.....................................
Φτανουμε στο ιστορικο μαγαζι φιλου και καθομαστε σε ενα ομορφο ζουζουνικο γωνιακο τραπεζακι . Φωναζουμε τον ετερο φιλο να παει παραγγελια ... Και .....
"Δεν εχουμε βαλει ακομα τηγανι .... Να σας φερω ενα ποτακι ????"
Μετα απο ενα μπουκαλι βοτκα τι περιμενετε να πουνε 3 γυναικες ?





"3 Μαρτινακια" - απεριτιφ ειναι αυτο δεν πιανεται !

.......................................

Η κουζινα ανοιγει ... Ερχονται τα πιατα συνοδεια ... Τσιπουρου !!!! - ολες μας ειμαστε φαν της ρακης αλλα μας ενημερωσαν κατα λαθος οτι ρακη γιοκ !

Αρχιζει και βραδιαζει ... Ομορφα που ηταν απο τη γωνιτσα μας ! Μια παρεα ολο το μαγαζι γελια γνωριμιες και απο την πλατεια του νησιου να ακουγονται μουσικες - ειχε γιορτη κρασιου !!!!!

7-8 τα καραφακια του τσιπουρου κι εμεις εκει στις γωνιακες μας επαλξεις να μην καταλαβαινουμε τιποτα ! Καλα λενε , λοιπον , πως αν εχεις καλη παρεα και καλο μεζε το ποτο δεν κοπαναει ...

Μετα τα τσιπουρα - υγ2. ανευ γλυκανισσου - επρεπε να δροσιστουμε ... Τι καλυτερο λοιπον απο μπυριτσες ???? Δωσε και μπυρες λοιπον !

Και δωσε και γελια,χαρες και γνωριμιες !

Εφοσον το ενα μελον της παρεας εχει παραδοσει πνευμα - μονο την πρωτη μερα τις υπολοιπες εγω ημουν ο αδυναμος κρικος που εσβηνε (αλλα εμενε !) - παιρνουμε παρεακι που μολις ειχαμε γνωρισει και παμε στην γιορτη του κρασιου ! Οοοοοοοοοοοοοχι ευτυχως κρασι δεν ηπιαμε γιατι το συγκεκριμμενο κρασι απο το συγκεκριμμενο νησι ειναι ιδιαιτερο . Γλυκο και ιδιαιτερο . Αν το καναμε το λαθος θα ειχαμε προβληματα ....

Παμε λοιπον στη γιορτη του κρασιου , χορευουμε , χοροπηδαμε , γελαμε ( αχ αυτο το γελιο μας ηταν απεριγραπτο ) και ...............................

Οταν πινω και ειμαι κεφατη , οχι μεθυσμενη ασχημα , αλλα ευχαριστη το γαρουφαλακι μου λυνετε ! Και σε πολλες γλωσσες ... Στη συγκεκριμμενη περιπτωση λυθηκε την κοινοτυπη αγγλικη ...

ΥΓ3. Το ολοκληρο περιστατικο μας το διηγηθηκε η λεπιδα της παρεας την επομενη μερα - εγω ειχα ελαφρα κενα !

Περναει πλαι μου ενα πλασμα γαλανοματικο και τσαχπινικο ... Το κοιταω , με κοιταει ... Με εκεινο το βλεμμα που δεν ειναι στιγμιαιο αλλα μενει ... Αυτο που ακολουθει all the way μεχρι να μην μπορουν τα ματια να παρουν αλλη κληση . Και ως οργιο γυρναω και φωναζω :

" I like you !!!!!! "
Απανταει
" I like you to !!!!! "
Και παει να φυγει - σιγα μην τον αφηνα , αντρα θελω τωρα τον θελω τωρα τον παιρνω ( μην παει το μυαλο σας στο πονηρο λεμεεεεεεεεεεεε )
Και ξαναφωναζω !
" DON'T BE A STRANGER !!!!!!!!!!"

Σιγα μην δεν γυρναγε ... Και σαν ταινια γυρναει με αρπαζει και με φιλαει ! Παρατεταμενα ! Μεσα στη μεση της πλατειας ! Εκεινη τη στιγμη χαρηκα τοσο μα τοσο που ημουν τουριστρια γιατι αλλιως θα ημουν το τσουλακι του χωριου ( μικρο χαλακι που μπαινει μπροστα απο την πορτα ! )

Μενουμε εκει ... Συνεχιζουμε να ψιλομιλαμε και να φιλιομαστε ... Ειχε απο τα πιο ομορφα γαλαζια ματια που ειχα δει . Απιστευτο προσωπακι ... Και εθνικοτητα που εχω παρελθον μαζι της ! Τσαντα μαζι μου δεν ειχα . Στυλο πουθενα ... Και εκει ερχεται να με σωσει το παρεακι που μολις ειχαμε γνωρισει ! Μου δινει τον καπνο του που ειχε μεσα χαρτακια και ενα στυλο ... Ο εμορφος μου γραφει το μειλ του ... Εγω ομως δεν το 'χω να γραψω το δικο μου σε χαρτακι rizzla σιελ ( αναθεμα τα ειναι πολυ λεπτα ! ) ... Μου δινει το χερι του ... Και το τηλεφωνο μου ταξιδευει τις επομενες μερες στη Σαμο και γενικα στα 12νησα ....

Η θηκη εμεινε σε μενα και επιστραφηκε στον κατοχο της 15 μερες μετα στο Λαγονησι ...
Χαθηκαμε σε ενα μικρο νησι - δικο μου το λαθος !
Ξυπνησαμε την επομενη χωρις πονοκεφαλο και τελικα καναμε τη βουτια στα καταγαλανα νερα του Αιγαιου !

Η πρωτη μερα ηταν επεισοδιακη αλλα απ οτι διαβασατε και πιο κατω , δεν ηταν η μονη !

ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ
Αν θελεις να πεις κατι να το λες ! Αν θελεις να κανεις κατι να το κανεις ! Αν απο την αλλη εχεις πιει πολυ , φροντισε να εχεις καλη παρεα και γωνιακο τραπεζακι !

ΥΓ4 . Με τον Korhan ανταλλασουμε mail ... :D

#2 Και Το Λουρι - ποιας μανας - Το Δικο Μου !

Σεπτεμβρης λοιπον ... Η αρχη του τελους - του χρονου ντε αμεσως στο απαισιοδοξο το μυαλο σας . Η εποχη που μελαγχολειτε ολοι γιατι :

α) τελειωσαν οι διακοπες
β) τελειωσαν οι διακοπες
γ) γυρισαμε στις δουλειες
δ) γυρισαμε στο σπιτι που το εχουμε αφησει πουτανα απο πριν φυγουμε για διακοπες
ε) εχουμε παρει κιλα απο το πιωμα και το σαβουρωμα των διακοπων
στ) φευγει το μαυρισμα που τοσο κοπιασαμε ( οχι εγω παντως) να αποκτησουμε
ζ) οποια καλοκαιρινη αγαπη υπηρχε απλα πλεον δεν υπαρχει - με εξαιρεσεις λαμπερες βεβαια !

Εγω θελω να βρω ενα λαμπερο κοκκινο που να πηγαινει με τη μαυρισμενη ακομα επιδερμιδα μου- μαυροτσουκαλο ειμαι απο γεννησημιου , κατι ηξερε η μαμα που μου ελεγε πως με πηραν απο τους τσιγγανους - , ενα κοκκινο που να μην φαινεται τοσο ψευτικο οσο θα μπορουσε να ειναι . Ψαχνω και μερος να μπει ο "μαυρος γατος" που να ειναι κομψο και ομορφο - το διακριτικο δεν με νοιαζει και πολυ , δεν νομιζω πλεον να πιασω δουλεια σε πολυεθνικη !

Μετα απο αυτα ψαχνω μια ακρη φετος να τρουπωσω ( θυμαστε τον Βουτσα που το ελεγε ? " Αμα τρουπωσω τρουπωσα ! ) .

Το κοκκινο θα το καταφερω σημερα , ο γατος εχει ραντεβου στις 18 - αν ολα πανε καλα και εχω τα μαρουλια στο τσεπακι μου !

Δεν στεναχωριεμαι που τελειωσαν οι διακοπες - γι αυτο τις λενε διακοπες . Αν ηταν ολο τον καιρο θα τις ελεγαν "συνεχες" και θα το βαριομασταν καργα .

Και αναμενω σαν παλαβη αυτα που εχει να μου φερει ο χρονος απο εδω και περα ... Γιατι αυτες οι διακοπες για μενα ηταν αποκαλυψη !

Σας ασπαζομαι
Φιλικα
Η θεια Λενα

#29

Και μετα ?

Ω ναι μετα ηρθαν οι μελισσες ...

Μ.

# To Tσαντακι Σου Μωρο Μου ( γιατι τελικα οταν γραφει δεν πρεπει να ξεγραφει )

... Με εκανε και βογγηξα ! Καπως ετσι θα μπορουσα να χαρακτηρισω τη μια και μοναδικη μερα που περασα σε νησι των 12νησων ( α ολα κι ολα ονοματα δεν λεμε οικογενειες δεν θιγουμε ! )

Να φταιγαν τα ουζα που ειχα πιει πιο πριν ή οι μπυρες που επινα μετα ? Μ αγαπας η τσαμπα πινω , πινω για να ξεχνω τα ματια σου αχ τα μονοπατια σου κτλ. κτλ. και μετα απο ενα τηλ. ,που περιμενα μερες, πηρα δρομο θαλασσινο να παω να δω τον ερωτα (?) - ενα χειμωνα στο μπλα μπλα ε επρεπε ! Και ημουν και διπλα - θαλασσινα διπλα αλλα διπλα . Τσουκου τσουκου λοιπον και παιρνω το Μητσουλη* (* πλοιο ειν' αυτο) - μετα βεβαια ειδα την πικ με το εισητηριο στα χερια και την κοιλια της εγκυου απο κατω - οχι δεν ημουν αλλα οσο δεν ειχα πιει στην Αθηνα τα ηπια εκει - 3 κιλα συν απο τα χυδια , χαλαλι μου ! Ανεβαινω στο πλοιο με τα λιγα μου υπαρχοντα - απο την παραλια ημουν τι περιμενατε ? Τσιτακι χαλι , μεσα στ' αλατια και μεσα στην καυλα - πηγαινα επι τουτου βεβαια και το ξεραμε και οι δυο ! Αλλα με τετοια χαλια ουτε εγω δεν θα με πηδαγα - το αφηνουμε αυτο αλλου ειναι το ζουμι ! Ανεβαινω λοιπον στο Μητσουλι* ( * ειπαμε πλοιο ! ) χωρις καν να ξερω ποσα λεφτα εχω στο πορτοφολι μου ... Δεν γαμιεται ειπα και το λεω ακομα δηλαδη ! Μια ωρα εκανα να φτασω και βεβαια εφτασα σε αλλο λιμανι απο αυτο που περιμενα ! Παλι καλα που μου το ειχαν σφυριξει απο λιγακι πιο πριν - να ναι καλα ο Νικος που γνωρισα πανω ! Ευτυχως οταν πινεις λιγακι παραπανω εισαι πιο θαρραλεος ... Τσουπ τσουπ ,λεπον, παιρνω και το ταξακι μου και οδευω προς το αντικειμενο που ποθου μου !

Μαγευτικο το νησι , φωτισμενο το καστρο ( αντε να δω θα καταλαβει κανεις πιο νησι ειναι ? ) , καλοκεφη εγω και πλεον ξενερωτη μετα απο τοσο αερα που εφαγα πανω στο Μητσουλι* ( α μπααααααα πλοιο λεμε ! ) . Τσακαλι ο ταξιτζουλης με παει ακριβως εκει που θελω . Οκ ... Εγω ειχα την εντυπωση πως ο αντικειμενος ειχε μια μικρη επιχειρηση . Σιγα μην επεφτα μεσα ! ΥΓ. Το νησι που ημουν πριν ηταν παρειστικο ηρεμο και χυμα . Και ξαφνικα βρισκομαι σε ενα μερος με : κωλοφτιαγμενα αυτοκινητα , πειραγμενες εξατμισεις , γκομενακια με τακουνια και σωγαμπρους με τζελ ... Το απολυτο πολιτισμικο σοκ , λοιπον . Συνεχιζουμε ... Η επιχειρηση ηταν μεγαλη και λογικο ο αντικειμενος να ειναι πηγμενος . Και επειδη με επιασαν απο τη μια α) οι ντροπες μου και β) οι ακομα πιο πολλες ντροπες μου ειπα να κανω εντυπωσιακη μεν αλλα undercover entrance ... Καθομαι σε ενα ακριανο τραπεζι και φωναζω το σερβιτορο ... Ακολουθει ο εξης διαλογος ( οπου "Μ" εγω , οπου"Σ" ο σερβιτορος ... )
Μ : Ειναι εδω ο **** ?
Σ : Ναι ειναι μεσα ...
Μ : Τι μπυρες εχετε ?
Σ : Αmstel bla bla bla ...
Μ : Μπορεις να του πεις να μου φερει μια Amstel ?
Σ : Υπαρχει καποιο προβλημα με τον **** ?¨
Μ : Οχι καλο μου κανενα απλα θελω να μου τη φερει εκεινος ...
Σ : Σιγουρα , δεν εχετε καποιο προβλημα μαζι του ?
Μ : Ναι σιγουρα , φιλη ειμαι δεν κουβαλαω κουμπουρια ...
Σ : Οκ σας τον στελνω

Στρωνομαι , η καλη σου λοιπον , προσπαθω να με κανω λιγακι πιο ευπαρουσιαστη - αδυνατον σχεδον - και , ω ναι , τον βλεπω ! Οπως ακριβως τον περιμενα . Δεν νομιζω ομως οτι αυτος περιμενε αυτο που ειδε ... Ερχετε , ευτυχως μαζι με την μπυρα μου , χαιρετιομαστε bla bla bla . Πολυ δουλεια ομως .... Και φευγει . Ερχετε , φευγει , δεν καταφερνουμε να σταυρωσουμε κουβεντα . Ευτυχως ερχετε στο τραπεζι ενας φιλος του ... Μια φιλη του ... Και ο Δημητρης - θα σας πω στο τελος για τον Μητσο* (* ουδεμια σχεση με το πλοιο ! ) . Η ωρα περναει , εγω πινω μπυρες και πινω μπυρες και κανω διαφορες ανωδυνες μαλακιες ( ελπιζω ) . Κατα τις 6.30 ( ω ναι το πρωι ) με αρπαζει να φυγουμε . Μωρε κατσε μισο να ξενερωσω λιγο , τιποτα αυτος . Μαζι ερχονται και οι αλλοι 2 απο τους 3 ... ( Για τον Μητσο ειπαμε θα σας πω αργοτερα ! ) . Παιρνουμε ταξι και φευγουμε απο το λιμανι ... Και μεσα σε ολα αυτα ο θεος ταριφας μας λεει : "Το αυτοκινητο δεν χωραει να παει πιο πανω , θα σας αφησω εδω " . Οποτε εχουμε τα εξης δεδομενα : α) εγω με ουζα απο πριν και μπυρες μετα β) μαυρα σκοταδια γ) με ολη τη βρωμα του καραβιου και της θαλασσιτσας πανω μου δ) εκεινος πτωμα απο τη δουλεια . Με τα πολλα ανεβαινουμε στο σπιτι ( μαζι με τους αλλους δυο ) . Εγω με τη γλωσσα εξω , εννοειται , και στα προθυρα καρδιακης - πολυ ανηφορα Αρη μου ! Στο σπιτι ολα τα δωματια κλεισμενα με φιλοξενουμενους ... Αααααααα ολα κι ολα αυτο το ηξερα απο την αρχη ! Οποτε μεγαλο το κτηματακι , στηνουμε σκηνουμα ( Χαρη thnx ) . Και επιτελους μενουμε μονοι ... Στρωνουμε μεσα στη σκηνη ... Και αραζουμε να χαζεψουμε την ανατολη και να πουμε και μια κουβεντα ...
ΥΓ2 .Ναι μεν ειχα πιει αλλα οχι σε σημειο να μην θυμαμαι ...
Το τασακι γεματο ... Ο αντικειμενος μου λεει : " Παω να το αδειασω για να το εχουμε στη σκηνη " . Απαντω : "Οκ , αν δεν ειμαι εδω θα ειμαι μεσα ( στη σκηνη ) . Παω οντως και την ψιλοπεφτω
...
...................................................................
....................................................................
Ξυπναω απο τη ζεστη ... Κοιταω δεξια ... Κοιταω αριστερα ... Χμμμμ ο αντικειμενος πουθενα ... Αλλα ! Ω ΝΑΙ ΤΟ ΤΣΑΝΤΑΚΙ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ! Κοιταω το κινητο μου να δω τι ωρα ειναι ... 13.30 ...
Μικρη λεπτομερεια .. Το κινητο μου δεν εχει πολυ μπαταρια ... Εγω δεν ξερω που ακριβως ειμαι ... Τα παραθυρα του σπιτιου ειναι κλειστα ... Και εγω εχω μεινει με το τσαντακι .... Δεν ξερω τι ωρα φευγει καραβι για να γυρισω στον παραδεισο μου ... Ανασκουμπωνομαι ... Και θυμαμαι ... Ο καλος ταξιτζης μου εχει δωσει εναν οδηγο του νησιου ... Ανακουφιση ! Αρχιζω και παιρνω τηλ. στα πρακτορεια να δω τι παιζει .... Μεγαλα ζουμερα αρχιδια , κανεις δεν απανταει ... Παιρνω φιλη Λεπις στον παραδεισο να δει να βρει να ρωτησει ποτε εχει καραβι απο το τσαντονησι για τον παραδεισο . 4 λοιπον φευγει δελφινακι τσουπ τσουπ ! Ξεφυσαω . Το ενα μερος εχει φυγει . Αλλα που ειμαι ? Πως φτανω στο λιμανι ? Κλεινω τα ματια και σκεφτομαι ... "Αν ημουν η Λεπις ( θαυμασιος ανθρωπος , εξαιρετικη φιλη , με εσωσε λεμε ! ) τι θα εκανε ? " Απαντηση : " θα επαιρνε τα ποδαρια της και θα εβγαινε στο δρομο , οπου και αν ειναι αυτος ! " . Παιρνω λοιπον κι εγω την τσαντα ( του μπανιου ) αποχαιρετω το τσαντακι διπλα μου ( ε να μην ειμαι και αγενης ) και φευγω
... .
............................................................ .
.............................................................
Με τα πολλα βρισκομαι στο λιμανι του νησιου . Μπαινω μεσα στο πρακτορειο και μετα το πρωτο σοκ ( βλεπε : Το δελφινι δεν εχει θεσεις !!!!! ) , καταφερνω και παιρνω το πολυποθητο εισητηριο στο χερι μου ... Η ωρα 14.30 ... 1 1/2 ωρα μακρια απο τη λυτρωση ... Αραζω και παραγγελνω ενα καφε ... Και εκει που ειμαι αραχτη και χαλαρη , τι λετε πως ειδα απεναντι ??????? Ω ναι .... Τον αντικειμενο να κοβει βολτες στο λιμανι ( ερχονταν φιλοι με το επομενο καραβι ) . Κανω δεησεις να μην περασει απο μπροστα μου . Δεν ηξερα αν ηθελα να τον ριξω μεσα στο λιμανι ή να ζητησω συγνωμη για οποια συμπεριφορα μου . Σιγα μην την γλιτωνα ομως ... Περναει απο μπροστα μου και ενω δεν με εχει δει - με ειχαν δει ολοι οι υπολοιπο βεβαια - αναγκαζομαι και κανω το γνωστο "ψιτ" . Αντιδραση : " Ελα εδω εισαι ? ( οχι ρε περιμενω ακομα να αδειασεις το τασακι ) " ... Ευχαριστω το σκηνοθετη και το θεο που με εκαναν ταλαντουχα και την Jackie O που καθιερωσε τα τεραστια μαυρα γυαλια ... Αν δεν ηταν αυτα ειμαι σιγουρη πως θα ημουν σαν cartoon με βελακια να φευγουν απο τα ματια μου ! Χαμογελο τυπου Γιαννας Αγγελοπουλου και απαντω :" ναι ναι περιμενω το δελφινι να φυγω " . " Α θα φυγεις με το επομενο ... ( οχι θα καθομαι να σε περιμενω να αδειασεις το τασακι ) " . " Ναι ναι πρεπει ....... " " Οκ θα ξαναπερασω απο εδω να τα πουμε " . Οσο τον ειδατε εσεις τον ειδα κι εγω . Οχι ψεμματα τον ειδα περασε απο την απο πισω μερια του δρομου αλλα στην πουτανα πουτανιες δεν περνανε ΧΑ ! Με τη λιγη μπαταρια που μου εχει απομεινει στελνω ενα τυπικο σουμουσου τυπου ευχαριστω για την φιλοξενια (???????) και μετα παω στον καταλογο και παταω διαγραφη στο νουμερο
...
...............................................
..........................................................
Το πρωτο πραγμα που εκανα με το που κατεβηκα απο το δελφινι ηταν να πεταξω τις σαγιοναρες μου και να πατησω στο λειψανολιμανο ! Και μετα να παω να πιω μια μπυρα με το θεικο παρεακι μου . οπου το κατεπληξα λεγοντας του πως περασα χαλια με ενα πραγματικα τεραστιο χαμογελο ! Και το εννοουσα και τωρα το ιδιο χαμογελο εχω !

ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ : Αν πας να συναντησεις γκομενο , δεν πας στο φτερο και οπως εισαι . Αν εχεις ηδη πιει δεν συνεχιζεις να πινεις . Και αφηνεις φαντασιωσεις και μαλακιες στην ακρη και καταλαβαινεις πως το οτι εισαι στο απεναντι νησι 6 μερες και δεν εχει επικοινωνησει παρα περιμενει τελευταια στιγμη ειναι ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΕ ΔΕΙ χαχαχαχαχαχαχχαχα !


Anyway δεν ξερω αν εφτιαγα εγω , η φαση , η πανσεληνος ή η εκλειψη , αλλα ενιωσα πιο αβολα απο ποτε . Και το καλο ειναι πως δεν με πειραξε !

ΥΓ3 . Ο Μητσος *(* οχι το καραβι το παλικαρι ) . Δεν θα μιλησω για εμφανιση , γιατι πολυ απλα ηταν υπεροχος . Αλλα πανω απ' ολα ηταν κυριος . Οταν ακουσε πως ειχα ερθει στο φτερο , μου προσφερε τη σκηνη του να μεινω . Ηταν σωστο παρεακι , χωρις να κρινει - τοθλαχιστον οχι εκεινη την ωρα δεν ξερω μετα αν εθαψε - . Ταλαντουχος καλλιτεχνης , μακαρι να εμενα στο φεστιβαλ ισα για να τον δω και πανω στη σκηνη . Εννοειται πως δεν εδωσα και δεν εδωσε τηλ. απλα ελπιζω καποια στιγμη να τον πετυχω ισα για να του πω ευχαριστω που με εκανε εκεινη την μπυροβια νυχτα να νιωσω ανετα !

Αυτα ....

ΥΓπολλοστο . Το εσβησα την προηγουμενη φορα γιατι με τον αντικειμενο επικοινωνησαμε ελαφρως και ενιωσα ασχημα . Μετα το σχολιο της Desss ομως καθισακαι σκεφτηκα . Οτι γραφει δεν πρεπει να ξεγραφει . Και αφου εμενα μου βγηκε να το γραψω πρεπει να μεινει . Και οτι ηθελε προκυψει . Γιατι μικρος ο κοσμος και πιθανον καποια στιγμη ο αντικειμενος να το δει . Αυτη ειναι λοιπον η δικη μου πλευρα - χιουμοριστηκα και οχι μονο . Δεν ειμαστε δα και σε δικαστηριο !

# 25 - The Return

Kαλως σας βρηκα αντε και στις επομενες - διακοπες

Ακολουθει αναρτηση με τιτλο " Εκθεση Ιδεων - Πως Περασα Στις Διακοπες" - μολις φορτωσω και φωτογραφιες βεβαια

Λειψανο Λειψανο

Σας φιλω
Μ.