Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2007

The Power Of a Lady





Photos by LoRy

Η πραγματικη δυναμη μιας αληθινης γυναικας δεν ειναι ουτε τα ποδια , ουτε τα οπισθια , ουτε στο τι φαντασιωσεις μπορει να δημιουργησει . Η πραγματικη δυναμη μιας γυναικας ειναι ακομα και σαν σκια να δειχνει γλυκια και τρυφερη .....

Οι Ιστοριες Του Αντρα - Part 1

Οταν κοιτας το ηλιοβασιλεμα να με 8υμασαι " , ειπε ο αντρας στη γυναικα που ηταν διπλα του . " Το ηλιοβασιλεμα ειναι το τελος και η αρχη μιας επομενης μερας που ποτε δεν ξερεις τι μπορει να σου φερει . Ισως να ζησεις την μεγαλυτερη φαντασιωση αλλα και τον χειροτερο φοβο σου . Γι' αυτο εχει ολα αυτα τα χρωματα . Για να σε μαγευει και να κοιμασαι ηρεμη . Γιατι και στις δυο παραπανω περιπτωσεις που σου ειπα πρεπει να εισαι συγκεντρωμενη και προετοιμασμενη ". Τραβηξε μια γερη τζουρα απο το τσιγαρο του , σχεδον καηκαν τα δαχτυλα του αλλα δεν ειχε σκοπο να σταματησει να της μιλαει . " Θυμαμαι καποτε σε ενα τετοιο , ιδιο ηλιοβασιλεμα ειδα πρωτη φορα ενα παγωνι να με χαιρεταει πανω στην πλατη ενος δελφινιου " . Η γυναικα γυρισε και τον κοιταξε απορημενη . " Ναι ναι κι ομως ενα πανεμορφο παγωνι πανω σε ενα δελφινι . Οταν του χαμογελασα και του εγνεψα κι εγω πλησιασαν και τα δυο και μου ειπαν την ιστορια τους . " Η γυναικα γυρισε προς το μερος του και του χαμογελασε . Ηξερε πως δεν τον πιστευε αλλα εκεινος ηθελε να συνεχισει . " Ειχαν και τα δυο ανθρωπινη λαλια . Το δελφινι το ελεγαν Πισου και το παγωνι Ιλιανα . Κανονικα δεν θα επρεπε να βρεθουν ποτε , αλλα η μοιρα τα εφερε ετσι και μια μερα που αργησε να βασιλεψει ο ηλιος συναντηθηκαν . Ηταν μια περιεργη μερα εκεινη, ο ηλιος δεν ελεγε να φυγει λες και ειχε βαρεθει να βουταει στα νερα που επαιζε ο Πισου . Και ετσι εκεινος βγηκε προς την ακτη . Την ιδια εκεινη μερα η Ιλιανα ειχε αποφασισει να κανει μια βολτα στην παραλια παροτι ο αφεντης της την εψαχνε . Ετσι λοιπον οπως εκανε βολτες σερνοντας την ουρα της στην αμμο τον ειδε . Εκανε κολπα και βουτιες και της φανηκε το πιο ανεμελο πλασμα στον κοσμο . Ηταν ερωτας για εκεινη με την πρωτη ματια . Αλλα μην νομισεις και για εκεινον τον ιδιο ηταν . Ετσι οπως την ειδε στην παραλια να σερνει το φορτιο της και να τον χαζευει την ερωτευτηκε κι εκεινος . Πλησιασε πιο κοντα και την φωναξε με το ονομα της παρολο που δεν την ηξερε . Κι εκεινη απλα περπατησε προς το μερος του .Της γυρισε την πλατη κι εκεινη ανεβηκε . Αρχισαν να πηγαινουν προς τα μεσα αλλα η ουρα της που ειχε βραχει τους βαραινε . Κινδυνεψαν και οι δυο για λιγο μεχρι που εμφανιστηκε μπροστα τους ενας τεραστιος καβουρας . Και τοτε επρεπε να αποφασισουν . Κοιταχτηκαν χαμογελασαν - οσο μπορει να χαμογελασει ενα δελφινι και ενα παγωνι - και εδωσαν το ελευθερο στον καβουρα να κοψει την ουρα της Ιλιανας . Ηταν οτι πιο ομορφο ειχε πανω της . Η μοναδικη της προικα . Με το που επεσε η ουρα της στο νερο ενιωσε ελευθερη , αλλα μια συννεφια περασε απο τα ματια της . Δεν ηταν πια ομορφη . Ο Πισου το καταλαβε και με ενα του σφυριγμα φωναξε πολλα πολλα μικρα γκριζα ψαρακια που εφαγαν την ουρα της και πηραν ολα τα χρωματα του ουρανιου τοξου . Η Ιλιανα χαμογελασε και καταλαβε πως απο εδω και περα οτι αυτα τα ψαρακια ηταν τα δικα τους παιδια . " Γυρισε προς το μερος της γυναικας αλλα δεν ειδε την ιδια . Ειδε μια αλλη . Τραβηχε αλλη μια τζουρα - το τσιγαρο πια του εκαιγε και τα χειλη και συνεχισε . " Ο καβουρας ,λοιπον, τους εδωσε μια ευχη και καταρα μαζι . Να ειναι παντα αγαπημενοι αλλα ποτε διπλα . Ετσι ο Πισου και η Ιλιανα ταξιδευουν παντα μαζι χωρις να μπορουν πραγματικα να κοιταζονται . Ηταν επιλογη τους θα μου πεις . " Γυρισε και ξανακοιταξε τη γυναικα . " Εσυ τι θα εκανες στη θεση τους ? " Εκεινη απλα σηκωθηκε κι εφυγε . Ο αντρας σηκωσε τους ωμους , τιναξε τα ρουχα του απο τις σταχτες , εριξε μια πολυ γρηγορη ματια στον ηλιου που του εκλεινε το ματι , σηκωθηκε και μπηκε διπλα στο οστρακο που ειχε για σπιτι του . Μαζεψε σιγα σιγα τα πλοκαμια του και αποκοιμηθηκε . Αυριο μπορει να ζουσε τη μεγαλυτερη φαντασιωση του η το μεγαλυτερο φοβο του .

Σκαλι Σκαλι και Πλαι

Θελω μια σκαλα να ανεβω μεχρι εκει
και να χαζεψω
Μια σκαλα που θα γινει σκλαβα μου
να την κουβαλαω οπου θελω εγω
και παντα να με ανεβαζει ψηλα

Να χαζευω .
Αυτα που γινονται εκει κατω και δεν με νοιαζουν
αλλα με πειραζουν
Να χαζευω και εσας
που δεν μπορω να καταλαβω
αλλα σας βλέπω καθε μερα
Να διαλεγω
απο πανω
σαν κριτης
μονο που δεν θα το ξερετε ουτε εσεις
ουτε εγω
απλα θα δειχνω

Και οταν το βαρεθω κι αυτο
τοτε θα κατεβαινω κατω
να μπλεκομαι με σας
να ποναω και να ελπιζω
να γεμιζω μεχρι να σκασω
και μετα θα ανεβαινω ξανα

Θα βγαινουν απ το μυαλο μου ολα
θα τ αδειαζω
θα τα μοιραζω
και παλι θα κρινω
εσας που δεν μπορω να καταλαβω
και ομως μου λειπετε

Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2007

Endless Love




Photos by LoRy

Τρομαζω ...

Οταν βλεπω ποσο πολλοι , ποσο μακρια και ποσο μονοι μας ειμαστε ....

Ή κανω λαθος ?

Απαντηστε μου παρακαλω ...

Μ.

Κουβεντες με το παρελθον

Γεια σου παρελθον με θυμασαι ? Ειμαι εγω που μονιμα κοιταω πισω και βουρκωνω . Γιατι παντα εχεις κατι να μου θυμησεις . Ενα λαθος που ειναι συνωνυμο με το παθος . Εναν ανθρωπο που τελικα δεν ηταν αυτος που εδειχνε . Ενα φιλο που τελικα δεν ειναι πλεον εδω και ας μου ειχε υποσχεθει πως δεν θα με αφησει ποτε . Ενα ονειρο που ποτε δεν εγινε πραγματικοτητα - εμεινε ονειρο οσο και να το ποθουσα .

Γεια σου παρελθον με θυμασαι ? Ειμαι αυτη που παντα θελει να γυρισει πισω και πολλες φορες να σταματησει λιγο το χρονο για να γευτει λιγο παραπανω μια στιγμη . Ενα γελιο, ενα χαμογελο , ενα βλεμμα . Μια ανασσα , μια κουβεντα , ενα ψιθυρο . Μια μυρωδια . Ενα χαδι . Ενα στιγμαιο πονο που ομως ηταν ανακουφιση .

Γεια σου παρελθον με γνωριζεις ? Ειμαι αυτη που σου χτυπαει την πορτα οταν δεν αντεχει το σημερα και κρυβεται κατω απο τις κουβερτες σου , οσο βαριες και αν ειναι , οσο και αν μου κοβουν την ανασσα .

Γεια σου παρελθον σε αφηνω . Βρηκα αλλο καταφυγιο που με κανει και χαμογελαω μεχρι να γινει κι αυτο παρελθον και να γυρισω παλι πισω σε σενα .

Γεια σου παρελθον , ξεχνα με ...

Μ.

Σκιες





Photos by LoRy

Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2007

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2007

Ο καλλικατζαρος

Θελω να σε πειραξω
Να μπω λιγακι εκει στην ακρη του μυαλου σου
και να σε γαργαλησω
Να σε κανω να γελασεις και να ξεχασεις τα πιο πολλα

Θελω να ερθω σαν καλλικατζαρος
αναμεσα στα ματια σου
και να στα κλεισω αποτομα
να στα γεμισω εικονες και χρωματα
μπας και ζωντανεψεις

Θελω να σε κανω να δεις πως ολα ειναι απλα
ακομα και η μοναξια γεμιζει με θυματα
δικα σου και δικα μου
αρκει να το θελησουμε και οι δυο
Τι κι αν δεν μπαινει ο ενας εμποδιο στον αλλο ?
Απο τη στιγμη που βρεθηκαμε , χαθηκαμε

Παρε οτι ειναι να παρεις και μετα μην κανεις περα
εχει πολυ ακομα στο μπαουλο για ν΄αρπαξεις
και μην θεωρεις το κλεψιμο κακο
απο αυτο ζητανε ολοι

Και το μπαουλο ειναι ανοιχτο
Μην φοβηθεις δεν ειμαι σαν τις αλλες
θα σε αφησω να παρεις και μετα δεν θα χρεωσω
Κι αν χρεωσω υποσχομαι να φυγεις με χαμογελο

Ειμαι λιγακι απογοητευμενη

Απο τους ανθρωπους . Ανθρωπους που τους εκτιμησα , τους πιστεψα και τους εκανα λιγακι δικους μου . Τους αφησα να μπουν στις σκεψεις μου και ανοιξα κομματια της καρδιας μου , βασιζομενη στα λεγομενα τους . Ειχα ξεχασει ομως πως ο κοσμος ειναι κακος και πανω απ' ολα ειχα ξεχασει πως η φυση του ανθρωπου ειναι να λεει ψεμματα προκειμενου να πετυχει αυτο που θελει . Και πως τα λογια ειτε ειναι γραπτα ειτε μιλητα ειναι απλα λογια . Και φευγουν στη στιγμη . Ειχα πιστεψει στην αξιοπρεπεια τους . Και για αλλη μια φορα το χαστουκι ηταν αρκετα δυνατο για να με συνεφερει και να μου δειξει πως τελικα σε αυτη τη ζωη ειμαστε εντελως μονοι μας . Πως ακομα και οταν δεν ζητας τιποτα , παρα μονο ενα χαμογελο η μια εντιμη συμπεριφορα - που σου εχει ζητηθει και εχεις δεσμευτει για να μην την παραβιασεις - παλι στα ιδια σκατα βρισκεσαι . Τελικα αυτον το περιεργο καιρο καλυτερα να μασαμε παρα να μιλαμε ..... Μ.

Και μπορει καποιος να μου πει

Γιατι εχει κολλησει το blog μου στην Τεταρτη ?????????????

Οτι γραφω παει 20/11 ...

Του πουστη δεν ηταν και τοσο σημαντικη μερα !!!!

Η γομα και η ξυστρα

Οταν ειμασταν στο δημοτικο στην κασσετινα μας παντα υπηρχε μια γομα . Παντα την χαναμε , την ανταλλασαμε, την χαριζαμε οταν θελαμε να δειξουμε πως ειμαστε φιλες με το κοριτσακι στο διπλανο θρανιο . Και σχεδον παντα γυρναγαμε σπιτι χωρις αυτη .

Με τα χρονια παλι κουβαλαμε απανω μας μια γομα . Και ας μην τη χρειαζομαστε . Μονο που τωρα δεν ειναι αντικειμενο αλλα τροπος συμπεριφορας .

Η Γομα
To Βlanco
Το διαγραφω
Το ξεχναω
Το διορθωνω


Και παμε γι' αλλα με χαμογελο !

Φιλικα
Μ.

To Γιατι ...

Οταν ξεκινησα τη σελιδα εψαχνα να βρω τι τιτλο θα της βαλω . Εκεινη την ημερα ειχα μιλησει με ενα φιλο που δουλευε στη Σαντορινη σαν μπαρμαν και ειχα πολυ καιρο να τον ακουσω . Μου ειπε λοιπον για ενα ατυχημα που ειχε . Ενας μεθυσμενος πανω σε εναν καυγα τον δαγκωσε και του εκοψε κομματι απο το προσωπο . Man Bites Man .... Ετσι λοιπον προεκυψε και ο τιτλος . Ειχα και στο μυαλο μου τη γνωστη ταινια " Man Bites Dog" και ηρθε και εδεσε . Ξεκινησα να γραφω και μεσα απο αυτο να κραταω ενα μικρο ημερολογιο με τις σκεψεις , τα πραγματα που με προβληματιζαν , αυτα που με χαροποιουσαν . Με τις εικονες μου , καλες ή κακες . Αυτα που με κανουν να εξοργιζομαι και πραγματα που με κανουν να χαμογελαω . Δεν ηταν myspace να πρεπει να προβαλω τον εαυτο μου για να τσιμπησουν γκομενακια - πραγμα το οποιο σιχαινομουν εκει μεσα - οποιος θελει μπαινει και διαβαζει . Και ακομα και αν δεν εμπαινε κανενας παλι ειχα το ημερολογιακι μου . Με τον καιρο και με τις αλλαγες στη ζωη μου τα πανω και τα κατω τα χαμογελα και τα κλαμματα ειδα τελικα πως αυτος ο τιτλος ειναι κατι παραπανω απο ενα περιστατικο που ετυχε σε καποιον γνωστο μου . Ειναι η αληθεια για τη σημερινη μας κατασταση . Στη δουλεια αν δεν δαγκωσεις δεν προκειται να επιβιωσεις . Με τους φιλους αν δεν δαγκωσεις θα σε πουνε μαλακα και θα εισαι ο looser . Οσο για την προσωπικη σου ζωη εκει δεν χρειαζεται απλα δαγκωμα αλλα κατι παραπανω . Εκει παλευεις με νυχια και με δοντια για να δειξεις ποιος στα αληθεια εισαι . Και αν δεν εχεις προσωπικη ζωη , απλα παλευεις να δειξεις σε καποιον ποιος εισαι και μετα κανεις το σταυρο σου για το αν θα μεινει η αν θα φυγει ... Ακονιζουμε τα δοντια και τα νυχια μας καθε μερα για να βγουμε στο δρομο . Τι και αν χαμογελαμε απο πισω κραταμε το μαχαιρι . Τι κι αν λεμε "σ'αγαπω" - υπερεκτιμημενο συναισθημα τελικα- το μονο που ψαχνουμε ειναι το κερδος μεσα απο την καθε γνωριμια . Και το κερδος σε αυτη την περιπτωση δεν μετριεται σε ευρω αλλα σε στρατηγικες κινησεις για το ποιος θα επικρατησει ή ποιος θα λακισει πρωτος . Τις τελευταιες μερες και ισως φτιαω εγω γι αυτο, βλεπω παντου ψεμματα . Σαν να εχει μπει ο μετρητης και να μην μπορει να σταματησει . Τι κι αν εγω το σιχαινομαι τι και αν ακουω αλλους να φτιαχνουν ομορφα την αληθεια για να μην φανει ψεμμα . Ολα γυρω μου μου φαινονται ψευτικα . Νομιζω πως θα τ ακουμπησω και απλα θα διαλυθουν . Και ετσι γινεται ... Αυριο θα ειναι μια καινουργια μερα . Αυριο ισως δω καλυτερα ονειρα - γιατι τα σημερινα μοθ αφησαν ενα βαρος και στο μυαλο και στην καρδια . Ισως αυριο ο μετρητης να σταματησει . Ισως ... Ισως... Ισως ... Εχω χασει ομως μια μερα γιατι ολα ηταν ψευτικα .

Σημερα !

Η αγαπημενη φιλη μου Ελπιδα ξυπνησε βλεποντας το ουρανιο τοξο ....

Εμενα μου εκανε ντου το αφεντικο , πριν ακομα πιω καφε ....

Εχω την εντυπωση πως θα ειναι ομορφη μερα !

Μ.

Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2007

Φιλε μου καλε ...

Φιλε μου , σε σκεφτομαι πολυ αυτες τις μερες . Σκεφτομαι ποσο θυμωμενος εισαι , ποσο κουρασμενος και ποσο απογοητευμενος . Και ξερω πως ειναι δυσκολο να αλλαξουν τα πραγματα . Ειναι δυσκολο να προσπαθεις και να μην μπορεις να κανεις αυτο που θελεις . Οσο δυσκολο ειναι να ξερεις πως ο χρονος δεν ειναι πλεον υπερ σου . Να θελεις να ρουφηξεις ολη την ανατολη και τη δυση αλλα οι ιμαντες να σε κρατανε πισω .

Φιλε μου κι εγω καπως ετσι νιωθω . Ρουφανε την ενεργεια μου και πισω δεν μου δινουν τιποτα και δεν μπορω να παρω και τιποτα . Σε ειχα κοντα μου και μου εδινες κουραγιο , τωρα που με χρειαζεσαι εσυ γινομαι ακομα ενα βαρος στο σακιδιο σου ζητωντας πραγματα τα οποια ειναι κοινοτυπα . Δεν φταιω εγω ,φιλε, ετσι νομιζα πως θα ηταν . Ακουσα τα λογια σου και πιστεψα πως μπορουσες να με κρατησεις μεχρι να σταθω στα ποδια μου . Μονο που επεσες πριν γινει αυτο κι εγω επεσα πανω σου κοβοντας σου την ανασσα . Το καταλαβα ομως κι ελπιζω να μην ειναι αργα για να γινω εγω το μπαστουνακι και ο σακος του μποξ σου . Οπως βοηθησες θα βοηθησω και ακομα και αν δεν καταφερω κατι σημαντικο θα ξερω πως προσπαθησα .

Φιλε μου ειναι ομορφο να εχεις οσα εχεις εσυ και να εχεις δει οσα εχεις δει εσυ . Εισαι ατυχος που ειδες ολη τη δυστυχια του κοσμου σε ενα ποτηρι νερο . Εισαι τυχερος γιατι εχεις δει τις ομορφοτερες ανατολες και τα πιο γλυκα χαμογελα να σε καλημεριζουν . Και εισαι ακομα τυχερος γιατι εχεις ακομα και στα ασχημα κατι να σου χαιδευει το μυαλο . Κανε μου μονο μια χαρη . Ασε στο πλαι το θυμο και την απογοητευση , ξεγυμνωσε την ασχημια και δες πως ακομα και τωρα κατι ομορφο συμβαινει . Ολα στο παιχνιδι ειναι , εσυ μου το εμαθες αυτο .

Φιλε μου εγω εδω θα ειμαι . Γιατι μπορω να περιμενω οπως περιμενες κι εσυ εμενα ...

Μ.

Καγκελα Παντου





Photos by LoRy

Βροχη





Photos by LoRy
Ολοι περιμενουμε ποτε θα σταματησει .... Και ειναι απο τις λιγες φορες - ισως επειδη ειναι Σαββατο- που γελαμε .

17 Νοεμβρη και ...




Photos by LoRy
Αναρωτιεμαι αν δεν κανει να τραβας τους "αστυνομικους" . Γιατι ετσι μου φωναξαν ...
Μ.

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2007

Και μετα το "βαρυ" γυναικειες αποριες ..........

Λίλα & Σαμανθα

Μα πως το κάνουν επιτελούς ; Αυτό το one night stand που μετά τα 26 δεν μπορείς να το κάνεις ; Τι συστήματα ασφαλείας έχουν ; Και που μπορούμε να αγοράσουμε κι εμείς γιατί απ’ ότι φαίνεται τα δικά μας δεν φτουράνε ;
Μετά από ένα one night stand – που τελικά δεν ήθελες να είναι ένα one night stand αλλά πάνω στην πιο ακατάλληλη στιγμή το είπες - αναθεματισμένη γυναικεία χειραφέτηση ! Πως μπορείς να αναιρέσεις και να δεχθείς το γεγονός ότι δεν ήταν απλά ένα πήδημα …; Για σένα ,βεβαία, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι έχει στο μυαλό του ο άλλος …

ΟNE NIGHT STAND
Η επόμενη μέρα …
Ξυπνάς και κοιτάς το κινητό σου …
Μετά από 10 λεπτά ξανακοιτάς το κινητό σου …
Φτιάχνεις ένα καφέ …
Διαπιστώνεις πως είπες όόόλα αυτά που δεν έπρεπε να πεις !
Λες «δεν πειράζει» ενώ στην πραγματικότητα θέλεις να γίνεις ο Κύρος Γρανάζης και να γυρίσεις το χρόνο πίσω !
Αρχίζεις και θυμάσαι όλες τι κινήσεις , τις συνομιλίες , το πρώτο φιλί , με μια έκφραση «αχχχχχ τι καλοοοό» …
Απαριθμείς ότι έκανες και ότι δεν έκανες και καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι θα μπορούσες να κανείς κι άλλα … Ή ότι τελικά θα έπρεπε να πεις λιγότερα ….
Αποφασίζεις να στείλεις εσύ ένα μήνυμα (αναθεματισμένη τεχνολογία)
Και … Πάλι κοιτάς το κινητό (αμάν πια ξεκολλά ! σε πήραν χαμπάρι μέχρι και οι πέτρες )
Δεν παίρνεις απάντηση …
Και …;;;;
Οι περιπτώσεις είναι δυο :

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Α
Oκ ότι έγινε έγινε – μην ξεχνάς πως οι άντρες είναι πολύ πιο απλοί από τις γυναίκες - απλά αυτό ήταν . Δεν ήθελε τίποτα μα τίποτα παραπάνω ! Το σεξ για τους άντρες είναι ο τελικός προορισμός …


ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Β
( Η επονομαζόμενη και περίπτωση Πολυάννας η Σταχτοπούτας )
Του άρεσες αλλά είναι μπερδεμένος , δεν ξέρει τι να κάνει και αφήνει χρόνο για να ξεκα8αρισει τα συναισθήματα του . Η ρομαντική φύση της γυναίκας είναι πάντα ένα βήμα πιο κοντά στο παραμύθι και το love story . Μονό που οι πρίγκιπες και οι τζέντλεμαν υπάρχουν α) στα παραμύθια και β) στο γαλλικό κινηματογράφο ( άντε και στον αμερικάνικο του ΄50 ) …
Είναι λάθος να κλειδώνεις τα συναισθήματα . Γιατί μετά ξεχνάς να τα χειρίζεσαι . Και όταν βγουν στην επιφάνεια κάνεις τους πιο λάθος χειρισμούς , με αποτέλεσμα να πεις και να κάνεις ακριβώς τα ανάποδα απ’ όσα θα ήθελες . Και να μην είσαι ο εαυτός σου .Το one night stand είναι μια πολύ ύπουλη παγίδα για να δώσεις στον άλλο να καταλάβει ότι υπάρχει και κάτι ακόμα που θέλεις να δει . Αν κι εφόσον βέβαια θέλεις να δει κάτι άλλο . Γιατί αν το μόνο που θέλεις είναι στιγμιαία απόλαυση είναι ότι καλύτερο !
One Night Stand
Το επόμενο βράδυ
Κατάσταση κρεπ . Θέλεις να μείνεις μέσα αλλά αν μείνεις γυρίζουν διάφορα στο μυαλό σου … Από την άλλη θέλεις να βγεις να μοιραστείς το χαμόγελο της προηγούμενης νύχτας … Όσο πικρό και αν γίνεται αυτό όταν σκέφτεσαι πως «ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΣΕ ΠΗΡΕ ΤΗΛΕΦΩΝΟ» . Τελικά μένεις μέσα ….
Αναρωτιέσαι πόσο σημαντικός ήταν τελικά ο άνθρωπος που σου τσάκισε την ψυχολογία τις προηγούμενες ώρες . Ή κατά πόσον θα έπρεπε να είσαι ευχαριστημένη για τις ώρες που πέρασες μαζί του . Αρχίζεις να αμφιβάλλεις για την κρίση σου ( χρόνια τώρα , μην αγχώνεσαι θα συνεχίσεις να το κάνεις και χρόνια μετά ).Αναθεματίζεις την ώρα και τη στιγμή που δέχτηκες να ανέβει σπίτι σου (λες και σε πίεσε κανένας ). Σκέφτεσαι πως δεν είσαι αρκετά όμορφη-έξυπνη-ενδιαφέρουσα (αυτές οι ανασφάλειες θα σε φάνε , ξεκόλλα) . Ορκίζεσαι στον εαυτό σου , άντε και σε μια καλή φίλη , πως δεν πρόκειται ποτέ μα ποτέ ξανά να αφήσεις τα συναισθήματα να σε κατακλύσουν και πως είσαι στο σωστό δρόμο της Λιλας και της Σαμανθας ( το μόνο που ξεχνάς είναι πως η Λιλα είχε και τον Αρθούρο κάποια στιγμή και η Σαμανθα το Σμιθ . Οκ οκ αυτή τη στιγμή δεν σε συμφέρει να το θυμηθείς , πάω πάσο ) . Το αστείο ξέρεις ποιο είναι ; Ότι όσο απομακρυνεις τα συναισθήματα – εκείνη την όμορφη αίσθηση από τις πεταλούδες- τόσο αυτός οργιάζει και σε οδηγεί σε εντελώς λάθος μονοπάτια . Έχεις σκεφτεί πως αν δεν δημιουργούσες τόσες άμυνες τα πράγματα να ηταν πιο απλά ; Και ας σε έλεγαν ελαφρόμυαλη …..
Αnyway !


ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ
Μην κοιτάς το κινητό δεν πρόκειται να χτυπήσει !
Την επόμενη φορά μην πάρεις γρήγορες αποφάσεις – είπαμε πως ο χρόνος είναι χρήμα , πως φεύγει σαν το νερό αλλά εντάξει πόσο κακό θα είναι αν χάσεις μια σταγόνα παραπάνω ;
ΥΓ. Πολύ κακή στιγμή να παίζει κατά τύχη η Νετ ( ώ ναι η Νετ ) το pretty woman … Το χειρότερο θα ήταν να παίζει το Frankie & Johnny . Συμβουλή : βάλε κάτι άλλο να δεις !!!!


ΥΓ. Περσινο κειμενακι ..... Αλλα .... ;)

Πολυτεχνειο ... Ε και ?

Μην σας ψαρωνει ο τιτλος . Το Πολυτεχνειο για μενα σημαινει πολλα . Ισως γιατι ειμαι κοντα στην χρονολογια , ισως γιατι εζησα κοντα σε αυτο . Και οταν λεω κοντα ... Οταν εγιναν ολα αυτα εγω ημουν ακομα στα @@ του πατερα μου και αναπαυομουν ηρεμη πως θα ερθω σε ενα κοσμο που θα ειναι αν μη τι αλλο λιγακι ομορφος .

Η γενια του '80 ηταν κοντα πηγαινε στις πορειες χωρις να θελει να τα σπασει , απλα θελοντας να φωναξει . Να διεκδικησει κι εκεινη ενα κομματι απο την παλικαρια την τοτε . Το μονο που καταφεραμε να κανουμε - καπου εκει κοντα στο '90 - ηταν η παραιτηση του υπουργου παιδειας . Μην με ρωτησετε ποιος ηταν ειλικρινα δεν με ενδιεφεραν ποτε τα ονοματα . Κατεβαιναμε στην Αθηνα με τα ποδια με τα πανο στο χερι και το σπιρτοκουτο με τη βαζελινη για να μην μας πιανουν πολυ τα ματια μας απο τα δακρυγονα . Ειμασταν θυμωμενοι και αποφασισμενοι .

Καμια σχεση με το Πολυτεχνειο ? Δεν νομιζω . Τωρα τα σχολεια , τα πανεπιστημια κλεινουν απλως για να κλεισουν . Αυτη η γενια δεν εχει οραματα . Ουτε εμεις ειχαμε αλλα ειχαμε παθος . Δεν μας ειχαν δασκαλεψει να γινουμε μανατζερ και διευθυντες - ακομα . Πιστευαμε σε αυτο που καναμε . Στεκομασταν απεναντι σε γονεις, καθηγητες ,απουσιες, Ματ γιατι ειχαμε παθος . Παθος να αλλαξουμε κατι . Και αυτο γιατι ειμασταν κοντα στη γενια του Πολυτεχνειου . Τι και αν σχεδον ολοι αυτοι εγιναν τεχνοκρατες , εμεις ισως καναμε κατι διαφορετικο .

Και ?
Παραθετω το παρακατω κειμενο που ειναι γραμμενο αρκετο καιρο πριν ......

Η ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ 30

Θυμώνω , νευριάζω –γιατί άλλο θυμώνω και άλλο νευριάζω – στεναχωριέμαι , εξοργίζομαι και άκρη δεν βγάζω . Είμαστε μια γενιά ανάμεσα , μια γενιά μπλοκαρισμενη μεταξύ δυο εντελώς ξεκάθαρων .Η πριν από εμάς γενιά με τον επαναστατικό της αέρα και η μετά με βασικό σκοπό την καριέρα και την εξέλιξη .

Γίναμε λοιπόν οι ενδιάμεσοι . Αυτοί που ισορροπούν ανάμεσα σε παλιές και σταθερές αξίες και νέα δεδομένα , αυτοί που είδαν τη δραχμή να γίνεται ευρώ , τους δίσκους να γίνονται cd , τις βιντεοκασέτες να γίνονται DVD και τώρα blue ray . Αυτοί που θυμούνται τις πρώτες πιλοτικές εκπομπές του Μega , τον Μαστοράκη στο STAR , τα πρώτα επεισόδια της «Τόλμης και Γοητείας » , «Τα Παιδιά της Νύχτας» και τον seven X , . Αυτοί που ξερόυν και γελάνε με το «φουντουνια και πάσης Ελλάδος ». Από τη μια σκέφτομαι να σταματήσω να γραφώ όλα αυτά που θυμάμαι αλλά από την άλλη , όσο γραφώ τόσο παραπάνω θυμάμαι …. Τα stickers με τα στρουμφακια , την Candy-Candy , τον Aγκαλίτσα και την Παταπούφα. Το πρώτο τεύχος του κλικ – ναι ακόμα το έχω . Στη μουσική δεν αναφέρομαι καν …

Είμαστε η γενιά που είδε πολλές αλλαγές και θα δει ακόμα περισσότερες . Και αν τώρα εξοργιζόμαστε με τα emo kids , τότε ήμασταν εμείς με τα σκισμένα και ξεβαμμένα από τη χλωρίνη τζιν που μας έδειχναν με το δάχτυλο . Το θέμα όμως δεν είναι εκεί . Το θέμα είναι ότι βιώσαμε τόσες αλλαγές σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα , που δεν καταφέραμε να τις αφομοιώσουμε , με αποτέλεσμα στα τριάντα μας να νιώθουμε έφηβοι . Τι και αν στο σχολείο μας έκαναν ΣΕΠ , εμείς ακόμα δεν έχουμε βρει το δρόμο μας . Και ούτε θα τον βρούμε . Γιατί μας μπλοκάρει πλέον η ηλικία . Είμαστε πολύ μεγάλοι για να μείνουμε παιδιά και πολύ παιδιά για μπορέσουμε να ενταχθούμε σε ένα περίεργο ρεύμα που θέλει τους πάντες παραγωγικούς ,οργανωτικούς και συνεπείς .

Οι πιο πολλοί από τους φίλους μου και τους συμμαθητές μου είναι στην ιδία κατάσταση με μένα . Εδώ,αλλά αλλού . Μονό εκείνοι που ήξεραν τι ήθελαν από το σχολείο έχουν καταφέρει κάτι στη ζωή τους . Και λέγοντας καταφέρει κάτι,δεν εννοώ σε καμιά περίπτωση να κάνουν οικογένεια , αλλά να βρουν τι πραγματικά τους γεμίζει και τους ευχαριστεί και να το ακολουθήσουν . Για την ακρίβεια οι πιο πολλοί είμαστε wanna be καλλιτέχνες . Και λέω wanna be γιατί ακόμα κι εκεί δεν έχουμε καταλάβει κατά πούθε είναι η κλίση μας .

Χαμένη γενιά , κατεστραμμένη γενιά , γενιά που κυριολεκτικά βάζει τα χεριά της και βγάζει τα ματιά της . Γενιά των καταχρήσεων , της μουσικής αλλά όχι της επανάστασης .Μοναχική γενιά . Φοβισμένη γενιά . Για την ακρίβεια τρομαγμένη . Μας τρόμαξαν στο σχολείο , στο πανεπιστήμιο , στις ιδιωτικές σχολές πως αν δεν κάνουμε κάτι τρανταχτό δεν είμαστε τίποτα . Και από το άγχος μας να κάνουμε κάτι , φορτωθήκαμε τόσες πληροφορίες που καταντήσαμε αναποδογυρισμένες χελώνες . Βαλέ και την τυπική βαρεμάρα των ‘80ς και έχεις φονικό συνδυασμό .

Σήμερα θάψαμε ένα συμμαθητή και φίλο . Εγώ δεν πήγα . Ποτέ δεν τον φωνάξαμε Κώστα . Πάντα ήταν ο Κωστακης . Δεν το χωράει ο νους μου ότι ξεκληριζόμαστε από τώρα . Δεν θέλω να πιστέψω πως ένας –ένας θα «φεύγουμε» χωρίς να αφήσουμε κάτι στους επόμενους .

Πεσιμιστικό το κείμενο ? Ίσως . Άλλα υπάρχουν φορές που ίσως πρέπει να τα βλέπουμε και έτσι τα πράγματα . Γιατί αν ισχύει το παλιό ρητό «κάθε πέρσι και καλυτέρα» την έχουμε βαμμένη

Καλό σου δρόμο Κωστάκη .

Μ.

Η σημασια της καλημερας ......

Τιποτα δεν σου φτιαχνει τη μερα οσο μια καλημερα απο καποιον που σκεφτεσαι ... :D

Τα ματια του Χρηστου

Με τα παιδακια δεν τα παω καλα . Δεν επαιξα ποτε με μωρα-κουκλες , ουτε νανουρισα ποτε κατι στην αγκαλια μου . Δεν συγκινουμαι με εγκυους , ουτε μου κανει τικ τακ το βιολογικο μου ρολοϊ . Δεν τα χαζευω οταν παιζουν και τους μιλαω σαν να ηταν ενηλικες .

Κι ομως ...

Σημερα το πρωι ειδα δυο καταπρασινα ματια να με κοιτανε με εκεινη την απορια που εχουν τα παιδια στο βλεμμα τους οταν αρχιζουν να καταλαβαινουν οτι περα απο το μπαμπα και τη μαμα υπαρχουν και αλλοι ανθρωποι στον κοσμο και μαλιστα διαφορετικοι . Μου εκανε ντροπες , ναζια και με εκανε να του δωσω το χερι μου για να κατεβει τα σκαλια . Δεν επιασε ολο το χερι παρα μονο το δεικτη . Η μαμα του μου ελεγε πως κατεβαινει μονος του . Αλλα εκεινος δεν μου αφηνε το δεικτη . Μου χαμογελαγε και κατεβαιναμε μαζι ενα ενα τα σκαλια . Μαλλον εκεινος κραταγε εμενα και οχι εγω εκεινον ....Τον χαιρετησα και εφυγα . Εβαλε τα κλαμματα και αναγκασε τη μαμα του να τον παρει αγκαλια για να με χαιρετησει .... Απο μακρια μου εστειλε ενα φιλι . Του εστειλα κι εγω .

Ο Χρηστος ειναι τσιγγανακι . Μενουν δυο διαμερισματα μακρια απο εμενα . Ακομα δεν εχει νιωσει το ρατσισμο ή την απορριψη . Θα γινει ενα πανεμορφο πλασμα με καστανη επιδερμιδα μαυρα μαλλια και καταπρασινα ματια . Ελπιζω αυτα να καταφερουν να τον σωσουν απο τα κακα σχολια για την καταγωγη του . Και ελπιζω για πολλα μα πολλα χρονια ακομα να συνεχισει να κοιταει καταματα τους ξενους χωρις κακια ή καχυποψια .

Θελω να με κοιταει στα ματια και να βγαλω μια φωτογραφια . Μια φωτογραφια που θα την κολλησω στην εξωπορτα μου για να θυμαμαι καθε μερα πριν βγω πως ακομα υπαρχουν αγνα πλασματα στον κοσμο . Και να μου δινει ελπιδα για να συνεχισω αλλη μια μερα την πορεια μου .


Μ.

Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2007

H γοητεια του αγνωστου

Μερα βροχερη με ηλιο , ασυμβατο δηλαδη. Απο εκεινες τις μερες που δεν μπορεις ουτε εσυ ουτε ο καιρος να αποφασισει τι διαθεση θα εχει ή εχετε .

Σκηνη Πρωτη
Χαμογελο στην πορτα σου απο ανθρωπο που μελεταγες χτες το βραδυ . Εισαι τοσο χαρουμενος που θελεις απλα να πηδηξεις (οχι στο πονηρο παιδια) και να τον γεμισεις φιλια ! Περιοριζεσαι σε ενα τεραστιο χαμογελο και μια θερμη αλλα συγκρατημενη αγκαλια ! Δεν παιζει τιποτα ερωτικο (ισως) . Μιλατε ωρα και δεν μπορεις να ξεκολλησεις το χαμογελο απο το προσωπο σου !

Φευγει αλλα ξερεις πως θα τα ξαναπειτε συντομα .

Σκηνη Δευτερη
Ανοιγεις κουβεντα για να ανοιξεις κουβεντα με ανθρωπο που εχεις παρεξηγηθει και σε νοιαζει να φτιαξουν τα πραγματα . Η κουβεντα παει απο ουρανο σε θαλασσα σε πεδιαδα στην πολη και περιτριγυρω και οχι εκει που θελεις . Το χαμογελο γινεται σφιγμενο . Οι κακες σκεψεις ξαναρχονται και το χαμογελο σβηνει. Μενεις με επιθετικη διαθεση τυπου ΅θα σε δω δεν θα σε δω και τοτε θα δεις !΅ . Κλεινεις τα ματια , παιρνεις βαθια ανασσα και συνεχιζεις .

Σκηνη Τριτη
Στη βιτρινα σου κοντοστεκεται ενας ανθρωπος (ε μα τι ηθελες να κοντοσταθει αεροστατο ;;;)
Τον χαζευεις , ειναι δεδομενο οτι οσοι κοιτανε τη βιτρινα δεν κοιτανε με τη μια πισω απο αυτη . Γυρνας στην οθονη . Λες να εχεις στειλει θετικη ενεργεια ; Μπαινει μεσα . Η θετικη ενεργεια και η καλη διαθεση ενος ανθρωπου φαινεται στα πρωτα δευτερολεπτα . Οπως και η χημεια για να ξεκινησεις μια ομορφη κουβεντα . Και ενω εχεις κοσμο ή ξερεις πως τα επομενα λεπτα ή την επομενη ωρα θα εχεις απλα θελεις να ασχοληθεις με ενα και μονο ατομο . Φερνοντας και εναν τριτο αξιολογο στην παρεα εκει φτιαχνεις το ταινιακι ! Και δεν ειναι ουτε θριλερ , ουτε φαντασιας , ουτε κοινωνικο . Ειναι ενα ταινιακι για τις τοσο απλες και ομορφες σχεσεις που δεν χρειαζεται να κοπιασεις ουτε να μοχθησεις . Απλα κυλανε . Σαν τα ζευγαρια που βλεπεις στο δρομο και τα ζηλευεις . Απλα κυλανε . Ομορφα σαν ζεστη σοκολατα πανω στο δαχτυλο σου . Και συνεχιζεις και συνεχιζεις και απλα δεν θελεις να τελειωσει . Δεν εχεις καμια βλεψη , κανενα κερδος , το μονο που θελεις ειναι να του μιλησεις και να τον ακουσεις .

Ομως και λογικο ειναι πρεπει να φυγει

Σκηνη Τεταρτη
Μιλας με τον ανθρωπο που σ΄εχει στεναχωρησει (ξανα) . Εχεις τοσο καλη διαθεση που ξεχνας την επιθετικοτητα σου . Και απλα λυνεις το θεμα με λιγα και απλα λογια . Και σου βγαινει ενα ακομα μεγαλυτερο χαμογελο . Ενα ΅φουφ΅ που ηθελες μερες να το νιωσεις . Ξαφνικα και ενω ο καιρος αποφασισε πως θελει να βρεξει εσυ αποφασιζεις πως θελεις να μοιρασεις χαμογελα σε ολους ! Και το κανεις .

Οι σχεσεις των ανθρωπων ειναι θεμα του αρχαιοτατου ρητου "timing" (αν βεβαια μπορεις να πεις πως μια λεξη ειναι ρητο) . Και οχι θεμα συμπαντος ... Το συμπαν υπαρχει και θα υπαρχει και θα κανει και του κεφαλιου του γιατι πολυ απλα ειναι ολοκληρωμενο απο μονο του , το μαγικο του timing ειναι πως ενας και μονο ανθρωπος μπορει να σου φτιαξει τη μερα . Και χωρις να υπαρχει κανενας μα κανενας αλλος σκοπος και λογος .

Ο αγνωστος μπορει να σου δωσει τις καλυτερες συμβουλες . Να σε κανει να δεις μια αλλη προοπτικη σε κατι που σε εχει κολλησει . Να σε κανει να γελασεις χωρις να πρεπει να ανταποδωσεις ντε και καλα μια φιλοφρονηση . Να σε κολακεψει και ας μην τον ξαναδεις ποτε . Να σε κανει να νιωσεις ερωτικα ακομα και αν δεν μπορεις να προχωρησεις σε τιποτα παραπανω απο ενα χαμογελο (πονηρο) .

Ευχαριστω ευγενικε και τρελλε αγνωστε που μπηκες σημερα και μου εφερες πνοη αισιοδοξιας !

Και την επομενη φορα αν ξαναμπεις και γινεις γνωστος δεν θα σου κρατησω κακια !

Μ.

Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2007

Aνευ Τιτλου

Photo by LoRy
Εσυ το ντεφι σου χτυπας
κι εγω φωτογραφιζω
τι κι αν ο νους μου ειναι αλλου
εγω εδω γυριζω

Kαι οταν θα ρθει η στιγμη
τα ματια μου να κλεισω
θα θυμηθω το ντεφι σου
και θα αναριγησω


Μ.

Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2007

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2007

The The - True HappinessThis way Lies

And have you ever wanted something so badlythat it possessed your body & your soul
through the night & through the dayuntil you finally get it!
And then you realise that it wasn't what you wanted after all.
And then those selfsame sickly little thoughtsnow go
& attach themselves to something........or somebody....new!
And the whole goddamn thing starts all over again.
Well, I've been crushing the symptoms but I can't locate thecause.
Could God really be so cruel?
To give us feelings that could never be fulfilled.
Baby!I've got my sights set on you. I've got my sight set on youAnd someday, someday, someday, you'll come my way.
But when you put your arms around meI'll be looking over your shoulder for something new
'cause I ain't ever found peace upon the breast of a girl
I ain't ever found peace with the religion of the world
I ain't ever found peace at the bottom of a glasssometimes it seems the more
I ask for the less I receive
sometimes it seems the more I ask for the less I receive
The only true freedom is freedom from the heart's desires& the only true happiness....
this way lies.

Ρωτησα το Ζαχαρια γιατι οι αντρες ειναι τοσο παρορμητικοι ... Και μου απαντησε με αυτο ...

Τhnx Ζακ !

Μ.

... και ...






Η καλη μερα ....

Απο το πρωι φαινεται .... Παλια παροιμια και δοκιμασμενη ανα τους αιωνες . Μετα απο αρκετη ρακι και ενα πολυ βαρυ υπνο ξυπνας και ολα ειναι διαφορετικα . Δεν εισαι κρεπ , δεν αντιστοιχιζεις το ξεκινημα της προηγουμενης μερας με το σημερινο και υποσχεσαι στον εαυτο σου οτι τιποτα μα τιποτα δεν θα σου χαλασει τη διαθεση . Θετικη ενεργεια ενα πραμα ....

Και οντως ετσι παει . Οταν κοιτας τα πραγματα απο αλλη πλευρα , απο τη πλευρα του ΅τι μπορω να κανω ΅και οχι απο την πλευρα ΅τι θα ηθελα σαν τρελλος να κανω ΅, τα πραγματα ειναι λιγακι καλυτερα . Οχι πως αυτα που ποθεις τα ξεχνας αλλα τα αφηνεις για αλλη ωρα της ημερας . Και σιγουρα δεν αφηνεις σε καμια περιπτωση τα χτεσινα να επηρρεασουν τα σημερινα .

Οι μεγαλυτεροι φιλοσοφοι της εποχης μας κατα τη γνωμη μου ειναι οι ταξιτζηδες . Χτες λοιπον και μετα απο μια πολυ ασχημη μερα , που μου τσακισε το ηθικο επαγγελματικα και προσωπικα , παρεα με τη δικη μου παρανοια ΅τι κανω εδω,θελω να φυγω,θελω να κανω κι αλλα πραγματα΅, δεν θελω να περπατησω στους δρομους μου . Θελω να παω γρηγορα στην ασφαλεια του σπιτου μου . Και παιρνω ταξι . Ο οδηγος ηταν γυρω στα 50+ ,ευγενεστατος και συμπαθεστατος . Με βλεπει βουρκωμενη και με ρωταει τι εχω . Του λεω μπλα μπλα μπλα ( ταξιτζηδες και οι κομμωτες οι καλυτεροι ψυχολογοι ) , του παω και ενα πακετακι λυγμους και τον ακουω να γελαει . Οχι κοροιδευτικα ομως . Και μου λεει το εξης . ΅Αν δεν εισαι ευχαριστημενη με το σημερα πως θα εισαι ευχαριστημενη με το αυριο ; ΅ Ως γνησια γυναικα που παντα εχει κατι να πει αρχιζω τα δικα μου... ΅Μα που εγω αλλα θελω να κανω αλλα δεν μπορω , που κανεις δενμε παιρνει στα σοβαρα , που εγω γι αλλα ημουν και αλλα κανω ... ΅ Και μου απανταει . ΅Δυο πραγματα μας τσακιζουν σε αυτη τη ζωη . Ο ποθος και ο φοβος . Ο ποθος γιατι ειναι ψευτικος και ο φοβος γιατι μας απομονωνει ΅ . Μετα απο αυτο απλα το βουλωσα . Γιατι ειχε δικιο . Απο τη λαχταρα και τον ποθο εχω κανει πολλες λαθος επιλογες γαιτι δεν βλεπω καθαρα και απο το φοβο μου μηπως δεν ειμαι αρκετα καλη εχω απομονωθει .
Απο τη λαχταρα μου εχω βιασει καταστασεις ... Εχω κανει σπασμωδικες κινησεις . Βεβαια εχω λαβει εμπειριες αλλα τι να τις κανεις αμα καθονται και το μονο που σου δημιουργουν ειναι αυχενικο συνδρομο ;
Και απο το φοβο μου , ενω δειχνω δυναμικη ουσιαστικα υπαρχουν φορες που προκειμενου να ευχαριστησω κοσμο αλλαζω ... Και δεν ειμαι εγω . Φοβαμαι να μεινω μονη , αλλα φοβαμαι και να ειμαι με κοσμο . Φτου τελικα ειμαι πολυ φοβισμενη !!!! Οχι ρε γαμωτο ! Δεν εχω αισθηση του κινδυνου αλλα ουσιαστικα φοβαμαι τους ανθρωπους . Παει η τρελλη με τα γατια θα καταληξω ( οχι πως ειναι κακο )

Ο ποθος και ο φοβος . Ειναι τελικα οι μεγαλυτεροι εχθροι μας ή απλα ηταν αυτο που ηθελα να ακουσω χτες το βραδυ για να βαλω ετικετα σε μια ασχημη μερα ;

Φιλικα
Μ.


Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2007

Κατασταση ... Κρεπ ...

Η κατασταση Κρεπ , αγαπητοι κυριοι και αγαπητες κυριες , ειναι μια κατασταση στην οποια βρισκομαστε ολοι μας πολυ συχνα . Ειναι και η επονομαζομενη και κατασταση "αει γαμησου εσυ και ο γρυλλος σου " . Το θεμα ειναι τι κανουμε οταν βρισκομαστε σε αυτη την κατασταση .

Περιπτωση Α ( προφερετε α! ) - ΣΠΙΤΙΚΗ
Ειναι απογευμα και τελειωνεις τη δουλεια σου σχετικα νωρις - κοινως δεν εχεις κλεισει το συνηθες 12ωρο που απλα σε στελνει σπιτι για μαμ και νανι . Σκεφτεσαι : Να παω μια βολτα - μπα οχι που να τρεχω τωρα - και σπιτι τι θα κανω ?-γιατι αν βγω εξω θα κανω τιποτα διαφορετικο ?-αντε θα παω σπιτι . Να παρω καμια ταινια να δω ? Καλυτερα τιβι . Ισως να διαβασω κανενα βιβλιο . - μηπως να πεταχτω να παρω κανενα καινουργιο ? Μπα οχι αστο καλυτερα δεν εχω και λεφτα ...

Καταληξη : Απλα πηγαινεις σπιτι και δεν κανεις τιποτα με αποτελεσμα να σε πιασει ανευ λογου υπερενταση και να κοιμηθεις πολυ αργοτερα απ οσο θα ηθελες .

Αποτελεσμα : Κακη διαθεση την επομενη μερα - που δουλευεις και 12ωρο .

Περιπτωση Β ( προφερετε βου!) ΣΧΕΣΕΙΣ
Εισαι με καποιον/α και περνας καλα . Περνας καλα ? Χμ ... Ναι καλα περνας αλλα ... Και αν τελικα εισαι μαζι του/της γιατι πολυ απλα δεν εχεις βρει κατι διαφορετικο ? Εισαι τελικα γυναικα/αντρας για σπιτι ? Και αν οχι τι σκατα κανεις σε αυτη τη σχεση ? ... Χμ... Περνας καλα ? Ε ναι μωρε τα συνηθισμενα ... Για ποσο καιρο ομως . Νταχει καιρος ειναι και περναει ... Μηπως τελικα δεν περνας και τοσο καλα και ειναι συνηθεια ? ------Σηκωνεις το τηλεφωνο ------ "Αγαπη μου απλα πηρα να σου πω πως μου ελειψες και πως σ αγαπαω πολυ " .Κλικ ---------κλεινει τηλεφωνο . Τελικα περναω καλα ........................

Καταληξη:
Απλα πηγαινεις σπιτι ισως δεις και τον αγαπημενο/η σου δεν κανεις τιποτα με αποτελεσμα να σε πιασει ανευ λογου υπερενταση και να κοιμηθεις πολυ αργοτερα απ οσο θα ηθελες .

Αποτελεσμα : Κακη διαθεση την επομενη μερα στη δουλεια δουλευεις δεν δουλευεις 12ωρο .

Περιπτωση Γ (προφερετε γου!) ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Σε αυτη την περιπτωση η κατασταση κρεπ ειναι μονιμη και σταθερη μιας και πραγματικα δεν μπορεις να αλλαξεις και πολλα .
"Ελα μαμα ναι εφαγα ναι τα επλυνα και τα πιατα οχι δεν θα ερθεις παλι να μου τα πλυνεις εσυ η δουλεια καλα εσεις καλα ? Εεεεεεεεεεεε ναι εχω λεφτα μην ανησυχεις κι εμενα μου λειψατε οχι με τον/την Χ ειμαστε μια χαρα δεν μιλαμε ακομα για γαμο θα τα πουμε και αυριο " Κλικ ....

Καταληξη :Απλα πηγαινεις σπιτι δεν τρως για να μηνε χεις να πλυνεις πιατα δεν κανεις τιποτα με αποτελεσμα να σε πιασει ανευ λογου υπερενταση και να κοιμηθεις πολυ αργοτερα απ οσο θα ηθελες .

Αποτελεσμα : Κακη διαθεση στη δουλεια και ας ειναι Κυριακη .

Περιπτωση Δ (προφερετε δου! ) ΦΙΛΟΙ
Οι φιλοι ειναι σαν το σουπερ μαρκετ . Πας καθε μερα και ψωνιζεις αναλογα τι θελεις να φας . Πχ. Αν εχεις διαθεση για ψαρι δεν προκειται σε καμια περιπτωση να αγορασεις κιμα . Γιατι να κανεις κατι τετοιο κατα πασα πιθανοτητα θα χαλασεις εσυ το στομαχι σου και ο κιμας τη διαθεση του . Και δεν ειναι καθολου εγωιστικο . Αν θελεις να φας ψαρι και το φας οπως ακριβως το εχει λιγουρευτει οχι μονο θα εισαι με ενα χαμογελο μεχρι τ αυτια αλλα και το ιδιο το ψαρι θα χαρει που το εχεις καταβροχθησει ...

Καταληξη : Καμια

Αποτελεσμα : Αναλογα με τα ψωνια ...

Η κατασταση Κρεπ ειναι μια πολυ σοβαρη ασθενεια απο την οποια πασχουν πολλοι απο τους γνωστους μου - κι εγω εννοειται . Και οσο μπορω να το εξηγησω ειναι η ταση του ανθρωπου να ασχολειται μονο με τον εαυτο του .Να φτιαχνει σεναρια , συνηθως με καταληξη γαλλικης η ακομα καλυτερα γερμανικης σινεφιλ ταινιας , να παιζει μπαλα μονος του χωρις να υπολογιζει τους υπολοιπους παραγοντες και πολυ απλα μιζερα να καταληγει στο οτι ειναι ενα ταπεινο χαμομηλακι που δεν το υπολογιζει κανενας . Και οταν νιωθει δυνατος και σιγουρος για τον εαυτο του απλα -παλι- επιλεγει την κατασταση Κρεπ γιατι δεν υπαρχει καλυτερο πραγμα απο τη γκρινια ( οκ Χριστινακι ... Παραπονο !) (ΥΓ.Για το Χριστινακι : Σε πειραζω μωλουλι ! )

Φιλικα και μετα βαιων και κλαδων

Η Κρεπ Μ.

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2007

H Σπουδαιότητα Του Να Μην Είσαι Όμορφος

Ποτε μην κανετε αυτοματη διορθωση μεσω word .... Δεν ειχα ολο το "Πατακη" ειχα ολο το πακετακι !!!!!!!

:)

Μ.

H Σπουδαιότητα Του Να Μην Είσαι Όμορφος

Όλοι ψάχνουμε την τελειότητα , όλοι θέλουμε να είμαστε όμορφοι , αποδεκτοί , θαυμαστοί . Και έξυπνοι βεβαία .
Εγώ χτες κατάλαβα τη σπουδαιότητα του να μην είσαι εκθαμβωτικός , αναγνωρίσιμος άρα και όμορφος .
Και για την ακρίβεια όμορφη .
Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να τραβάνε τα βλέμματα πάνω τους ακόμα και όταν πηγαίνουν στο ψιλικατζίδικο για πατατάκια και μπύρα . Βασικά όλοι μας το θέλουμε ακόμα και αν δεν το φανερώνουμε παρά μονό στον καθρέφτη μας άντε και καμιά φορά σε ένα δικό μας άνθρωπο – πολύ δικό μας όμως – ή γάτα ή σκύλο . Γιατί εμείς οι λιγότερο όμορφοι κάνουμε πως δεν δίνουμε βάση στην ομορφιά αλλά στον εσωτερικό μας κόσμο . Στην καλλιέργεια μας ( chateau και άνωθεν παρακαλώ ) , στην μόρφωση μας στο επίπεδο μας . Στην εξυπνάδα μας . Στην οξυδέρκεια μας και στα εσωτερικά μας χαρίσματα που μας κάνουν τόσο μα τόσο γοητευτικούς .
Χαζό το κείμενακι αλλά κάπου θα καταλήξω – ελπίζω .
Σήμερα λοιπόν και ενώ έβρεχε και είχα γίνει κάτι λιγότερο από παπί , αποφάσισα –πάλι- να δοκιμάσω τους δρόμους της Αθηνάς . Άφησα την Καποδιστριου ( γλιστράει πολύ εκεί ) και πήρα τη διαδρομή Πατησιών – 3ης Σεπτεμβρίου-Αγ.Κωνσταντινου – Ζήνωνος-Κολωνού – Κεραμικού …. Δηλαδή είχα όλο το Πατάκη (δεν το διορθωνω εχει πλακα ). Κολλημένους με την "μπάλα" , γκετο , ταλαίπωρες γυναίκες . Αν ήμουν όμορφη δεν θα είχα σκεφτεί καν να περάσω με τα ποδιά και δη μια τέτοια μέρα βροχερή που ο κόσμος μαζεύεται γρήγορα στα σπίτια , από αυτές τις περιοχές . Και θα είχα χάσει καταπληκτικές σκηνές της Αθηνάς .Ή ακόμα και να το είχα επιχειρήσει … Ίσως να μην είχε και την καλύτερη κατάληξη . Υποθέτω πάντα . Παρατήρησα το εξής … Με κοίταζαν όλοι . Σταμάταγαν τις ομιλίες όταν πέρναγα μπροστά τους – ε είναι κομματάκι περίεργο πώς να το κάνουμε ή τουλάχιστον εγώ τους φαινόμουν είτε περίεργη είτε ότι έψαχνα κατιτίς . Και μετά από ένα γρήγορο βλέμμα συνέχιζαν . Δεν τους ενοχλούσα ούτε ήμουν εκτός κλίματος . Δεν τάραζα την ηρεμία τους και δεν περπάταγα εκεί θέλοντας να δείξω ότι είμαι καλύτερη ή ανώτερη από αυτούς . Δεν πέρασα με ακριβό αμάξι . Δεν πέρασα με γόβα Jimmy Choo . Γαμωτο δεν μου βγαίνει όπως θα ήθελα , δεν μπορώ μάλλον σήμερα να σας δώσω να καταλάβετε τι ακριβώς εννοώ …Με λίγα λόγια εννοώ πως με το να είσαι κάτι πιο συνηθισμένο κατορθώνεις να παρατηρείς , να αφομοιώνεσαι και να λειτουργείς καλυτέρα μέσα στο οποιοδήποτε σύνολο . Και ας είμαι λάτρης της μονάδας .Και με το να παρατηρείς γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος για τους δικούς σου ανθρώπους . Με το να μην φοβάσαι μη και τσαλακωθείς , μαθαίνεις καλυτέρα τι να αποφεύγεις . Και πώς να αντιμετωπίζεις διαφορές καταστάσεις . Ούτως η άλλος είμαστε μοναδικοί . Όλος αυτός ο κόπος να γίνουμε ακόμα πιο πολύ-μοναδικοί- τελικά ίσως είναι χάσιμο χρόνου .

Ασύνδετο και ασυνάρτητο το κείμενο αλλά αφού έτσι βρήκε δεν θα το αλλάξω … Στο κάτω κάτω και το αλαλουμ έχει τη χάρη του ….

MikrokoSmos Part 2










Photos by LoRy

What's on a mans mind ..........



Photos by LoRy

Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2007

Μικροκοσμος vs εξω κοσμου .

Καθισμενη στη δουλεια μου αναρωτιεμαι τι να γινεται στον εξω κοσμο . Πορειες , καμερες , φοιτητες , αστυνομοκρατουμενο κρατος - το οποιο εγω πλεον δεν καταλαβαινω γιατι ειπαμε 12 ωρες στο μικροκοσμο σου που να δεις φως .

Πλεον εχω αρχισει να πιστευω πως οι μονοι ανθρωποι που βλεπουν πραγματα ειναι η πανω των 60 ή κατω των 22 ... Το ενδιαμεσο παλευει να τα βγαλει περα σε δουλειες που μαλλον δεν τους αρεσουν . Και ετσι καταληγει απλα να βλεπει τα πραγματα αποστασιοποιημενα μεσα απο το γυαλι του κουτιου που σε χαζευει . Και οταν τα βλεπεις ετσι δεν μπορεις ουτε να τα καταλαβεις , ουτε να εξοργιστεις , ουτε να παλεψεις . Γιατι δεν τα ζεις . Και καποια μερα , ενα ομορφο πρωινο ή μια εναστρη νυχτα , σαν αυτες που χαζευουμε στις διακοπες μας , απλα πεθαινεις .

Βλεπεις μερικους ανθρωπους να ζουνε τηνκαθε στιγμη και ζηλευεις .

Εγω τους ζηλευω .... Πολυ ...

Μ.

Μια εικονα χιλιες λεξεις , ενα τηλεφωνο ποσα χαμογελα ;


Ειναι καποιες φορες που το ακουσμα μιας φωνης μπορει να σε κατεβασει στα Ταταρτα ( κυριε Πετροχείλο μου ) και ειναι και αλλες που σε ανεβαζει κατι ποιο πανω απο τα συννεφα . Και ας μην εχει να κανει με καλα νεα , προταση για δουλεια, παλιο φιλο . Ειναι απλα μια φωνη απο την αλλη μερια που σου λεει σε σκεφτομαι . Και μου εχεις λειψει . Οταν δεν παιζει ερωτας αλλα αγαπη ειναι κλησεις που σε κανουν να νιωθεις ανθρωπος . Και σε μια κοινωνια που ολοι ζητανε κατι απο σενα κι εσυ περιμενεις ανταλλαγματα για καθε σου σκεψη , μια τετοια κατασταση σου υπενθυμιζει πως τελικα το λαμβανεις εκ του μη εχοντος και του μη αναμενωμενου ειναι μεσα στη σφαιρα του αποβλεπτου της καθημερινοτητας μας.Γιατι , τι κι αν ολα εχουν εκσυχρονιστει και μπορουμε να προβλεψουμε ακομα και τον καιρο (ενιοτε Μiss EMY ) , τι κι αν μπορουμε να παμε διαδικτυακα μεχρι την αλλη μερια του κοσμου , ποτε μα ποτε δεν θα μπορεσουμε να μπουμε στο μυαλο του αλλου ... Ακομα ....

Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2007

Mια Ελληνιδα στην Αθηνα





Photos by Lory
Ή αλλιως "η Αθηνα τη νυχτα" .


Παντα μου αρεσε να περπαταω νυχτα στην Αθηνα και ας μου ελεγαν ολοι πως ειναι επικινδυνο . Η Αθηνα εχει το βραδυ μια διαφορετικη μαγεια , σαν να χανονται οι Ελληνες και τη θεση τους παιρνει ενα κοινο αλλο . Σαν να αλλαζει η παρασταση απο λαϊκη σε βραδυνη . Αλλα δεν ειναι τοσο επισημα τα πραγματα . Ειναι πιο σκοτεινα και δεδομενου του οτι το σκοτεινο εχει και τη δικη του μαγεια , πιο μαγικα . Και οσο μπαινεις στα πιο αποκρυφα της μονοπατια εκει βλεπεις την πραγματικη ζωη .


Ξεκινωντας να φυγω απο Εξαρχεια , διαλεξα μια αλλη διαδρομη απο αυτη που κανω συνηθως . Δηλαδη αντι για Ομονοια - Ζηνωνος- Κεραμεικου ( ναι ναι σε αυτη την πολυπαθη περιοχη κατοικω ) , επελεξα Καποδιστριου-πλατεια Βαθης ( ελα να μαθεις που ελεγε και η Σωτηρια ) - πλατεια Καραϊσκακη -Μεγαλου Αλεξανδρου και παει λεγοντας . Την εχω κανει απειρες φορες τη διαδρομη - με ταξι ομως . Ξερω ποια κοριτσια περιμενουν σε ποια γωνια και ποιες ωρες . Ποιοι καθονται στα σκαλακια πισω απο το Εθνικο Τυπογραφειο ( εκει δεν ειναι η τοσα χρονια κανω λαθος ???? ) . Που γινονται τα "νταλαβερια" . Αλλα ολα μεσα απο την ασφαλεια του πισω καθισματος ενος ταξι . Σημερα πεταξα απο πανω μου την ασφαλεια και το εκοψα ποδαρατο . Ειδα τα προσωπα των κοριτσιων πιο καθαρα - σε καποιες χαμογελασα και μου χαμογελασαν . Ηθελα να παω κοντα τους και να τους ζητησω να τους τραβηξω μια φωτογραφια αλλα ντραπηκα - και καλα εκανα εμενα θα μου αρεσε να με φωτογραφιζει καποιος αγνωστος την ωρα που δουλευω ???? Ελπιζω πως περνοντας ξανα και ξανα απο τον ιδιο δρομο θα αποκτησουμε μια οικειοτητα και θα εχω το θαρρος να το ζητησω . Χαμηλα στην πλατεια βαθης η ατμοσφαιρα ηταν υγρη . Γενικα ειχε μια περιεργη , για την Αθηνα , υγρασια σημερα . Δεν ηταν η υγρασια που κολλαει πανω σου αλλα αυτη που τα κανει ολα θολα . Σαν να εχει βαλει καποιος τον ατμο στο αυτοματο και απλα να ειναι ολα πιο θολα . Ηταν ηρεμη νυχτα εκει . Περπατωντας μεσα στα στενακια ακομα δεν τολμαγα να βγαλω τη μηχανη μου - δεν φορουσα αθλητικα για να μπορεσω να τρεξω αι ξερω πως αν την εβγαζα μαλλον θα επρεπε μετα να το βαλω στα ποδια . Οποτε και παλι σημερα απο μια μερια διαλεξα την ασφαλεια μου ...


Η Αθηνα τη νυχτα ειναι μαγικη επιμενω . Ειναι βρωμικη , υγρη , μυρωδατη ... Και ειναι η Αθηνα μου που μονο ενας τεραστιος ερωτας θα με κανει να την απαρνηθω ...


Και ελπιζω την επομενη φορα να φοραω αθλητικα για να μπορεσω να φωτογραφισω και να τρεξω .


Μ.